{ "Id": 10000150, "PromoteId": 150, "Sort": 120, "Body": 2, "Icon": "UI_AvatarIcon_Odette", "SideIcon": "UI_AvatarIcon_Side_Odette", "Name": "Odette", "Description": "นักเต้นบัลเลต์ชื่อดังแห่ง Snezhnaya ดอกไม้อันเหน็บหนาวที่เบ่งบานท่ามกลางน้ำแข็งและหิมะ", "BeginTime": "2026-08-11T00:00:00+08:00", "Quality": 5, "Weapon": 1, "BaseValue": { "HpBase": 1010.5192, "AttackBase": 26.068, "DefenseBase": 61.26592 }, "GrowCurves": [ { "Type": 1, "Value": 21 }, { "Type": 4, "Value": 31 }, { "Type": 7, "Value": 21 } ], "SkillDepot": { "Arkhe": 0, "Skills": [ { "GroupId": 15031, "Proud": { "Descriptions": [ "ความเสียหายขั้น 1|{param1:F1P}", "ความเสียหายขั้น 2|{param2:F1P}", "ความเสียหายขั้น 3|{param3:F1P}+{param4:F1P}", "ความเสียหายขั้น 4|{param5:F1P}", "ความเสียหายขั้น 5|{param6:F1P}", "ความเสียหายชาร์จโจมตี|{param7:F1P}", "ชาร์จโจมตีใช้พลังกาย|{param8:F1} หน่วย", "ความเสียหายพุ่งลง|{param9:F1P}", "ความเสียหายพุ่งถึงพื้นจากที่ต่ำ/สูง|{param10:P}/{param11:P}" ], "Parameters": [ { "Id": 1503101, "Level": 1, "Parameters": [ 0.518571, 0.515106, 0.326112, 0.382786, 0.745732, 0.902123, 1.07414, 20, 0.639324, 1.278377, 1.596762 ] }, { "Id": 1503102, "Level": 2, "Parameters": [ 0.560781, 0.557033, 0.352656, 0.413943, 0.806431, 0.975551, 1.16157, 20, 0.691362, 1.382431, 1.726731 ] }, { "Id": 1503103, "Level": 3, "Parameters": [ 0.60299, 0.59896, 0.3792, 0.4451, 0.86713, 1.04898, 1.249, 20, 0.7434, 1.486485, 1.8567 ] }, { "Id": 1503104, "Level": 4, "Parameters": [ 0.663289, 0.658856, 0.41712, 0.48961, 0.953843, 1.153878, 1.3739, 20, 0.81774, 1.635134, 2.04237 ] }, { "Id": 1503105, "Level": 5, "Parameters": [ 0.705498, 0.700783, 0.443664, 0.520767, 1.014542, 1.227307, 1.46133, 20, 0.869778, 1.739187, 2.172339 ] }, { "Id": 1503106, "Level": 6, "Parameters": [ 0.753738, 0.7487, 0.474, 0.556375, 1.083912, 1.311225, 1.56125, 20, 0.92925, 1.858106, 2.320875 ] }, { "Id": 1503107, "Level": 7, "Parameters": [ 0.820066, 0.814586, 0.515712, 0.605336, 1.179297, 1.426613, 1.69864, 20, 1.011024, 2.02162, 2.525112 ] }, { "Id": 1503108, "Level": 8, "Parameters": [ 0.886395, 0.880471, 0.557424, 0.654297, 1.274681, 1.542001, 1.83603, 20, 1.092798, 2.185133, 2.729349 ] }, { "Id": 1503109, "Level": 9, "Parameters": [ 0.952724, 0.946357, 0.599136, 0.703258, 1.370065, 1.657388, 1.97342, 20, 1.174572, 2.348646, 2.933586 ] }, { "Id": 1503110, "Level": 10, "Parameters": [ 1.025083, 1.018232, 0.64464, 0.75667, 1.474121, 1.783266, 2.1233, 20, 1.26378, 2.527025, 3.15639 ] }, { "Id": 1503111, "Level": 11, "Parameters": [ 1.097442, 1.090107, 0.690144, 0.810082, 1.578177, 1.909144, 2.27318, 20, 1.352988, 2.705403, 3.379194 ] }, { "Id": 1503112, "Level": 12, "Parameters": [ 1.169801, 1.161982, 0.735648, 0.863494, 1.682232, 2.035021, 2.42306, 20, 1.442196, 2.883781, 3.601998 ] }, { "Id": 1503113, "Level": 13, "Parameters": [ 1.242159, 1.233858, 0.781152, 0.916906, 1.786288, 2.160899, 2.57294, 20, 1.531404, 3.062159, 3.824802 ] }, { "Id": 1503114, "Level": 14, "Parameters": [ 1.314518, 1.305733, 0.826656, 0.970318, 1.890343, 2.286776, 2.72282, 20, 1.620612, 3.240537, 4.047606 ] }, { "Id": 1503115, "Level": 15, "Parameters": [ 1.386877, 1.377608, 0.87216, 1.02373, 1.994399, 2.412654, 2.8727, 20, 1.70982, 3.418915, 4.27041 ] } ], "Display": 0 }, "Id": 11501, "Name": "Snow Swan Variation", "Description": "โจมตีปกติ\nโจมตีด้วยดาบต่อเนื่องมากสุด 5 ครั้ง\n\nชาร์จโจมตี\nใช้พลังกายส่วนหนึ่ง เพื่อปลดปล่อยการฟาดฟันอันน่าทึ่งไปข้างหน้า\n\nโจมตีพุ่งลงจากอากาศ\nกระโจนจากกลางอากาศลงมายังพื้นดิน เพื่อโจมตีศัตรูที่อยู่ในเส้นทางการโจมตี โดยจะสร้างความเสียหายวงกว้างเมื่อลงถึงพื้น", "SpecialEnergyType": 0, "Icon": "Skill_A_01" }, { "GroupId": 15032, "Proud": { "Descriptions": [ "ความเสียหายสกิล|{param1:F1P}", "ความเสียหายต่อเนื่องของ Coda at Dawn's Tolling|{param2:F1P}", "ความเสียหายนำไฟฟ้าดารา/กระจายดารา ของ Coda at Dawn's Tolling|{param3:P}/{param4:P}", "ความเสียหายท่าสะบัดขนนก|{param5:F1P}", "ความเสียหายนำไฟฟ้าดารา/กระจายดารา ของท่าสะบัดขนนก|{param6:P}/{param7:P}", "ความเสียหายท่าปีกหมุนวน|{param8:F1P}", "ความเสียหายนำไฟฟ้าดารา/กระจายดารา ของท่าปีกหมุนวน|{param9:P}/{param10:P}", "คูลดาวน์ Coda at Dawn's Tolling|{param13:F1} วิ", "ระยะเวลาของเงาระบำเดี่ยว|{param11:F1} วิ", "คูลดาวน์|{param12:F1} วิ" ], "Parameters": [ { "Id": 1503201, "Level": 1, "Parameters": [ 1.0808, 0.9584, 3.0576, 4.5864, 0.4304, 0.27024, 0.40528, 0.51464, 0.32312, 0.48464, 20, 15, 15 ] }, { "Id": 1503202, "Level": 2, "Parameters": [ 1.16186, 1.03028, 3.28692, 4.93038, 0.46268, 0.290508, 0.435676, 0.553238, 0.347354, 0.520988, 20, 15, 15 ] }, { "Id": 1503203, "Level": 3, "Parameters": [ 1.24292, 1.10216, 3.51624, 5.27436, 0.49496, 0.310776, 0.466072, 0.591836, 0.371588, 0.557336, 20, 15, 15 ] }, { "Id": 1503204, "Level": 4, "Parameters": [ 1.351, 1.198, 3.822, 5.733, 0.538, 0.3378, 0.5066, 0.6433, 0.4039, 0.6058, 20, 15, 15 ] }, { "Id": 1503205, "Level": 5, "Parameters": [ 1.43206, 1.26988, 4.05132, 6.07698, 0.57028, 0.358068, 0.536996, 0.681898, 0.428134, 0.642148, 20, 15, 15 ] }, { "Id": 1503206, "Level": 6, "Parameters": [ 1.51312, 1.34176, 4.28064, 6.42096, 0.60256, 0.378336, 0.567392, 0.720496, 0.452368, 0.678496, 20, 15, 15 ] }, { "Id": 1503207, "Level": 7, "Parameters": [ 1.6212, 1.4376, 4.5864, 6.8796, 0.6456, 0.40536, 0.60792, 0.77196, 0.48468, 0.72696, 20, 15, 15 ] }, { "Id": 1503208, "Level": 8, "Parameters": [ 1.72928, 1.53344, 4.89216, 7.33824, 0.68864, 0.432384, 0.648448, 0.823424, 0.516992, 0.775424, 20, 15, 15 ] }, { "Id": 1503209, "Level": 9, "Parameters": [ 1.83736, 1.62928, 5.19792, 7.79688, 0.73168, 0.459408, 0.688976, 0.874888, 0.549304, 0.823888, 20, 15, 15 ] }, { "Id": 1503210, "Level": 10, "Parameters": [ 1.94544, 1.72512, 5.50368, 8.25552, 0.77472, 0.486432, 0.729504, 0.926352, 0.581616, 0.872352, 20, 15, 15 ] }, { "Id": 1503211, "Level": 11, "Parameters": [ 2.05352, 1.82096, 5.80944, 8.71416, 0.81776, 0.513456, 0.770032, 0.977816, 0.613928, 0.920816, 20, 15, 15 ] }, { "Id": 1503212, "Level": 12, "Parameters": [ 2.1616, 1.9168, 6.1152, 9.1728, 0.8608, 0.54048, 0.81056, 1.02928, 0.64624, 0.96928, 20, 15, 15 ] }, { "Id": 1503213, "Level": 13, "Parameters": [ 2.2967, 2.0366, 6.4974, 9.7461, 0.9146, 0.57426, 0.86122, 1.09361, 0.68663, 1.02986, 20, 15, 15 ] }, { "Id": 1503214, "Level": 14, "Parameters": [ 2.4318, 2.1564, 6.8796, 10.3194, 0.9684, 0.60804, 0.91188, 1.15794, 0.72702, 1.09044, 20, 15, 15 ] }, { "Id": 1503215, "Level": 15, "Parameters": [ 2.5669, 2.2762, 7.2618, 10.8927, 1.0222, 0.64182, 0.96254, 1.22227, 0.76741, 1.15102, 20, 15, 15 ] } ], "Display": 0 }, "Id": 11502, "Name": "Adagio: Phantom Night Dancers", "Description": "แสดงท่วงท่าการเต้นรำอันนุ่มนวล สร้างความเสียหายน้ำแข็งวงกว้าง และอัญเชิญ{LINK#N11500001}เงาระบำเดี่ยว{/LINK}ของตนออกมา\nหากบนสนามมีเงาระบำเดี่ยว ที่ Odette อัญเชิญออกมาด้วยตนเองอยู่ จะทำการอัญเชิญใหม่ และรีเซ็ตระยะเวลาต่อเนื่อง\n\nเงาระบำเดี่ยว\nแสดงท่วงท่าการเต้นรำสะบัดขนนก และปีกหมุนวนสลับกันไปมา เพื่อทำการโจมตีศัตรูที่อยู่ใกล้เคียงเป็นระยะ ด้วยท่วงท่าที่สง่างามและพลิ้วไหว สร้างความเสียหายน้ำแข็งวงกว้าง\nนอกจากนี้ ภายใน 6 วินาทีหลังจากปล่อยสกิลธาตุ Adagio: Phantom Night Dancers สกิลธาตุ Adagio: Phantom Night Dancers ของ Odette จะถูกเปลี่ยนเป็นสกิลธาตุพิเศษ {LINK#N11500002}Adagio: Coda at Dawn's Tolling{/LINK}{LINK#N11500004}{/LINK} เพื่อร่วมเต้นรำและสร้างความเสียหายน้ำแข็งวงกว้างอย่างต่อเนื่องแก่ศัตรูที่อยู่ใกล้เคียง และเมื่อการร่วมเต้นรำสิ้นสุดลง จะสร้างความเสียหายน้ำแข็งวงกว้าง ซึ่งถือเป็นความเสียหายของปฏิกิริยานำไฟฟ้าดารา หรือกระจายดารา 1 ครั้ง", "SpecialEnergyType": 0, "Icon": "Skill_S_Odette_01", "CdTime": 15 } ], "EnergySkill": { "GroupId": 15039, "Proud": { "Descriptions": [ "ความเสียหายจากการฟัน|{param1:F1P}×3", "ความเสียหายการฟันครั้งสุดท้าย|{param2:F1P}", "เพิ่มความเสียหายปฏิกิริยาประกายดาว ของ Snow Swan's Dream|{param3:F1P}", "ระยะเวลาของ Snow Swan's Dream|{param4:F1} วิ", "ระยะเวลาของเงาระบำเดี่ยว|{param5:F1} วิ", "คูลดาวน์|{param6:F1} วิ", "พลังงานธาตุ|{param7:I}" ], "Parameters": [ { "Id": 1503901, "Level": 1, "Parameters": [ 1.10176, 1.70272, 0.14, 20, 20, 15, 60 ] }, { "Id": 1503902, "Level": 2, "Parameters": [ 1.184392, 1.830424, 0.18, 20, 20, 15, 60 ] }, { "Id": 1503903, "Level": 3, "Parameters": [ 1.267024, 1.958128, 0.22, 20, 20, 15, 60 ] }, { "Id": 1503904, "Level": 4, "Parameters": [ 1.3772, 2.1284, 0.26, 20, 20, 15, 60 ] }, { "Id": 1503905, "Level": 5, "Parameters": [ 1.459832, 2.256104, 0.3, 20, 20, 15, 60 ] }, { "Id": 1503906, "Level": 6, "Parameters": [ 1.542464, 2.383808, 0.34, 20, 20, 15, 60 ] }, { "Id": 1503907, "Level": 7, "Parameters": [ 1.65264, 2.55408, 0.38, 20, 20, 15, 60 ] }, { "Id": 1503908, "Level": 8, "Parameters": [ 1.762816, 2.724352, 0.42, 20, 20, 15, 60 ] }, { "Id": 1503909, "Level": 9, "Parameters": [ 1.872992, 2.894624, 0.46, 20, 20, 15, 60 ] }, { "Id": 1503910, "Level": 10, "Parameters": [ 1.983168, 3.064896, 0.5, 20, 20, 15, 60 ] }, { "Id": 1503911, "Level": 11, "Parameters": [ 2.093344, 3.235168, 0.54, 20, 20, 15, 60 ] }, { "Id": 1503912, "Level": 12, "Parameters": [ 2.20352, 3.40544, 0.58, 20, 20, 15, 60 ] }, { "Id": 1503913, "Level": 13, "Parameters": [ 2.34124, 3.61828, 0.62, 20, 20, 15, 60 ] }, { "Id": 1503914, "Level": 14, "Parameters": [ 2.47896, 3.83112, 0.66, 20, 20, 15, 60 ] }, { "Id": 1503915, "Level": 15, "Parameters": [ 2.61668, 4.04396, 0.7, 20, 20, 15, 60 ] } ], "Display": 0 }, "Id": 11505, "Name": "Presto: Bluebird Finale", "Description": "ร่ายรำด้วยท่วงท่าอันรวดเร็ว สร้างความเสียหายน้ำแข็งวงกว้างหลายครั้ง อัญเชิญ{LINK#N11500001}เงาระบำเดี่ยว{/LINK}ของตนเองออกมา และได้รับ Snow Swan's Dream: เพิ่มความเสียหายปฏิกิริยาประกายดาวที่ Odette สร้างขึ้น\nนอกจากนี้ ภายใน 6 วินาทีหลังจากปล่อยท่าไม้ตาย Presto: Bluebird Finale สกิลธาตุของ Odette Adagio: Phantom Night Dancers จะถูกเปลี่ยนเป็นสกิลธาตุพิเศษ {LINK#N11500002}Adagio: Coda at Dawn's Tolling{/LINK}{LINK#N11500004}{/LINK}\n\nหากในสนามมีเงาระบำเดี่ยวที่ Odette อัญเชิญออกมา มันจะถูกเรียกมาอยู่ข้างกาย และรีเซ็ตช่วงเวลาต่อเนื่องของมัน", "SpecialEnergyType": 0, "Icon": "Skill_E_Odette_01", "CdTime": 15 }, "Inherents": [ { "GroupId": 15021, "Proud": { "Descriptions": [], "Parameters": [ { "Id": 1502101, "Level": 1, "Parameters": [ 4, 0.15, 1 ] } ], "Display": 1 }, "Id": 1502101, "Name": "Spring Rite of the Chosen One", "Description": "เมื่อ Odette อัญเชิญ{LINK#N11500001}เงาระบำเดี่ยว{/LINK} จะได้รับ {LINK#N11500003}Marvelous Splendor{/LINK} 4 ชั้น", "SpecialEnergyType": 0, "Icon": "UI_Talent_S_Odette_05" }, { "GroupId": 15022, "Proud": { "Descriptions": [], "Parameters": [ { "Id": 1502201, "Level": 1, "Parameters": [ 1000, 0.015, 0.3 ] } ], "Display": 1 }, "Id": 1502201, "Name": "Pathetique of Pateticheskaya", "Description": "สำหรับพลังโจมตีของ Odette ทุก 100 หน่วยที่เกินจาก 1,000 หน่วย จะทำให้ Odette สร้างความเสียหายปฏิกิริยาประกายดาวเพิ่มขึ้นอีก 1.5% ของความเสียหายเดิม โดยสามารถสร้างความเสียหายด้วยวิธีนี้ได้มากสุด 30% ของความเสียหายเดิม", "SpecialEnergyType": 0, "Icon": "UI_Talent_S_Odette_06" }, { "GroupId": 15023, "Proud": { "Descriptions": [], "Parameters": [ { "Id": 1502301, "Level": 1, "Parameters": [ 0.007, 0.14 ] } ], "Display": 0 }, "Id": 1502301, "Name": "Stellar Jubilee: Dance of Aurore", "Description": "เมื่ออยู่ใน{LINK#N11330003}เขตแดนดาราฉาย{/LINK} / ภายใน 8 วินาทีหลังจากตัวละครในทีมทำให้เกิดปฏิกิริยากระจายดาราในบริเวณใกล้เคียง Odette จะเข้าสู่สถานะ เจิดจรัส: นำไฟฟ้าดารา / เจิดจรัส: กระจายดารา ตามลำดับ\nเมื่อตัวละครในทีมทำให้เกิดปฏิกิริยานำไฟฟ้า / กระจายธาตุน้ำแข็ง จะเปลี่ยนเป็นการทำให้เกิดปฏิกิริยานำไฟฟ้าดารา / กระจายดาราแทน และเพิ่มความเสียหายพื้นฐานของปฏิกิริยาดังกล่าว ที่สร้างโดยตัวละครในทีม ตามพลังโจมตีของ Odette: พลังโจมตีทุก 100 หน่วย จะเพิ่มความเสียหายพื้นฐานของปฏิกิริยาดังกล่าว 0.7% โดยสามารถเพิ่มความเสียหายด้วยวิธีนี้ได้สูงสุด 14%", "SpecialEnergyType": 0, "Icon": "UI_Talent_S_Odette_07" }, { "GroupId": 15025, "Proud": { "Descriptions": [], "Parameters": [ { "Id": 1502501, "Level": 1, "Parameters": [ 50, 10 ] } ], "Display": 0 }, "Id": 1502501, "Name": "Echo of Winter Daydreams", "Description": "แสดงตำแหน่งของพิเศษเฉพาะในพื้นที่ Snezhnaya บนมินิแมป\nการซ้อมเต้นรำในเวลาว่าง ยังอาจทำให้เกิดเอฟเฟกต์อื่น ๆ อีกด้วย...", "SpecialEnergyType": 0, "Icon": "UI_Talent_S_Odette_08" } ], "Talents": [ { "Id": 1501, "Name": "\"On This Danceless Morn, She Gazes at Her Reflection\"", "Description": "หลังจากใช้สกิลธาตุพิเศษ {LINK#N11500002}Adagio: Coda at Dawn's Tolling{/LINK} เมื่อการเต้นรำร่วมสิ้นสุดลง Odette จะสร้างความเสียหายน้ำแข็งวงกว้างแก่ศัตรูที่อยู่ใกล้เคียงเพิ่มอีก 1 ครั้ง โดยความเสียหายนี้ถือเป็น:\n·เจิดจรัส: นำไฟฟ้าดารา หรือไม่อยู่ในสถานะเจิดจรัส: ความเสียหายนำไฟฟ้าดารา เท่ากับ 300% ของพลังโจมตีของ Odette;\n·เจิดจรัส: กระจายดารา: ความเสียหายกระจายดารา เท่ากับ 450% ของพลังโจมตีของ Odette\n\nนอกจากนี้ พรสวรรค์เพิ่มเติม \"Spring Rite of the Chosen One\" จะได้รับการเสริมพลัง: เมื่ออัญเชิญ {LINK#N11500001}เงาระบำเดี่ยว{/LINK} Odette จะได้รับ {LINK#N11500003}Marvelous Splendor{/LINK} เพิ่มเติมอีก 2 ชั้น และเมื่อ Odette อยู่นอกสนาม ความเร็วในการลบล้าง Marvelous Splendor จะเพิ่มขึ้นเป็น 2 ชั้นต่อวินาที", "Icon": "UI_Talent_S_Odette_01" }, { "Id": 1502, "Name": "\"I Must See the Snow Swan's Unseen Dream for Myself, She Thought\"", "Description": "พรสวรรค์เพิ่มเติม \"Spring Rite of the Chosen One\" ได้รับการเสริมพลัง: {LINK#N11500003}Marvelous Splendor{/LINK} แต่ละชั้นจะทำให้พลังโจมตี ของตัวละครเพิ่มขึ้น 7%\nนอกจากนี้ เมื่อ {LINK#N11500001}เงาระบำเดี่ยว{/LINK} อยู่ในสนาม หาก Odette อยู่ในสถานะ {LINK#N11500004}เจิดจรัส: ประกายดาว{/LINK} ความต้านทานธาตุที่เกี่ยวข้อง ของศัตรูที่อยู่ใกล้กับเงาระบำเดี่ยว จะลดลง 20%:\n·เจิดจรัส: นำไฟฟ้าดารา: ธาตุน้ำแข็ง และ ธาตุไฟฟ้า;\n·เจิดจรัส: กระจายดารา: ธาตุน้ำแข็ง และ ธาตุลม", "Icon": "UI_Talent_S_Odette_02" }, { "Id": 1503, "Name": "\"I'll Chase the Shouting Wind Along, Climbing Alone As I Go\"", "Description": "เพิ่มเลเวลสกิลของสกิลธาตุ {LINK#S11502}Adagio: Phantom Night Dancers{/LINK} ขึ้น 3 ระดับ\nเพิ่มได้สูงสุดถึงระดับ 15", "Icon": "UI_Talent_U_Odette_01", "ExtraLevel": { "Index": 2, "Level": 3 } }, { "Id": 1504, "Name": "\"Up, Up the Long, Delirious, Burning Blue\"", "Description": "ท่าไม้ตาย Presto: Bluebird Finale ได้รับการเสริมพลัง: เมื่อ Odette ได้รับ Snow Swan's Dream จะทำให้ความเสียหายปฏิกิริยาประกายดาว ที่เกิดจากตัวละครอื่นในทีมที่อยู่ใกล้เคียงเพิ่มขึ้น โดยค่าที่เพิ่มขึ้นเท่ากับ 50% ของเอฟเฟกต์ Snow Swan's Dream\n\nนอกจากนี้ เมื่อตัวละครในทีมสร้างความเสียหายปฏิกิริยาประกายดาวแก่ศัตรู Odette จะทำการโจมตีประสานใส่ศัตรูหนึ่งครั้ง สร้างความเสียหายน้ำแข็งวงกว้าง หนึ่งครั้ง โดยทุก 3.5 วินาที จะเกิดขึ้นได้มากสุดหนึ่งครั้ง ซึ่งความเสียหายดังกล่าวจะถือเป็น:\n·เจิดจรัส: นำไฟฟ้าดารา หรือไม่อยู่ในสถานะเจิดจรัส: ความเสียหายนำไฟฟ้าดารา เท่ากับ 66% ของพลังโจมตีของ Odette;\n·เจิดจรัส: กระจายดารา: ความเสียหายกระจายดารา เท่ากับ 99% ของพลังโจมตีของ Odette", "Icon": "UI_Talent_S_Odette_03" }, { "Id": 1505, "Name": "\"Oh! I Have Slipped the Surly Bonds of Earth\"", "Description": "เพิ่มเลเวลสกิลของท่าไม้ตาย {LINK#S11505}Presto: Bluebird Finale{/LINK} ขึ้น 3 ระดับ\nเพิ่มได้สูงสุดถึงระดับ 15", "Icon": "UI_Talent_U_Odette_02", "ExtraLevel": { "Index": 9, "Level": 3 } }, { "Id": 1506, "Name": "\"Put Out My Hand, and Touched the Face of the Divine\"", "Description": "พรสวรรค์เพิ่มเติม \"Spring Rite of the Chosen One\" ได้รับการเสริมพลัง: เมื่อ Odette มอบ {LINK#N11500003}Marvelous Splendor{/LINK} ให้แก่ตัวละครทั้งหมดในทีมที่อยู่ใกล้เคียง Marvelous Splendor ของตนเองจะไม่ลดลงอีก\nนอกจากนี้ ตัวละครที่ได้รับผลของ Marvelous Splendor ความเสียหายปฏิกิริยาประกายดาวที่สร้างต่อศัตรูจะได้รับการ{LINK#N11190007}ยกระดับ{/LINK} 25% และความเสียหายปฏิกิริยาประกายดาวที่ Odette สร้างต่อศัตรู จะได้รับการยกระดับเพิ่มเติมอีก 20%", "Icon": "UI_Talent_S_Odette_04" } ] }, "FetterInfo": { "Title": "วายุร่ายหิมะระบำ", "Detail": "นักเต้นบัลเลต์ชื่อดังแห่ง Snezhnaya ดอกไม้อันเหน็บหนาวที่เบ่งบานท่ามกลางน้ำแข็งและหิมะ", "Association": 15, "Native": "คณะละคร Korolevskiy", "BirthMonth": 2, "BirthDay": 20, "VisionBefore": "น้ำแข็ง", "VisionOverrideLocked": "สลักดารา", "VisionOverrideUnlocked": "วิชั่น", "ConstellationBefore": "Cygnus Olor", "CvChinese": "潘丹妮", "CvJapanese": "上坂すみれ", "CvEnglish": "Alexis Tipton", "CvKorean": "Choi Hyun-ji", "CookBonus": { "OriginItemId": 132014, "ItemId": 132017, "InputList": [ 101280, 100084, 110009, 100062 ] }, "Fetters": [ { "Title": "พบกันครั้งแรก...", "Context": "...ขอบคุณที่สนับสนุนฉันนะ ท้ายลายเซ็นอยากให้วาดรูปอะไรดีล่ะ? รูปขนนกดีมั้ย? อ้อ ไม่ใช่แฟนคลับสินะ สงสัยฉันคงเข้าใจผิดไปเอง งั้นขอแนะนำตัวอีกครั้งแล้วกัน ฉัน Odette นักเต้นบัลเลต์ของ คณะละคร Korolevskiy แห่ง Snezhnaya... ขอบคุณที่สนับสนุนฉันนะ" }, { "Title": "แชท - ยุ่ง", "Context": "ถ้าไม่มีอะไรแล้ว ฉันขอตัวไปซ้อมเต้นก่อนนะ" }, { "Title": "แชท - เรียบง่าย", "Context": "ไม่จำเป็นต้องอธิบายเรื่องที่ตอบกลับได้ง่าย ๆ ให้ยืดยาวหรอก" }, { "Title": "แชท - เวลา", "Context": "ถ้าเพิ่มเวลาเป็นสองเท่า... ไม่สิ สามเท่าได้ก็คงจะดี" }, { "Title": "ในเวลาที่ฝนตก...", "Context": "เสียงหยาดฝนพรำตอนที่ตกลงมา มักจะทำให้ฉันรู้สึกสงบเสมอ อากาศแบบนี้ เหมาะกับการซ้อมเต้นคนเดียวมาก ๆ" }, { "Title": "ฟ้าหลังฝน...", "Context": "ช่วงเวลาสงบสุขและงดงามมักจะสั้นเสมอ" }, { "Title": "ในเวลาที่หิมะตก...", "Context": "หิมะของ Snezhnaya มักจะหนาวเข้ากระดูก แถมไม่มีวันสิ้นสุดด้วย" }, { "Title": "ในเวลาที่ลมพัดแรง...", "Context": "ทรงผม... เดี๋ยวค่อยจัดทรงใหม่ละกัน" }, { "Title": "ในเวลาที่อยู่ในทะเลทราย...", "Context": "...ดีนะที่ไม่ได้จัดงานแฟนมีตในที่แบบนี้" }, { "Title": "อรุณสวัสดิ์...", "Context": "ฉันอุ่นเครื่องเสร็จแล้ว พร้อมเริ่มได้ทุกเมื่อเลย" }, { "Title": "สวัสดีตอนเที่ยง...", "Context": "ฉันไม่จำเป็นต้องนอนกลางวัน ช่วงบ่ายที่ไม่เหมาะกับการฝึกซ้อมแบบนี้ ฉันมักจะอ่านบทละครบัลเลต์ หืม? กระดาษจดหมายพวกนี้น่ะเหรอ? เป็นจดหมายจากแฟนคลับที่ Vodyanitsa ยัดใส่มือฉันมาน่ะ เธอให้ฉันตั้งใจอ่านให้จบด้วย" }, { "Title": "สวัสดีตอนเย็น...", "Context": "ได้เวลาอาหารเย็นแล้วเหรอ? เดี๋ยวก็ต้องขึ้นเวทีแล้ว กินไข่ต้มสักฟองก็พอ ไว้คืนนี้แสดงเสร็จหมดแล้ว ค่อยหาอะไรกินง่าย ๆ แล้วกัน" }, { "Title": "ราตรีสวัสดิ์...", "Context": "...ภารกิจเสร็จแล้ว ปริมาณการซ้อมก็ถึงเกณฑ์ ท่าเต้นใหม่ก็ซ้อมเรียบร้อย การควบคุมสีหน้ายังมีข้อบกพร่องอยู่บ้าง ยังต้องฝึกปรับหน้ากระจกอีกสักหน่อย... ได้เวลาแล้วเหรอ? เธอพักผ่อนก่อนเถอะ ฉันยังมีเรื่องที่ต้องทำอยู่" }, { "Title": "เกี่ยวกับตัวของ Odette เอง - สมาคมคำรน", "Context": "หลังจากเริ่มใช้โปรเจกต์เหมันต์ ผู้ชมที่มาดูการแสดงที่โรงละครก็ลดน้อยลงเรื่อย ๆ ทุกคนต่างตกที่นั่งลำบาก มิหนำซ้ำยังมีพวกเหลือบไรที่คอยทำร้ายชาวเมือง ฉันไม่อาจนิ่งดูดายได้ ฉันรู้ว่าลำพังแค่ฉันคงช่วยพลิกสถานการณ์ไม่ได้ แต่ฉันก็ยังอยากทำในสิ่งที่ฉันพอจะทำได้" }, { "Title": "เกี่ยวกับตัวของ Odette เอง - ความจำ", "Context": "ความทรงจำในอดีตยังคงฝังลึกอยู่ในหัว มันจะฉายซ้ำไปซ้ำมาเหมือนภาพยนตร์ในค่ำคืนที่เงียบงัน... ความจำดีเกินไปก็ใช่ว่าจะเป็นเรื่องดี" }, { "Title": "เกี่ยวกับเรา - ฝากความหวัง", "Context": "การได้รับการปกป้องจากคนอื่น ก็เปราะบางเหมือนกับน้ำแข็งบาง ๆ ที่เพิ่งก่อตัว ฉันจะไม่ยอมฝากความหวังไว้ที่คนอื่นหรอก" }, { "Title": "เกี่ยวกับเรา - บาดแผล", "Context": "ฉันรับรู้ถึงความเจ็บปวดได้ช้ามาก กว่าจะรู้ตัวว่าบาดเจ็บ แผลก็ตกสะเก็ดไปแล้ว แต่แบบนี้ก็ดีเหมือนกัน ไม่ว่าจะเป็นการซ้อมเต้น หรือเข้ารับการฝึกพิเศษของ Fatui ตารางเวลาของฉันจะได้ไม่ล่าช้า เพราะร่างกายไม่เอื้ออำนวย" }, { "Title": "เกี่ยวกับ \"สลักดารา\"...", "Context": "ครั้งหนึ่งระหว่างการซ้อม ความหนาวเหน็บสุดขั้วกัดทำลายขาและเท้าของฉัน จนแทบจะไร้ความรู้สึก สุดท้ายฉันก็ตื่นขึ้นมาท่ามกลางแสงสว่างที่แผ่ออกมาจาก \"สลักดารา\" แต่ฉันไม่เคยได้ยินข่าวลือที่ว่า \"สลักดารา\" ปลุกคนให้ตื่นขึ้นมาได้เลยนะ หรือที่ฉันตื่นขึ้นมาตอนนั้นเป็นเพราะ... สัญชาตญาณที่อยากจะมีชีวิตรอดรึเปล่า..." }, { "Title": "ต้องการจะแชร์อะไร...", "Context": "เวลาซ้อมในแต่ละครั้ง ฉันจะตั้งใจทำเหมือนเป็นการแสดงจริง" }, { "Title": "ข้อมูลที่น่าสนใจ...", "Context": "Rimecurrant บางลูกกินแล้วไม่ค่อยหวาน แต่ถ้าโรยเกลือลงไปนิดหน่อยก็จะหวานอร่อยขึ้นมาเลย เขาว่ากันว่าพอมีความเค็มมาช่วยชูรส ความหวานก็จะยิ่งชัดขึ้น แฟนคลับคนหนึ่งเป็นคนบอกฉันมาน่ะ" }, { "Title": "เกี่ยวกับ Rosalyne - อดีต", "Context": "Rosalyne มีบุญคุณกับฉัน แต่ฉันก็เคยเกลียดเธอเหมือนกัน เธอเข้มงวดมาก ๆ ช่วงที่ฝึกอยู่ภายใต้การดูแลของเธอ การทนหนาว เหนื่อยจนล้มพับ บาดเจ็บ และล้มป่วย ต่างก็เกิดขึ้นเป็นประจำ ฉันเคยคิดแบบไร้เดียงสาว่า ขอแค่ฉันยืนอยู่บนเวทีได้ด้วยตัวเอง และอาศัยการเต้นบัลเลต์เลี้ยงดูตัวเองกับคุณแม่ได้เมื่อไหร่ ฉันจะออกจาก Fatui ให้เธอเห็นเลย" }, { "Title": "เกี่ยวกับ Rosalyne - อำพันเพลิง", "Context": "เมื่อใครสักคนจากไปแล้ว คำพูดมากมายก็พลันหมดความหมายที่จะเอ่ยออกมา \"อำพันเพลิง\" ถูกทำลายไปได้อย่างง่ายดาย แต่กลับทำให้ความเข้าใจผิดและความเจ็บปวดดูน่าขำกว่าเดิม... ทำไมต้องรอให้เรื่องมาถึงจุดนี้ พวกเราถึงเพิ่งจะเข้าใจกันได้ล่ะ?" }, { "Title": "เกี่ยวกับท่าน \"Tsaritsa\"...", "Context": "ท่าน \"Tsaritsa\" เป็นศูนย์รวมความศรัทธาของชาว Snezhnaya ทั้งปวง ท่านมีภารกิจรัดตัวและแทบจะไม่ปรากฏตัวเลย โอกาสที่ฉันจะได้พบนั้นมีน้อยมาก ท่านช่างสง่างามและน่าเกรงขาม ไม่ว่าจะทอดมองไปที่ใด ก็ล้วนเย็นเยียบทว่ามั่นคง ดั่งหิมะน้ำแข็งที่ไม่ละลายมานับหมื่นปี" }, { "Title": "เกี่ยวกับท่าน Damselette...", "Context": "ท่าทางการเดินของเธอ ราวกับขนนกที่ล่องลอยไปมา ไม่ว่านักเต้นคนไหนก็อิจฉาในความพลิ้วไหวของเธอกันทั้งนั้น Vodyanitsa ก็เคยคุยกับฉัน ถึงเสียงร้องอันกังวานของเธอเหมือนกัน แต่สิ่งที่เราได้เห็นและอิจฉา ล้วนเป็นภาพลักษณ์ \"เบื้องหน้า\" เท่านั้น เราไม่อาจรู้ได้เลยว่า จริง ๆ แล้วในใจของเธอกำลังแบกรับความเจ็บปวดที่ไม่มีใครล่วงรู้เอาไว้รึเปล่า ว่ามั้ยล่ะ?" }, { "Title": "เกี่ยวกับท่าน The Knave...", "Context": "เด็ก ๆ บ้านแสนอบอุ่นต่างก็มองท่าน The Knave เป็น \"ท่านพ่อ\" เด็กที่มีท่านพ่อคอยปกป้อง ย่อมเจอความหนาวเหน็บและพายุฝนบนเส้นทางการเติบโตน้อยลง" }, { "Title": "เกี่ยวกับท่าน Marionette...", "Context": "เมื่อก่อนพอ Rosalyne เข้าร่วมงานเลี้ยงน้ำชาของท่าน Marionette เสร็จ เธอก็จะอารมณ์ดีขึ้นกว่าปกติ... ถึงข้อเรียกร้องจะยังคงเข้มงวดอยู่ แต่น้ำเสียงก็อ่อนลงอย่างเห็นได้ชัด ไม่ว่าใครก็สังเกตเห็นได้ทั้งนั้น" }, { "Title": "เกี่ยวกับ Vodyanitsa - รอยยิ้ม", "Context": "ตอนที่ท่าน \"Tsaritsa\" จะมาดูการแสดงของพวกเราที่คณะละคร Korolevskiy เป็นครั้งแรก Vodyanitsa เป็นคนเอาข่าวมาบอกฉันก่อน ฉันก็ตอบไปว่าอืม แต่เธอกลับยื่นนิ้วชี้มาดันมุมปากของฉันขึ้น เพื่อฝืนสร้างรอยยิ้ม แถมยังให้ฉันพูดไปพร้อมกับเธอว่า: \"ดี จัง เลย!\"\nฉันก็ยังคงคิดว่าท่าน \"Tsaritsa\" ไม่น่าจะชอบเห็นรอยยิ้มแบบนั้น" }, { "Title": "เกี่ยวกับ Vodyanitsa - หาหมอ", "Context": "เวลา Vodyanitsa ป่วย เธอชอบมาเกาะติด และให้ฉันคอยอยู่เป็นเพื่อนเธอ... เหตุผลก็คือเธออยากจับแขนฉันไว้แน่น ๆ เพราะกังวลว่า ถ้าเกิดต้องฉีดยาหรือกินยาขม ๆ ขึ้นมา เธอจะกลัวเอาได้ ความเจ็บปวดของฉันไม่ค่อยเท่าไหร่หรอก แต่ว่าฉันก็จะไม่สะบัดเธอออกอยู่แล้วล่ะ" }, { "Title": "เกี่ยวกับ Alyosha...", "Context": "การยึดอาชีพนักล่าเพื่อหาเลี้ยงตัวเองไม่ใช่เรื่องยากอะไร แต่เขาก็ชอบมาทำงานพิเศษที่โรงละครอยู่บ่อย ๆ เพื่อช่วยเหลือผู้คนที่กำลังตกทุกข์ได้ยาก... ฉันไม่แปลกใจเลยที่เขาจะเข้าร่วมสมาคมคำรน" }, { "Title": "เกี่ยวกับ Mitya...", "Context": "คุณ... \"แฟนคลับ\" คนนี้ เขาชอบมาดูการแสดงของฉันกับ Vodyanitsa ที่โรงละครอยู่บ่อย ๆ แต่ทุกครั้งที่การแสดงเริ่มขึ้น เขาจะเอาแต่ก้มหน้าก้มตาเขียนอะไรบางอย่าง ซึ่งดูสะดุดตาท่ามกลางเหล่าผู้ชมที่ชะเง้อมองเวที บางทีผ้าพันคอของเขาอาจจะชื่นชมการแสดงมากกว่าตัวเขาเองซะอีก" }, { "Title": "เกี่ยวกับ Valeriy...", "Context": "พันตรี Valeriy เจ้าหน้าที่ Fatui ผู้เคร่งครัดเรื่องเวลา ได้ข่าวว่า เขาชอบมอบหมายงานให้เพื่อนร่วมงาน ด้วยท่าทีที่เยือกเย็นและน่ากลัว แต่เราอยู่คนละสังกัดกันเลยแทบไม่ข้องเกี่ยวกันเลย อีกอย่าง... ฉันไม่จำเป็นต้องให้ใครมาคอยเตือนหรอกว่าควรทำอะไร" }, { "Title": "เกี่ยวกับ Vesna...", "Context": "อย่ามองว่าเธอมีปีก แล้วจะเป็นผีเสื้อที่งดงามและไร้พิษสงนะ คนที่ถูกผู้คนห้อมล้อมคนนั้น คือผู้บัญชาการสูงสุดของกองทัพพันธสัญญาเหมันต์ เป็นนักล่าท่ามกลางหิมะ จงจับตามองให้ดี และอย่าถูกรอยยิ้มแสนอบอุ่นนั้นหลอกเอาล่ะ" }, { "Title": "อยากรู้เกี่ยวกับ Odette - 1", "Context": "ตารางงานของฉันค่อนข้างแน่น นี่เดี๋ยวมีซ้อมต่อ ต้องขอโทษด้วย ถ้าจะคุยกันก็ขอแบบสั้น ๆ ละกันนะ" }, { "Title": "อยากรู้เกี่ยวกับ Odette - 2", "Context": "คุณแม่ของฉันมาจากตระกูลนักบัลเลต์ ส่วนคุณพ่อเคยทำงานให้กับ Fatui พวกท่านพบรักกันจากการแสดงครั้งหนึ่ง มันเป็นเรื่องราวโรแมนติกที่ไม่ว่าใครได้ฟังก็จะยิ้มออกมา ตอนเด็ก คุณแม่จะพาฉันเต้นรำพลิ้วไหวไปด้วยกัน ส่วนคุณพ่อจะคอยซื้อกระโปรงเต้นรำแสนสวยตัวใหม่มาให้ ความกังวลในแต่ละวันของฉันมีแค่อย่างเดียว คือจะเลือกหยิบลูกอมชิ้นไหนจากโหลลูกอมดี" }, { "Title": "อยากรู้เกี่ยวกับ Odette - 3", "Context": "ต่อมามีข่าวร้ายส่งมาว่า คุณพ่อเสียชีวิตในหน้าที่ ส่วนคุณแม่ก็เศร้าเสียใจ จนขาหักระหว่างการแสดง ลูกอมทั้งหมดในขวดโหลหกออกมาจนหมด และเป็นฉันที่ถูกขังเอาไว้ในนั้น" }, { "Title": "อยากรู้เกี่ยวกับ Odette - 4", "Context": "ส่วนเรื่องหลังจากนั้นเธอก็รู้แล้ว ฉันหวนนึกถึงความทรงจำพวกนี้มานับครั้งไม่ถ้วน จนมันไม่อาจทำร้ายฉันได้อีกต่อไป แต่ความเข้มแข็งที่ได้จากการต่อสู้กับโชคชะตานั้นมาจากตัวฉันเอง ซึ่งฉันจะไม่มีวันลืมเลือนไปเลย" }, { "Title": "อยากรู้เกี่ยวกับ Odette - 5", "Context": "ฉันไม่อยากพูดเรื่องพวกนี้กับแฟนคลับเลย แต่โชคดีที่เธอไม่ใช่แฟนคลับ ฉันมีตัวตนมากเกินไป ไม่ว่าด้านไหนฉันก็อยากรักษาความไร้ที่ติอย่างที่ควรจะเป็นเอาไว้... ฉันจะเต้นรำต่อไป เพื่อมุ่งสู่ความสมบูรณ์แบบที่วาดฝันไว้ในใจของฉัน" }, { "Title": "งานอดิเรกของ Odette...", "Context": "ฉันรักในบัลเลต์มาตลอด และฉันจะพยายามสุดความสามารถบนเวที เพื่อมอบการเต้นรำที่ดีที่สุดเท่าที่ฉันจะแสดงได้ให้กับผู้ชมทั้งหลาย" }, { "Title": "เรื่องกลุ้มใจของ Odette...", "Context": "บอกตามตรง ฉันรู้สึกมาตลอดว่าสิ่งมีชีวิตตัวน้อยไม่ค่อยชอบฉันเท่าไหร่ รอบ ๆ โรงละครมักจะมีลูกแมวมาป้วนเปี้ยนอยู่บ่อย ๆ Vodyanitsa จะลากฉันไปให้อาหารมันด้วยกัน พอฉันเดินเข้าไปหา ลูกแมวก็จะเริ่มฝนเล็บ... หืม? นั่นแปลว่ามันกำลังต้อนรับฉันอยู่งั้นเหรอ?" }, { "Title": "อาหารที่ชอบ...", "Context": "ตอนที่ร้านอาหารใกล้ปิด จะชอบเอาสลัดมาขายลดราคาครึ่งหนึ่ง เมื่อก่อนมีอยู่ช่วงนึงที่ฉันกินเจ้านี่บ่อย ๆ รสชาติของสลัดที่ทิ้งไว้นาน มันเทียบกับของสดใหม่ไม่ได้อยู่แล้ว แต่ฉันกลับรู้สึกอุ่นใจเพราะรสสัมผัสที่คุ้นเคยนี้" }, { "Title": "อาหารที่เกลียด...", "Context": "ในแง่ความชอบส่วนตัว ฉันไม่มีอาหารที่กินไม่ได้หรอก แต่ในฐานะนักเต้นบัลเลต์ ก็จำเป็นต้องควบคุมเรื่องอาหารการกิน และฉันมักจะหลีกเลี่ยงอาหารอย่างอื่น ที่ไม่ได้อยู่ในแผนการกินประจำวัน" }, { "Title": "ได้รับของขวัญ - 1", "Context": "ช่วงสองสามวันนี้มีการแสดงค่อนข้างเยอะ บางที... เปล่า ไม่มีอะไร ขอบคุณนะ อันนี้อร่อยมาก ๆ เลย" }, { "Title": "ได้รับของขวัญ - 2", "Context": "อาหารจานเดียว? มันเหมือน... อาหารสำหรับทั้งวันมากกว่าซะอีก" }, { "Title": "ได้รับของขวัญ - 3", "Context": "ขอโทษทีนะ ฉันกำลังควบคุมน้ำหนักอยู่" }, { "Title": "วันเกิด...", "Context": "สุขสันต์วันเกิด ฉันไม่รู้ว่าเธออยากได้ของขวัญวันเกิดแบบไหน ฉันชอบได้เป็นดอกไม้ รองเท้าบัลเลต์ กับกล่องดนตรี แต่ฉันเดาว่านั่นคงไม่ใช่สิ่งที่เธออยากได้หรอก เอาเป็นว่าเธอมาขอพรกับฉันดีกว่า ขอแค่เป็นสิ่งที่ฉันทำให้เป็นจริงได้ก็พอ" }, { "Title": "ความรู้สึกที่ได้เลื่อนขั้น - บทนำ", "Context": "เหมือนจะยังขาดอะไรไป... คงต้องฝึกให้หนักกว่านี้อีกหน่อย" }, { "Title": "ความรู้สึกที่ได้เลื่อนขั้น - ชี้แจง", "Context": "อืม การเคลื่อนไหวดูเฉียบคมขึ้นแฮะ รักษาระดับการฝึกซ้อมแบบนี้เอาไว้ดีกว่า" }, { "Title": "ความรู้สึกที่ได้เลื่อนขั้น - มุมมองอื่น ๆ", "Context": "ตอนนี้ฉันมั่นใจว่าทำท่าหมุนตัวต่อเนื่องได้สมบูรณ์แบบแล้ว แต่ก็ต้องห้ามลดปริมาณการฝึกซ้อมเด็ดขาด" }, { "Title": "ความรู้สึกที่ได้เลื่อนขั้น - บทสรุป", "Context": "\"อารมณ์ความรู้สึกเป็นส่วนที่ขาดไม่ได้ของบัลเลต์\" ตอนนี้ฉันเข้าใจความหมายของมันแล้ว ขอบคุณที่คอยอยู่เคียงข้างและสนับสนุนกันมาตลอดนะ วันนี้ฉันมีการแสดง เอาตั๋วไปสิ" }, { "Title": "สกิลธาตุ - 1", "Context": "เริ่มกันเถอะ" }, { "Title": "สกิลธาตุ - 2", "Context": "เงาหิมะในน้ำแข็ง" }, { "Title": "สกิลธาตุ - 3", "Context": "ลุย" }, { "Title": "สกิลธาตุ - 4", "Context": "เต้นรำร่วมกัน" }, { "Title": "สกิลธาตุ - 5", "Context": "หมุนตัว" }, { "Title": "สกิลธาตุ - 6", "Context": "หึ" }, { "Title": "ท่าไม้ตาย - 1", "Context": "ทำนองแห่งน้ำแข็ง" }, { "Title": "ท่าไม้ตาย - 2", "Context": "สลักเยื้องเกล็ดเหมันต์" }, { "Title": "ท่าไม้ตาย - 3", "Context": "มอบสรรเสริญหงส์หิมะ" }, { "Title": "เปิดหีบสมบัติ - 1", "Context": "ฉันไม่ต้องการของพวกนี้หรอก เธอเก็บไว้เถอะ" }, { "Title": "เปิดหีบสมบัติ - 2", "Context": "การเดินทางก็เหมือนกับการฝึกฝน ทุกย่างก้าวล้วนมีความหมาย" }, { "Title": "เปิดหีบสมบัติ - 3", "Context": "ผลของความพยายาม" }, { "Title": "ค่าพลังชีวิตต่ำ - 1", "Context": "แค่เรื่องเล็กน้อย" }, { "Title": "ค่าพลังชีวิตต่ำ - 2", "Context": "ก็แค่รอยข่วน" }, { "Title": "ค่าพลังชีวิตต่ำ - 3", "Context": "ฉันยังไหว" }, { "Title": "ค่าพลังชีวิตของเพื่อนต่ำ - 1", "Context": "เธอยังโอเครึเปล่า?" }, { "Title": "ค่าพลังชีวิตของเพื่อนต่ำ - 2", "Context": "เปลี่ยนตัวเถอะ" }, { "Title": "หมดสติ - 1", "Context": "ฉันยังพยายามไม่มากพอ..." }, { "Title": "หมดสติ - 2", "Context": "ไม่นะ ต้องลุกขึ้นมาให้ได้สิ..." }, { "Title": "หมดสติ - 3", "Context": "ที่แท้ฉันก็ยังรู้สึกเจ็บปวดได้สินะ..." }, { "Title": "รับการโจมตีปกติ - 1", "Context": "...หืม?" }, { "Title": "รับการโจมตีปกติ - 2", "Context": "แล้วไงต่อ?" }, { "Title": "โดนโจมตีอย่างหนัก - 1", "Context": "แค่นี้เองเหรอ?" }, { "Title": "โดนโจมตีอย่างหนัก - 2", "Context": "ไม่สะทกสะท้าน" }, { "Title": "เข้าร่วมทีม - 1", "Context": "ฉันพร้อมแล้ว" }, { "Title": "เข้าร่วมทีม - 2", "Context": "นี่เป็นการแสดงพิเศษรึเปล่า?" }, { "Title": "เข้าร่วมทีม - 3", "Context": "คราวนี้จะไปที่ไหน?" } ], "FetterStories": [ { "Title": "ข้อมูลตัวละคร", "Context": "เมื่อพูดถึงคำว่า \"นักเต้น\" ในประเทศอื่น ผู้คนมักจะนึกถึงภาพลักษณ์ที่ดูอบอุ่นและเป็นมิตร ราวกับเป็นแสงสว่างที่คอยเยียวยาจิตใจ บนเส้นทางแห่งชีวิตอันยาวไกล\nแต่ใน Snezhnaya นั้น เมื่อพูดถึงนักเต้น สิ่งแรกที่ผุดขึ้นมาในหัวของคนส่วนใหญ่ กลับเป็นร่างอันแสนเยือกเย็นนั้น\nในฐานะนักเต้นบัลเลต์หลักของคณะละคร Korolevskiy เมื่อ Odette Spessiva ปรากฏตัวบนโปสเตอร์โปรโมต สีหน้าของเธอจะยังคงเหมือนเดิมเสมอ แววตาที่เรียบเฉย ริมฝีปากที่เม้มเล็กน้อย ราวกับรูปปั้นที่ปกคลุมด้วยน้ำค้างแข็งบาง ๆ\nสิ่งที่ตรงข้ามกันอย่างชัดเจน คือความชื่นชมอันแรงกล้าจากเหล่าผู้ติดตามของเธอ เหตุผลนั้นก็ง่ายมาก เพราะรูปร่างที่ไร้ที่ติ การแสดงที่ดูสงบแต่เปี่ยมไปด้วยอารมณ์ ทุกจังหวะการเต้น ทุกการยกมือ ล้วนแม่นยำราวกับอัญมณีเจียระไนเหลี่ยมมุม ซึ่งสะท้อนประกายไฟที่งดงามจับใจ\nไม่มีใครสามารถมองข้ามความพยายาม ที่ทุ่มเทอยู่เบื้องหลังท่วงท่าเหล่านี้ได้ ทันทีที่ Odette ก้าวขึ้นสู่เวที เสียงกังขาใด ๆ ก็จะหายไปในพริบตา\nและหลังจากปิดม่านการแสดง เธอแทบจะไม่มีการแสดงเพิ่มเติมอีกเลย ถึงแม้จะมีแฟนคลับมามอบดอกไม้และกล่าวชื่นชม เธอก็มักจะตอบสั้น ๆ เสมอ:\n\"อื้ม ขอบคุณที่สนับสนุน ไว้เจอกันนะ\"\nนี่ไม่ใช่เพราะเธอจงใจวางตัวหยิ่งยโส เพียงแต่เบื้องหลังเวทีที่ส่องสว่างนั้น ยังมีหน้าที่อื่นรอเธออยู่ ชีวิตของเธอเปรียบดั่งปฏิทินบนผนังที่ถูกเขียนจนเต็ม โดยไม่เหลือที่ว่างให้ตัวเองเลยแม้แต่น้อย\nหากในยามดึกบังเอิญเหลือบไปเห็นร่างหนึ่งที่โฉบผ่านไปอย่างไร้สุ้มเสียง เบาหวิวเสียจนไม่น่าใช่คนธรรมดา ทางที่ดีอย่าทำอะไรวู่วามเพราะความอยากรู้อยากเห็น เพราะถึงอย่างไรค่ำคืนที่หิมะตกใน Snezhnaya ก็หนาวเหน็บถึงเพียงนี้ พลเมืองดีทั้งหลายต่างก็นอนหลับอย่างสงบอยู่ในบ้าน คนที่ออกมาข้างนอกในเวลานี้ เกรงว่าคงมีภารกิจอื่นติดตัวอยู่\nแต่เช้าตรู่วันต่อมา Odette ก็จะมาปรากฏตัวอยู่ในห้องซ้อมเต้นของโรงละครอย่างตรงเวลาเสมอ บางครั้งก็มีเสียงดนตรีแว่วออกมาจากข้างใน บางครั้งก็มีเพียงเสียงทึบเบา ๆ ตอนที่ปลายเท้าแตะลงบนพื้น กำแพงกระจกสะท้อนภาพของเธอ ที่ยกขาขึ้นและวางลงซ้ำแล้วซ้ำเล่า ซึ่งแม่นยำราวกับเครื่องเคาะจังหวะ\nเมื่อแสงยามเช้าเริ่มสว่างขึ้น สมาชิกในคณะคนอื่น ๆ ที่ผลักประตูเข้ามา มักจะเผยสีหน้าประหลาดใจ...\nอย่าบอกนะว่านักเต้นบัลเลต์หลักคนนี้ยังไม่ได้กลับบ้านเลย?" }, { "Title": "เรื่องราวของตัวละคร 1", "Context": "หลังจากการแสดงในแต่ละฤดูกาลของคณะละคร Korolevskiy แห่ง Snezhnaya ปิดฉากลง คอลัมน์ศิลปะในหนังสือพิมพ์ชั้นนำต่าง ๆ มักจะเกิดกระแสการพูดคุยอย่างดุเดือดเกี่ยวกับนักเต้นบัลเลต์หลักอย่าง Odette เสมอ\n\"สมบูรณ์แบบไร้ที่ติ เย็นชาดุจน้ำแข็ง\"... คำวิจารณ์ประโยคนี้ที่หนังสือพิมพ์วรรณกรรมฉบับหนึ่งมักนำมาใช้อยู่บ่อยครั้ง จนแทบจะกลายเป็นคำนิยามตายตัวของเธอไปแล้ว\nนักวิจารณ์ชื่อดังอย่าง Tripolev เคยเขียนไว้ในคอลัมน์ว่า \"การดู Odette เต้นรำ ราวกับได้เห็นกริชที่ถูกลับคมจนถึงขีดสุดกรีดผ่านอากาศ ทุกคนต่างชื่นชมในความคมกริบและความแม่นยำนั้น แต่จะไม่มีใครอยากยื่นมือออกไปสัมผัสมันเด็ดขาด\"\nคำวิจารณ์เช่นนี้ หากนำไปใช้กับนักเต้นคนอื่น ๆ ก็อาจส่งผลกระทบต่ออนาคตในวงการศิลปะของพวกเขาไม่มากก็น้อย ผู้ชมมักจะชื่นชอบสิ่งที่สวยงาม และจะดีที่สุดหากสิ่งที่สวยงามนั้นมีความอ่อนโยน ลึกซึ้ง และตรึงใจ ยิ่งเข้าถึงได้ง่ายเท่าไหร่ ก็ยิ่งรับรู้ได้ง่ายขึ้นเท่านั้น\nแต่ Odette แตกต่างออกไปอย่างสิ้นเชิง เธอไม่เคยแสดงความกระตือรือร้น หรือความซาบซึ้งใจ แม้กระทั่งรอยยิ้มจากใจจริงตอนปิดม่านการแสดง ซึ่งล้วนเป็นสิ่งที่ผู้ชมต่างปรารถนาจะได้เห็น\nนอกจากการแสดงสีหน้าที่จำเป็น เพื่อให้เข้ากับเนื้อเรื่องระหว่างเต้นแล้ว แม้แต่ในงานพบปะสาธารณะ หรือในโอกาสส่วนตัว เธอก็ยังคงมีสีหน้าที่เรียบเฉยอยู่ดี\nราวกับว่าเธอทุ่มเทเรี่ยวแรงทั้งหมดไปกับการขัดเกลาทักษะการเต้น เธอเข้มงวดกับตัวเองด้วยมาตรฐานที่สูงกว่านักเต้นบัลเลต์หลักไปมาก และผลลัพธ์ที่ได้ก็เป็นที่ประจักษ์ชัด แต่การปกปิดอารมณ์ของตัวเองเพื่อเอาใจผู้ชม เป็นสิ่งที่นักเต้นหลักควรทำงั้นเหรอ? เห็นได้ชัดว่าเธอไม่ได้คิดแบบนั้น\nมีเรื่องเล่าเล็กน้อยมากมายเกี่ยวกับเธอที่ถูกเล่าลือกันในหมู่ผู้คน:\nมีขุนนางคนหนึ่งทุ่มเงินมหาศาลเพื่อเหมาที่นั่งชั้นหนึ่งทั้งแถว หลังการแสดงจบลง เขาก็ถือช่อดอกไม้สีฟ้าอ่อนช่อใหญ่ ไปรอที่หน้าประตูหลังเวทีนานถึงสองชั่วโมง แต่สุดท้ายกลับได้ยินเพียงประโยคเดียวที่พนักงานฝากมาบอกว่า: \"นักแสดงหลักออกไปทางประตูข้างแล้ว\"\nจดหมายแสดงความชื่นชมยาวถึงสิบหน้า แต่จดหมายตอบกลับที่ได้รับ มีเพียงคำขอบคุณที่คอยสนับสนุนเหมือนเช่นเคย หากไม่ใช่เพราะลายมือตรงกับลายเซ็นของ Odette ก็คงแทบจะสงสัยว่ามีคนอื่นเขียนแทนให้\nหนำซ้ำยังมีแฟนคลับตัวยงคนหนึ่งที่เมาแล้วไปขวางหน้าประตูโรงละคร พูดจาไม่รู้เรื่องและพยายามจะคุยกับ Odette เรื่องอิทธิพลของบัลเลต์ที่มีต่อ Snezhnaya ซึ่งตอนที่ Odette เดินออกมา เธอไม่ได้เดินเลี่ยงไป เพียงแค่หยุดฝีเท้า แล้วมองเขาอย่างเงียบงัน... คนที่เห็นเหตุการณ์บอกเล่ากันว่า: \"เขาคนนั้นชะงักไปแป๊บนึง จากนั้นราวกับถูกราดด้วยน้ำเย็นจัด เขาบ่นพึมพำอะไรบางอย่างกับตัวเอง แล้วหันหลังเดินจากไป\"\n...\nเธอไม่ได้ปรุงแต่งความรู้สึก ไม่แต่งแต้มชีวิตให้สวยหรู แต่เธอนั้นเด็ดเดี่ยว เยือกเย็น และทรหดราวกับผืนดินเยือกแข็งใต้ฝ่าเท้า พลังของเธอคือพลังที่บริสุทธิ์และแท้จริง เป็นการสั่นสะท้อนอันแสนคุ้นเคยที่ฝังลึกอยู่ในสายเลือดของชาว Snezhnaya\nOdette ยังคงเย็นชา ผู้คนที่ต่อคิวซื้อตั๋วหน้าโรงละครยังคงหลั่งไหลเข้ามาอย่างไม่ขาดสาย ราวกับหิมะที่ตกลงมาอย่างไม่หยุดหย่อน" }, { "Title": "เรื่องราวของตัวละคร 2", "Context": "แม้แต่ในคณะละคร Korolevskiy คนที่สามารถพูดคุยเล่นกับ Odette นอกเวลาการแสดงได้ก็มีน้อยจนนับนิ้วได้\nแต่ไม่ต้องสงสัยเลยว่า Vodyanitsa ก็เป็นหนึ่งในนั้น\nการสนทนาในช่วงแรกของพวกเธอ จำกัดอยู่เพียงการพูดคุยเล็กน้อยเกี่ยวกับการจัดการเวที ไม่ว่าจะเป็นการวางกำหนดการแสดง? เตรียมเครื่องแต่งกายไปถึงไหนแล้ว? รวมถึงการคอยปลอบประโลมเหล่านักแสดงที่ตื่นเต้นเกินไป กับการขึ้นเวทีครั้งแรกด้วย\n\"ทำตามที่ฝึกซ้อมกันมา ฟังจังหวะ จำจังหวะก้าวให้ดี ก้าวไปทีละก้าว\" นักเต้นบัลเลต์หลักตักเตือนอย่างใจเย็นและแทบจะไร้ซึ่งอารมณ์ใด ๆ คำพูดของเธอก็ไม่ได้ต่างจากคำสอนตอนที่ฝึกซ้อมปกติ ราวกับว่าการแสดงบนเวที ไม่ได้ต่างอะไรจากการฝึกซ้อมปกติเลย เหล่านักแสดงต่างมองหน้ากันไปมา เสียงหัวใจที่เต้นรัวค่อย ๆ สงบลงท่ามกลางคำถามที่ไม่ได้เอ่ยออกไป น้ำเสียงของนักเต้นบัลเลต์หลักช่างสงบนิ่ง ราวกับหิมะใหม่ที่ร่วงหล่นลงมา แล้วค่อย ๆ กลบเลือนรอยเท้า ที่เซซวนและลนลานบนทุ่งหิมะ\n\"เอาล่ะ สาว ๆ ตบอกตัวเองเบา ๆ ปล่อยให้หัวใจเต้นแรงขึ้นอีก พวกเธอจะได้ไปสนุกบนเวทีกันให้เต็มที่แล้ว!\" พรีมาดอนนาประกาศด้วยน้ำเสียงดังกังวาน และเต็มไปด้วยความฮึกเหิม เหล่าเด็กสาวของเธอต่างตบอกตัวเอง ใบหน้าแดงก่ำด้วยความตื่นเต้น เสียงของพรีมาดอนนา ราวกับเกลียวคลื่นที่ซัดสาดอย่างบ้าคลั่งบนผืนทะเล ขอเพียงมีความกล้าและชาญฉลาดมากพอ ก็จะสามารถโต้กระแสน้ำนี้ พุ่งทะยานไปข้างหน้าได้\nเหล่านักแสดงทยอยขึ้นไปบนเวที นักแสดงนำทั้งสองคนนั่งพักอยู่หลังเวที การแสดงของพวกเธอจบลงอย่างงดงามแล้ว ลำดับต่อไปคือฉากสุดท้ายของเหล่านักแสดงหน้าใหม่เท่านั้น\nพวกเธอทุ่มเทอย่างสุดความสามารถเพื่อการแสดงในครั้งนี้ จนกระทั่งเมื่อเสียงดนตรีบนเวทีดังขึ้น ความเงียบงันภายในห้องพักถึงได้ถูกทำลายลงอย่างแผ่วเบา\nลูกอมน้ำผึ้งเม็ดหนึ่งตกลงไปในแก้วน้ำของอิมป์น้ำ ราวกับไข่มุกที่ลื่นไหลลงบนผ้าไหม เกิดเป็นเสียง \"ป๋อม\" ขึ้นเบา ๆ\n\"...ดีต่อลำคอนะ\"\nไม่มีคำพูดอื่นใดอีก Odette เดินตรงออกไป เธอผูกรองเท้าเต้นรำของตัวเองอย่างตั้งใจ ทิ้งให้ Vodyanitsa เหม่อมองน้ำร้อนหอมหวานที่อยู่ตรงหน้าอย่างนั้น\nภายหลัง Vodyanitsa ถึงเพิ่งรู้ว่า ปกติแล้วนั่นคือสิ่งที่ Odette เก็บไว้ให้ตัวเอง... น้ำตาลที่เอาไว้เติมแรงกาย หลังจากการฝึกฝนอย่างหนักหน่วงเป็นเวลานาน ซึ่งขณะนั้นในมือของเธอก็เหลืออยู่เพียงเม็ดสุดท้าย ภายหลัง Odette ก็เพิ่งรู้เช่นกันว่า Vodyanitsa ที่เป็นอิมป์น้ำนั้น มีพรสวรรค์ด้านการร้องเพลงเป็นพิเศษ ลำคอของเธอแทบจะไม่รู้สึกเหนื่อยล้าเลย\n...และสำหรับ Vodyanitsa ในตอนนั้น เธอกลับยินดีที่จะรับความหวังดีอย่างจริงใจจากคนอื่น ยิ่งไปกว่านั้น \"คนอื่น\" ที่ว่านี้ยังใสบริสุทธิ์ราวกับก้อนน้ำแข็งที่งดงามอีก\nยังไงซะ ท่ามกลางลมและพายุหิมะอันหนาวเหน็บของ Snezhnaya หากได้พบกับความหวังดีที่หาได้ยาก ก็ต้องรีบเก็บมันไว้ในอ้อมอก ไม่อย่างนั้นมันจะถูกแช่อยู่ในความหนาวเย็นจนแข็งทื่อ และจะไม่มีใครกะเทาะมันให้เปิดออกได้อีกเลย\n...\n\"ฉันไม่มีลูกอมแล้ว\"\n\"อย่ามามั่วนะ วันนี้ฉันเพิ่งยัดใส่กระเป๋าเธอไปสามกล่องเอง เอามาให้ฉันเม็ดนึงสิ\"\n\"เธอไม่จำเป็นต้องใช้มันทำให้ชุ่มคอหรอก\"\n\"ฉันใช้เติมพลังงานต่างหาก\"\n\"เธอก็ไม่เห็นต้องเติมพลังงานอะไรเลย เมื่อกี้ฉันเป็นคนเต้นนะ\"\n\"ฉันก็ร้องประสานเสียงอยู่นะ! เธอควรจะพูดว่า: 'โอ้ Vodyanitsa ที่รัก เสียงร้องของเธอช่างไพเราะเหลือเกิน ฟังเท่าไหร่ก็ไม่เบื่อ' แล้วเอาลูกอมมาให้ฉันหนึ่งเม็ด แบบนี้สิ\"\n\"...ต้องรอการแสดงจบก่อน ฉันถึงจะประเมินได้\"\n\"แถมเมื่อกี้เธอยิ้มด้วยใช่มั้ย! ฉันเห็นนะว่าเธอยิ้ม... เอ๊ะ? นี่! ยังเต้นอยู่อีกเหรอ พอได้แล้วน่า พวกเราไปกินข้าวกันเถอะ!\"\nอิมป์น้ำผู้เฉียบแหลมไม่ได้มองผิดไป มุมปากของนักเต้นบัลเลต์โค้งขึ้นเล็กน้อยจริง ๆ\nแต่ Odette มักจะตอบกลับเช่นนี้เสมอ:\n\"นั่นเป็นแค่การคุมสีหน้าเวลาเต้นบัลเลต์เท่านั้นแหละ\"" }, { "Title": "เรื่องราวของตัวละคร 3", "Context": "ในปีที่ Odette เกิด ความรุ่งโรจน์ของตระกูล Spessiva ได้จางหายไปนานแล้ว เหลือเพียงภาพเหมือนสีซีดจางไม่กี่ภาพที่แขวนอยู่บนผนังบ้านเก่า ภาพเหล่านั้นคือเหล่าบรรพบุรุษที่เคยเจิดจรัสอยู่บนเวที ในเวลานั้น Violetta ผู้เป็นแม่เพิ่งได้รับเลือกให้เป็นนักแสดงสมทบคนสำคัญในละครบัลเลต์เรื่องหนึ่ง เธอคิดว่าการได้เป็นตัวเอกต่างหากที่เป็นเป้าหมายของเธอ เมื่อวันนั้นมาถึงเมื่อไหร่ ก็จะเพิ่มภาพของตัวเองเข้าไปอีกภาพ Odette ตัวน้อยราวกับได้ยินความคิดของผู้เป็นแม่ จึงส่งเสียงร้องไห้ดังลั่นขณะที่ยังอยู่ในผ้าห่อตัว เพื่อเป็นการประท้วง\n\"ขอโทษนะ Odette\" ผู้เป็นแม่ยิ้มอย่างอ่อนโยน พลางแตะที่สันจมูกเล็ก ๆ ของลูกสาว \"แน่นอนว่าต้องถ่ายรูปลูกด้วยอยู่แล้ว... ถ่ายรูปครอบครัว แล้วก็เอาไปแขวนด้วยกันทั้งหมดเลย\"\n\"ตึง ตึง ตึง...\" มีเสียงจังหวะที่หนักแน่นและสม่ำเสมอดังมาจากนอกประตู นั่นคือเสียงรองเท้าของทหารย่ำลงบนแผ่นไม้ ซึ่งเป็นสัญญาณเฉพาะของครอบครัวนี้ ผู้เป็นแม่รู้นิสัยของสามีดี ขณะที่เขายังคงกระทืบเท้าสลัดหิมะอยู่ที่หน้าประตู เธอก็ยิ้มและเดินเข้าไปต้อนรับแล้ว\nอันที่จริงบ้านหลังเก่านั้นใหญ่เกินไป ไฟในเตาผิงก็ไม่ได้ลุกโชนนัก ไออุ่นจึงมักจะแผ่ไปไม่ทั่วถึง แต่อ้อมกอดของคนในครอบครัวนั้นอบอุ่นยิ่งกว่าสิ่งใด\nต่อมา Odette ก็เติบโตขึ้น เธอจดจำจังหวะนี้ได้เหมือนกับที่จดจำใบหน้าของพ่อ \"ตึง ตึง ตึง...\" พอได้ยินเสียงนี้ ก็หมายถึงมื้อค่ำ นิทาน และความสงบสุขตลอดทั้งคืน\nพ่อเป็นทหาร ไม่เข้าใจศิลปะ บนตัวมักจะมีกลิ่นเครื่องหนัง กลิ่นดินปืนและเขม่าไฟอยู่ตลอด อีกทั้งยังมีกลิ่นอายความหนาวเย็นจากหิมะและน้ำแข็งข้างนอก แต่พ่อคือผู้ชมที่กระตือรือร้นที่สุดของครอบครัว เวลาที่แม่ฝึกซ้อม พ่อจะยกเก้าอี้มานั่งดูอยู่ที่มุมห้อง และบางครั้งก็ใช้เท้าเคาะจังหวะอย่างเก้ ๆ กัง ๆ ซึ่งไม่เคยตรงจังหวะเลยแม้แต่น้อย แม่หัวเราะแซวพ่อว่าเป็น \"ผู้ชายที่เซนส์ด้านดนตรีแย่ที่สุดใน Snezhnaya\" พ่อไม่เคยเถียง ได้แต่ฉีกยิ้มหัวเราะแหะ ๆ แล้วพูดว่า \"แต่ผมเป็นผู้ชมที่ปรบมือเก่งที่สุดใน Snezhnaya นะ\"\nซึ่งนั่นก็เป็นเรื่องจริง ไม่ว่าแม่จะเต้นรำแบบเป็นทางการ หรือแค่ฮัมเพลงแล้วเต้นไปตามอารมณ์ พ่อก็จะปรบมือเสียงดังทุกครั้งหลังจบการแสดง เสียงปรบมือนั้นเปี่ยมไปด้วยความกระตือรือร้นและดังกังวาน จนทำให้นกบนขอบหน้าต่าง พากันตกใจบินหนีไปหมด และยังทำให้ Odette ในวัยเด็กหัวเราะคิกคักไม่หยุดด้วย\nตอนนั้นเธอยังเต้นรำไม่เป็น ทำได้เพียงสวมถุงเท้าไถลไปมาบนพื้น หรือไม่ก็เหยียบลงบนรองเท้าบูททหารของพ่อ จับนิ้วของเขาเอาไว้แล้วเดินเตาะแตะ พ่อเดินหนึ่งก้าว เธอก็เดินตามหนึ่งก้าว ราวกับลูกนกตัวน้อยที่ยังยืนได้ไม่มั่นคง\n\"ดูสิ\" พ่อพูดกับแม่ทุกครั้ง \"เจ้าหงส์หิมะน้อยของเรากำลังเต้นรำแล้ว\"\n\"อย่างมากก็น่าจะได้แค่ลูกเป็ดแหละ\" แม่ยิ้มพลางพูดแก้ \"หงส์หิมะต้องยืดหลังให้ตรงสิ\"\nคุณพ่อจึงย่อตัวลง ใช้สองนิ้วแตะแผ่นหลังของเธอเบา ๆ: \"ยืดหลังให้ตรงสิ หงส์หิมะน้อย\"\nในที่สุดวันหนึ่ง แม่ก็เริ่มสอนทักษะพื้นฐานให้เธออย่างเป็นทางการ ยืดเส้น สไลด์เท้า เตะขาต่ำ... ท่าเริ่มต้นที่แสนน่าเบื่อถูกฝึกซ้ำไปซ้ำมานับร้อยครั้ง แม่ในฐานะครูนั้นเข้มงวดมาก จัดตำแหน่งเท้าผิดเพียงนิดเดียวก็ต้องเริ่มใหม่ ไม่มีโอกาสต่อรองได้เลย บางครั้ง Odette ก็ฝึกจนขอบตาแดงก่ำ แต่เธอก็ยังคงเม้มปากอย่างดื้อรั้น และฝึกฝนต่อไป\nแต่ทุกครั้งที่ฝึกซ้อมเสร็จ พ่อก็จะมาปรากฏอยู่ตรงหน้าประตูอย่างตรงเวลาเสมอ\n\"ไหนวันนี้เรียนอะไรมาบ้าง? ทำให้พ่อดูหน่อยสิ?\"\nจากนั้น Odette ก็จะแสดงท่าที่เพิ่งเรียนมาแบบเก้ ๆ กัง ๆ ไม่ว่าจะทำออกมาเป็นยังไง ปฏิกิริยาของคุณพ่อ ก็คือการปรบมือให้ก่อนเสมอ เป็นเสียงปรบมือที่ดังและหนักแน่น จากนั้นพ่อก็ย่อตัวลงมา แล้วพูดอย่างจริงจังมากว่า:\n\"ยอดเยี่ยมมาก ในอนาคตลูกสาวของพ่อจะต้องได้เป็นนักเต้นบัลเลต์หลักอย่างแน่นอน\"\nแม่ซบศีรษะลงบนไหล่ของพ่ออย่างแผ่วเบา สีหน้าที่ตึงเครียดมาตลอดคลายออก และโค้งขึ้นเป็นรอยยิ้มในที่สุด Odette ในวัยเยาว์ไม่เข้าใจว่านักเต้นบัลเลต์หลักหมายความว่าอะไร แต่สีหน้าภาคภูมิใจของพ่อตอนที่พูดประโยคนี้ และความคาดหวังซึ่งแฝงด้วยรอยยิ้มของแม่ตอนที่มองมาที่เธอ ได้แอบฝังเมล็ดพันธุ์หนึ่งลงในใจของเธออย่างเงียบงัน" }, { "Title": "เรื่องราวของตัวละคร 4", "Context": "เดิมทีคิดว่าวันเวลาจะดำเนินต่อไปอย่างสงบสุขและอบอุ่นเช่นนี้\nแต่เสียงฝีเท้าของพ่อก็หายไป หนึ่งวัน สองวัน สามวัน... Odette ตัวน้อยเฝ้ารอแล้วรอเล่า ทว่าสุดท้ายสิ่งที่รอนั้น กลับเป็นเสียงรองเท้าบูททหารที่ไม่คุ้นเคย\nทหาร Fatui สองนาย ยืนอยู่หน้าประตูด้วยสีหน้าเคร่งขรึม และยื่นจดหมายฉบับหนึ่งให้แม่ นักเต้นที่สามารถควบคุมทุกสัดส่วนของร่างกายได้อย่างแม่นยำ กลับไม่สามารถหยุดอาการสั่นของนิ้วมือได้ในเวลานี้ Odette น้อยเขย่งปลายเท้าขึ้นด้วยความร้อนใจ พยายามเพ่งมองให้ชัดว่ามีอะไรเขียนอยู่บนนั้น เธอเห็นข้อความอธิบายสั้น ๆ บรรทัดหนึ่ง ซึ่งเธอหวังว่าตัวเองจะไม่เคยเห็นมันมาก่อน\nคืนนั้น ภายในบ้านเงียบสงัด ราวกับเสียงทั้งหมดถูกดูดกลืนหายไป เช้าตรู่วันต่อมา แม่ยังคงออกไปที่ห้องซ้อมเต้นของโรงละครตามปกติ วันที่สาม วันที่สี่...\nตอนที่มีการแสดงจริง Odette ที่อยู่ด้านล่างเวทีได้เห็นฉากที่แม่ล้มลง เธอหวังเหลือเกินว่า นั่นจะเป็นเพียงท่าเต้นที่ซ้อมเอาไว้แต่แรก ไม่ใช่การเสียการทรงตัวจริง ๆ หรือเธออาจจะกำลังอยู่ในฝันร้ายที่ยังไม่ตื่น แต่ม่านเวทีอันหนักอึ้ง ก็ถูกปล่อยลงมาอย่างเร่งรีบ ท่ามกลางความวุ่นวายนั้น เธอเหลือบไปเห็นใบหน้าของแม่ ความสดใสในอดีตไม่มีเหลืออยู่อีกต่อไป เหลือไว้เพียงความซีดเซียวที่น่าเศร้าหมอง\nหลังจากการรักษา หมอบอกกับเธอด้วยความเสียใจว่า ถึงแม้บาดแผลจะหายดี เธอก็ยากที่จะแสดงท่าเต้นยาก ๆ ได้อีก\n...\nเก้าอี้ในห้องนั่งเล่นที่พ่อมักจะนั่งอยู่เสมอ ถูกดันไปไว้มุมห้อง และค่อย ๆ มีข้าวของกองสุมจนเต็ม หนังสือพิมพ์ที่พ่อเคยถือไว้ในมือ เริ่มมีขอบที่ม้วนงอ หน้ากระดาษซีดเหลือง และไม่มีใครต้องการมันอีก บางครั้งเมื่อฟืนไฟในเตาผิงมอดดับลง ทั้งห้องจะหนาวเหน็บจนไม่ต่างอะไรกับด้านนอก สองแม่ลูกห่มผ้าห่มนั่งอยู่คนละฝั่งของโซฟา ตรงกลางเว้นว่างตำแหน่งที่พ่อเคยนั่งเอาไว้ โดยไม่มีใครขยับไปตรงนั้นเลย\nผู้เป็นแม่ยังคงสอนเธอเต้น แต่ก็ไม่สามารถเต้นสาธิตให้ดูเป็นตัวอย่างได้อีกแล้ว เธอมักจะนั่งอยู่บนรถเข็น ใช้ไม้เท้าเคาะพื้นเพื่อนับจังหวะ: \"ตึง ตึง ตึง...\"\nบัลเลต์คือความงดงามที่สร้างขึ้นบนความเจ็บปวดอยู่แล้ว แต่ Odette ไม่เคยร้องโอดครวญเลยสักครั้ง ถ้านิ้วเท้าเสียดสีจนพองเป็นตุ่มเลือด ก็จะใช้ผ้าพันแผลพันเอาไว้ พันซ้อนทับกันชั้นแล้วชั้นเล่า พอความเจ็บปวดเลยขีดจำกัดจุดหนึ่งไปแล้ว มันกลับกลายเป็นสิ่งที่ทนได้ง่ายดาย ราวกับว่าร่างกายได้ชินชาไปเสียแล้ว เธอปาดเหงื่อบนใบหน้า ก่อนจะมองไปยังแม่ของตัวเอง ผู้เป็นแม่ก็มองมาที่เธอเช่นกัน ในแววตาคู่นั้นเต็มไปด้วยความทุกข์ทรมานไม่ต่างกัน ทั้งสองเบือนหน้าหนีพร้อมกัน แล้วกลับมาสอนและเรียนต่อไป พวกเธอต้องอาศัยการทำท่าทางซ้ำ ๆ เพื่อเติมเต็มช่วงเวลาที่ไม่อาจหยุดนิ่งเหล่านั้น เพราะเมื่อใดที่หยุดลง ก็จะต้องนึกถึงเรื่องอะไรบางอย่างขึ้นมา\nสิ่งที่ทำลายวัฏจักรนี้ คือเสียงรองเท้าส้นสูงที่ไม่คุ้นเคย\nเธอคือหัวหน้าของพ่อตอนที่ยังมีชีวิตอยู่ Signora ผู้บริหารอันดับที่แปดของ Fatui เธอเดินทางมาปลอบขวัญภรรยาม่าย ตามคำสั่งของ The Captain\nSignora เหลือบไปเห็น ท่วงท่าการเต้นอันคล่องแคล่วของ Odette จึงเอ่ยปากขึ้น...\n\"คุณ Spessiva ฉันไม่มีเจตนาจะตอกย้ำความเจ็บปวดของคุณหรอกนะ แต่สำหรับคุณที่สูญเสียรายได้ไป ลำพังแค่เงินชดเชยคงยากที่จะเลี้ยงดูเด็กคนนี้ได้แล้ว สู้มอบเธอให้กับ Fatui ดีกว่า พวกเรายินดีที่จะบ่มเพาะต้นกล้าที่มีศักยภาพ และจะมอบเงินอุดหนุนให้เป็นการตอบแทนนะ\"\nผู้เป็นแม่ปฏิเสธอย่างไม่ลังเล ความอันตรายของ Fatui นั้นเป็นที่รู้กันดี เธอได้สูญเสียสามีอันเป็นที่รักไปเพราะเรื่องนี้แล้ว และไม่กล้าแม้แต่จะคิดถึงความเป็นไปได้ ที่จะต้องสูญเสียลูกสาวไปอีก\nแต่ Odette ที่แอบฟังทั้งสองคนคุยกันมาตลอดก็พุ่งพรวดเข้ามาทันที พร้อมพูดด้วยน้ำเสียงที่ยังดูเด็กแต่กลับหนักแน่นว่า เธอสามารถทำได้ทุกอย่าง เธอจะดูแลตัวเองให้ปลอดภัย และจะหาวิธีจัดการทั้งการซ้อมบัลเลต์ และการฝึกของ Fatui ควบคู่กันไปให้ได้อย่างแน่นอน\nSignora มองสำรวจดวงตาสีม่วงอมฟ้า อันกระจ่างใสเบื้องหน้า ช่างสุกสกาวราวกับ เปลวไฟที่ลุกโชนจากน้ำแข็ง\n\"หนูทำได้\" เมื่อเห็นว่าไม่มีใครตอบ Odette จึงพูดย้ำอีกครั้ง สีหน้าของเธอดื้อรั้น เด็ดเดี่ยว แน่วแน่และไม่สนว่าจะต้องแลกด้วยอะไร... ช่างคุ้นเคยเหลือเกิน เธอทุ่มเทอย่างสุดกำลัง พร้อมกับเม้มริมฝีปากแน่นเพื่อแสร้งทำเป็นว่ายังแข็งแกร่ง...\nSignora แค่นเสียงอย่างเย็นชา แต่ด้วยศักดิ์ศรีนั้นจึงไม่อาจถอนคำเชิญได้:\n\"งั้นก็ตามมาสิ มาดูกันว่าอีกนานแค่ไหนกันนะ กว่าเธอจะยอมแพ้\"" }, { "Title": "เรื่องราวของตัวละคร 5", "Context": "เมื่อภารกิจสิ้นสุดลง ท้องฟ้ากลับยังคงเต็มไปด้วยความมืดมิด ที่เย็นยะเยือกราวกับน้ำแข็ง\nOdette เก็บกริช ตรวจสอบร่างกายตัวเองด้วยสีหน้าไร้อารมณ์ เสื้อผ้าไม่มีรอยเปื้อนให้เห็น รองเท้าเปียกชื้นเล็กน้อย แต่ไม่มีผลต่อการเคลื่อนไหว เป้าหมายสำเร็จลุล่วงแล้ว อีกฝ่ายกลัวจนหัวหด คงไม่กล้าสร้างเรื่องอีก\nSnezhnaya ยามค่ำคืนนั้นเงียบสงบมาก หิมะที่ทับถมกันได้ดูดซับเสียงส่วนใหญ่ไป ฝีเท้าของเธอที่ย่ำลงบนนั้น แทบจะไม่มีเสียงเล็ดลอดออกมา ความเงียบเช่นนี้ทำให้สมองของเธอมีพื้นที่ว่าง และความว่าง มักจะหมายถึงการนึกถึงเรื่องที่ไม่จำเป็น\nอย่างเช่นท่วงท่าสุดท้ายเมื่อกี้นี้ มันเป็นการปิดฉากที่หมดจดมาก ข้อมือหมุนเข้าด้านในเพื่อกลับเข้าที่ ทั้งรวดเร็วและแม่นยำ แต่เธอรู้ดีว่าในเสี้ยววินาทีที่เก็บกริชกลับมานั้นมีความหน่วงเล็กน้อย และจังหวะที่ดึงแขนขวากลับ ปลายนิ้วของเธอก็เหยียดออกไปด้านนอกนิดหนึ่ง\nตัวเธอเองรู้ดีว่านั่นคืออะไร มันคือท่าทางของมือตอนจบการแสดงบัลเลต์\nในแฟ้มประเมินผลของ Fatui ระบุไว้ว่า สไตล์การต่อสู้ของเธอราวกับบัลเลต์ แต่แม่กลับบอกว่า บัลเลต์ของเธอขาดอารมณ์ความรู้สึก\nเวลาต่อสู้มักจะแสดงท่วงท่าการเต้นออกมาโดยไม่รู้ตัว และเวลาเต้นกลับใช้พละกำลังที่ได้จากการฝึกฝนการต่อสู้ สิ่งเหล่านี้ราวกับมวลอากาศ ที่ไหลออกมาจากร่างกายด้วยตัวของมันเอง คลอไปกับทุกลมหายใจของเธอ คลอไปกับทุกจังหวะการเต้นของหัวใจเธอ ราวกับเป็นบางสิ่งที่ฝังลึกอยู่ในความทรงจำของกระดูกและกล้ามเนื้อมาเนิ่นนาน\nคมดาบและปลายเท้า ไม่มีเส้นแบ่งภายในตัวเธอมาตั้งนานแล้ว\nบางทีเธออาจจะไม่ได้มีหลายตัวตนขนาดนั้น ตั้งแต่ต้นจนจบ ก็เป็นเพียงคนคนเดียวกันมาตลอด... คนที่ถูกฤดูหนาวแช่แข็งไปจนถึงขั้วหัวใจ ทำได้เพียง กำทุกสิ่งที่สามารถคว้าได้ให้แน่นเท่านั้น\n...\nOdette เดินไปที่ประตูหลังของโรงละคร Korolevskiy อย่างเงียบเชียบ\nในห้องซ้อมเต้น เธอเปลี่ยนมาสวมรองเท้าเต้นโดยไม่ได้เปิดไฟ แสงจันทร์อันเย็นเยียบ สาดส่องเข้ามาจากหน้าต่างบานสูง ตัดแบ่งพื้นออกเป็นด้านสว่างและด้านมืดราวกับคมมีด\nเธอร่ายรำอยู่ท่ามกลางแสงสีขาวเย็นยะเยือกที่ริบหรี่ นี่เป็นช่วงเวลาอันแสนพิเศษ ที่เป็นของเธอเพียงคนเดียว\nไม่มีเสียงดนตรี ไม่มีเสียงไม้เท้าของแม่ และไม่มีเสียงฝีเท้าของพ่อ มีเพียงเสียงลมหายใจของตัวเอง และเสียงแผ่วเบาตอนที่ปลายเท้าสัมผัสพื้น ท่วงท่าล้วนเกิดขึ้นเองตามธรรมชาติ ไม่ได้ผ่านการออกแบบล่วงหน้า และไม่ได้ทำไปเพื่อผู้ชมคนใด\nหยาดเหงื่อและน้ำตาหลอมรวมกันตามการหมุนของเธอที่เร็วขึ้นเรื่อย ๆ เธอต่อสู้ เธอปรารถนา เธอแสดงออก เธอร่ายรำ\nหากมีหิมะโปรยปรายผ่านหน้าต่างเข้ามา และได้กลายมาเป็นผู้ชมของฉากนี้ มันคงจะรู้สึกว่า...\nนักเต้นบัลเลต์หลักของคณะละคร Korolevskiy คนนี้ แท้จริงแล้วไม่ได้เย็นชาเหมือนอย่างในข่าวลือเลย" }, { "Title": "รูปถ่ายใบเก่าที่เลือนราง", "Context": "ความหลงใหลที่ Violetta มีต่อบัลเลต์นั้นไม่น้อยไปกว่าสิ่งใด หลังจากที่ Odette ตัดสินใจจะเรียนบัลเลต์ เธอก็เข้มงวดกับลูกสาวมากกว่าครูทั่วไปมาก ในสายตาของ Odette ในวัยเด็ก การจะได้รับคำชมจากผู้เป็นแม่สักคำนั้น ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย\nOdette จำวันนั้นได้เสมอ วันที่เธอหมุนด้วยปลายเท้าได้จนจบเป็นครั้งแรก ท่วงท่าอาจจะโอนเอียงไปบ้าง และไม่สมบูรณ์แบบนัก แต่เธอก็หมุนได้ครบวงแล้ว นับว่าหาได้ยากที่แม่จะไม่รีบเข้ามาแก้ตำแหน่งเท้าตอนจบของเธอในทันที แต่กลับชะงักไปครู่หนึ่ง แล้วยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย\n\"ดี พัฒนาได้เร็วมาก\"\nตอนนั้นพ่อตื่นเต้นจนถึงกับลุกขึ้นยืน\n\"เอาใหม่อีกรอบนะ! เดี๋ยวก่อน พ่อต้อง...\" ผู้เป็นพ่อลุกลี้ลุกลนค้นหากล่องถ่ายรูปเก่าบนตู้ติดผนัง \"อย่าขยับ อย่าขยับนะ! ค้างท่านั้นไว้!\"\n\"ลูกไม่ใช่ตุ๊กตาหมุนบนกล่องดนตรีซะหน่อย จะให้ลูกค้างท่าไว้ได้ยังไง?\" แม่ส่ายหน้าอย่างอ่อนใจ\nสุดท้ายรูปถ่ายใบนั้นก็ออกมาเบลอ\nใบหน้าของ Odette เป็นเพียงรอยยิ้มที่พร่ามัว แม่ยกมือขึ้นปิดปากราวกับกำลังกลั้นขำ ส่วนพ่อเหลือทิ้งไว้เพียงแผ่นหลังที่รีบร้อน... เขายังมาไม่ถึงตัวพวกเธอ ในภาพความทรงจำนั้น มีเพียงเปลวไฟในเตาผิง ที่ถูกบันทึกไว้อย่างชัดเจนแจ่มแจ้ง\nแต่พ่อก็ยังคงนำภาพถ่ายใบนั้นใส่ไว้ในนาฬิกาพกอย่างจริงจัง\n\"นี่คือรูปถ่ายครอบครัวที่น่าประทับใจที่สุดเท่าที่เราเคยมีมาเลย มันบันทึกช่วงเวลาแห่งการเติบโตของหัวหน้าตัวน้อยเอาไว้\" เขาประกาศอย่างจริงจัง \"รูปแบบนี้ ต่อไปจะมีเพิ่มมากขึ้นเรื่อย ๆ แน่\"\nวัยเด็กของ Odette ประกอบไปด้วยภาพความทรงจำเหล่านี้ ทั้งคำสอนที่เข้มงวดแต่อดทนของแม่ เสียงปรบมือของพ่อที่ไม่เคยขาดหาย เสียงเปลวไฟที่ปะทุในเตาผิง รวมไปถึงเวลาพักผ่อนที่ครอบครัวสามคนเบียดตัวกันบนโซฟาผ้ากำมะหยี่ เพื่อแบ่ง Medovik แสนหวาน... พ่อมักจะแบ่งชิ้นที่ใหญ่ที่สุดให้เธอเสมอ ส่วนแม่ก็จะใช้นิ้วจิ้มจมูกของเธอเบา ๆ ตอนที่เธอยื่นสองมือออกไปรับด้วยความตะกละตะกลาม\nเมื่อ Odette เห็นรูปภาพเก่าที่เลือนรางแผ่นนั้นอีกครั้ง แม่ก็นั่งอยู่บนรถเข็นแล้ว เธอมองดูหิมะที่ปลิวว่อนอย่างหนักอยู่นอกหน้าต่างอย่างเงียบงัน เสียงลมพัดโหยหวน ราวกับสาบานว่าจะพัดเอาหิมะที่เย็นดั่งน้ำแข็งทั้งหมดเข้ามาในบ้านให้ได้ เวลาที่ Odette เต้นรำ การเคลื่อนไหวมือของเธอ มักจะแม่นยำและพลิ้วไหวเสมอ แต่ในชั่วขณะนั้น เธอกลับรู้สึกว่ามือทั้งสองข้างหนักอึ้งจนยกไม่ขึ้น เธอกัดฟันใช้แรงทั้งหมดที่มี จนในที่สุดก็เปิดนาฬิกาพกเรือนเก่าที่มีรอยสนิมและคราบเลือดนั้นออกได้...\nฤดูหนาวของ Snezhnaya ยาวนานจนไม่มีที่สิ้นสุด ราวกับว่าจะกลบฝังความหวังทั้งปวง ราวกับว่าฤดูใบไม้ผลิจะไม่มีวันมาถึง" }, { "Title": "สลักดารา", "Context": "หลังจากเข้าร่วม Fatui ความไร้เดียงสาบนใบหน้าของ Odette ก็จางหายไปอย่างรวดเร็ว\nตอนกลางวันเป็นการฝึกซ้อมพื้นฐานของบัลเลต์ ตอนกลางคืนเป็นการฝึกฝนที่ขาดไม่ได้ของ Fatui เธอกระโดดจากฝั่งหนึ่งไปยังอีกฝั่ง และพักหายใจในช่องว่างระหว่างตารางเวลาทั้งสอง\nในช่วงแรกอาการประท้วงของร่างกาย เริ่มปรากฏให้เห็นชัดเจน ทั้งข้อเท้าปวดแปลบจนแทบทนไม่ไหว จากนั้นหัวเข่าก็ส่งเสียงลั่นเบา ๆ ทุกครั้งที่กระโดด ตามด้วยรอยฟกช้ำใต้ซี่โครงจากการกระแทกระหว่างทำภารกิจ ที่ไม่ยอมจางหายไปเสียที ความเจ็บปวดต่อแถวกันยาวเหยียด และทยอยปรากฏขึ้นทีละอย่าง\nเธอไม่ได้ใส่ใจ เพียงแค่พันผ้าพันแผลให้แน่นขึ้นอีกรอบ สวมอุปกรณ์ป้องกันให้หนาขึ้นอีกชั้น ฝืนกดความเจ็บปวดกลับเข้าไปในส่วนลึกของร่างกาย แล้วใช้การฝึกฝนที่หนักหน่วงกว่าเดิม มากลบเกลื่อนมัน\nในช่วงเวลานั้น แม่สังเกตเห็นว่าปริมาณการฝึกซ้อมของเธอเพิ่มขึ้นอย่างกะทันหัน ราวกับรีบร้อนที่จะพิสูจน์อะไรบางอย่าง และเมื่อเผชิญกับคำตักเตือนของแม่ คำตอบของ Odette ก็คือ \"ไม่เป็นไร\" เสมอ\nท่ามกลางการกัดฟันอดทนครั้งแล้วครั้งเล่า ที่แทบจะเป็นการทำร้ายตัวเอง การรับรู้ถึงความเจ็บปวดของเธอก็เริ่มด้านชาขึ้นเรื่อย ๆ จนสุดท้าย... ความรู้สึกเจ็บปวดก็ได้หายไป\nคืนนั้นการฝึกต่อสู้จบลงดึกมาก หลังจากกลับถึงที่พัก Odette ที่เหนื่อยล้าถอดผ้าคลุมกันลมออก เมื่อก้มมอง เธอก็เห็นว่าผ้าพันแผลที่พันอยู่บนขาชุ่มไปด้วยคราบสีเข้ม เลือดไหลออกมามากกว่าปกติมาก แผลเก่าปริแตกอีกแล้ว\nเธอจ้องมองอยู่ครู่นึง\nแต่เธอไม่รู้สึกอะไรเลย เหมือนกำลังมองดูบาดแผลของคนอื่นเสียอย่างนั้น\nเธอลองออกแรงกดลงไป... จนกระทั่งแรงของเธอมากพอที่จะกดให้กล้ามเนื้อยุบลงไปได้... แต่ขาของเธอกลับไม่ขยับเขยื้อนเลยแม้แต่น้อย\nไม่รู้สึกเจ็บปวดเลยสักนิด\nOdette เงียบไปครู่หนึ่ง เธอพันผ้าพันแผลใหม่อีกครั้ง แล้วนั่งนิ่งอยู่ในความมืดพักใหญ่\nนับจากนี้ไป เธอไม่จำเป็นต้องทำให้ประสาทสัมผัสของตัวเองด้านชา หรือปิดกั้นความรู้สึกของตัวเองอีกต่อไปแล้ว และเธอสามารถอดทนฝึกฝนได้ยาวนานขึ้น ไม่ว่าจะเป็นการฝึกฝนแบบใดก็ตาม\nเธอรู้สึกยินดีเล็กน้อยด้วยซ้ำ หากเป็นแบบนี้ต่อไป น่าจะทำให้ความปรารถนาที่จะเป็นนักเต้นบัลเลต์หลักของคณะละคร Korolevskiy เป็นจริงได้ในไม่ช้า\nเธอเต้นแล้วเต้นอีกอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย จนกระทั่งปลายเท้าที่เหยียดตึง โลดแล่นผ่านการแสดงเต้นรำทุกฉาก รวมถึงทุกจินตนาการที่รังสรรค์ขึ้นด้วยความรัก ท่ามกลางการหมุนและการกระโดด\nเธอคือสุภาพสตรีที่สมบูรณ์แบบ คือเจ้าหญิงผู้สูงศักดิ์ คือนกน้ำที่สง่างามดั่งน้ำค้างแข็งยามเช้าในฤดูหนาว คือนักเต้นผู้เร่าร้อนดุจดวงตะวันแผดเผาในฤดูร้อน คือ Milady หญิงงามดั่งนกยูง คือ Anli สตรีคู่กายของจอมโจร Reed Miller คือ Coppelia และยังเป็น Odelya อีกด้วย\nแต่ทั้งหมดนี้ล้วนไม่ใช่ \"Odette\"\n...ถ้าอย่างนั้น ฉันจะใช้ชีวิตแบบไหนกันนะ?\nม่านปิดลง เสียงที่ไม่มีใครรับรู้ก็ดังขึ้นในใจ\n...พวกเขาบอกว่า โลกใหม่จะมาถึงเสมอ หากผู้คนในโลกใหม่ นำชีวิตของฉันไปเขียนเป็นเรื่องราวบนเวที ฉันอยากให้ภาพลักษณ์นั้นออกมาเป็นแบบไหนกันนะ?\nเธอไม่รู้ การเปิดตัวบัลเลต์ควรจะโรแมนติก หรืออย่างน้อยก็ต้องงดงาม ครอบครัวที่อบอุ่น วัยเด็กที่เต็มไปด้วยเสียงหัวเราะ ทั้งหมดนี้ช่างห่างไกลเหลือเกิน ไกลยิ่งกว่าแสงไฟอันเจิดจ้าบนเวทีเสียอีก ราวกับจะแผดเผาดวงตาให้มอดไหม้ เธอจ้องมองไปยังแสงที่ขาวซีดดั่งไฟนั้นอย่างไม่ลดละ แต่กลับพบว่าตัวเองไม่ได้โหยหาความอบอุ่นนั้นอีกต่อไป และไม่ต้องการความอ่อนโยนจอมปลอมด้วยเช่นกัน\nสิ่งที่เป็นของเธอมีเพียงความเจ็บปวด ความเจ็บปวดอันเย็นยะเยือกดั่งน้ำแข็ง ทิ่มแทงกระดูก ศักดิ์สิทธิ์และเคร่งขรึม ราวกับสายลมและหิมะที่พัดโหมกระหน่ำ\nนั่นคือเพื่อนสนิทที่หล่อหลอม \"Odette\" ขึ้นมา ขัดเกลาเธอ และคอยอยู่เคียงข้างเธอมานานที่สุด\n...ใช่แล้ว ฉันหวังว่าโลกเก่าที่ตายไปแล้วจะจดจำความไม่ยอมแพ้ของฉันไว้\n...ความเจ็บปวดคือขนนกของฉัน คือปีกของฉัน ฉันจะบินไปยังที่ที่สูงที่สุดเพื่อไปดูสักครั้ง ฉันอยากจะเห็นความฝันที่หงส์หิมะไม่เคยได้พบเจอ นั่นต่างหากคือความปรารถนาของฉัน\nเมื่อคิดเช่นนี้ เธอจึงหรี่ตาลง มองไปยังดวงไฟที่แขวนอยู่สูงเหนือเวที\nดวงไฟที่พร่ามัว วูบไหว ไกลเกินกว่าจะคว้าไว้ได้ ทว่ากลับดูราวกับอยู่ใกล้แค่เอื้อม\nเช่นเคย มันเป็นการร่ายรำที่ทุ่มเทอย่างสุดกำลังอีกครั้ง ราวกับจะเผาผลาญตัวเองให้มอดไหม้\nเมื่อม่านปิดลง และเธอกลับมายังหลังเวที ผลึกสีฟ้าเหมือนน้ำแข็งชิ้นหนึ่ง ก็ก่อตัวเป็นรูปร่างท่ามกลางแสงสลัวอันเย็นเยียบ\nOdette เก็บมันขึ้นมาอย่างเงียบงัน และวางลงบนฝ่ามือเพื่อพินิจพิเคราะห์ สลักดารา ในฐานะ Fatui เธอพอจะเคยได้ยินที่มาของสิ่งนี้มาบ้างแล้ว แต่เมื่อได้สัมผัส มันกลับให้ความรู้สึกแตกต่างจากที่จินตนาการไว้... มันเย็นยะเยือกเหมือนน้ำแข็ง เบาหวิวราวกับไร้น้ำหนัก เหมือนดั่งหยาดน้ำตาที่แข็งตัวท่ามกลางสายลมและหิมะ\nเธอไม่เชื่อในน้ำตา เช่นเดียวกับที่เธอไม่เชื่อในอีกหลายสิ่ง เหมือนกับความรู้สึกเจ็บปวดที่เธอสูญเสียไป ไม่รู้ว่าเป็นความเมตตา พรประทาน หรือคำสาป\nแต่ Odette รู้ดีว่า ไม่ว่าแท้จริงแล้วมันจะเป็นอะไร เธอก็ยินดีที่จะยอมรับมัน ปีกของเธอคือ \"ทั้งหมด\" ที่เป็นของเธอ... แม้แต่เกล็ดหิมะที่พัดถาโถมเข้ามา ท้ายที่สุด ก็จะกลายเป็นส่วนหนึ่งบนปีกของเธอเช่นกัน\nนับจากนี้ไป จะไม่มีความเจ็บปวดใดทำให้เธอลังเลก่อนชักดาบ จะไม่มีความเหน็บหนาวใดทำให้เธอเชื่องช้าลง ในค่ำคืนที่หิมะโปรยปรายอีก\nOdette เงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้านอกหน้าต่าง เกล็ดหิมะร่วงหล่นลงบนพวงแก้ม ที่เธอคิดว่าเย็นชืดไปนานแล้ว จากนั้นก็ละลายไปด้วยความอบอุ่น" } ] }, "Costumes": [ { "Id": 215000, "Name": "ระบำหงส์หิมะ", "Description": "คอสตูมของ Odette ชุดบัลเลต์ตัดเย็บสุดประณีตที่ได้รับแรงบันดาลใจจากหงส์หิมะ มันคอยอยู่เคียงข้างนักบัลเลต์ผู้ขยันขันแข็งให้ผ่านค่ำคืนอันยาวนานนับไม่ถ้วน อัญมณีบนชุดมักจะสะท้อนประกายแสงอันเรียบหรู และสง่างามเมื่อต้องกับแสงไฟบนเวที เฉกเช่นเดียวกับตัวนักเต้นผู้บริสุทธิ์ผุดผ่อง", "IsDefault": true } ], "CultivationItems": [ 104164, 113090, 101275, 112148, 104367, 113088 ], "NameCard": { "Name": "Odette - หงส์", "Description": "ลายนามบัตร\nไม่ว่าจะเป็นที่ Liyue หรือ Snezhnaya ต่างก็มองว่าหงส์เป็นนกที่ทั้งตัวใหญ่และหยิ่งทะนง แต่ในหมู่หงส์หิมะที่มักอยู่รวมกันเป็นฝูง กลับมีหงส์หิมะสีดำอยู่เพียงตัวเดียว แน่นอนว่านี่เป็นเพียงเรื่องราวใน \"หงส์หิมะดำ\"", "Icon": "UI_NameCardIcon_Odette", "PicturePrefix": "UI_NameCardPic_Odette" } }