{
"Id": 10000150,
"PromoteId": 150,
"Sort": 120,
"Body": 2,
"Icon": "UI_AvatarIcon_Odette",
"SideIcon": "UI_AvatarIcon_Side_Odette",
"Name": "Odette",
"Description": "นักเต้นบัลเลต์ชื่อดังแห่ง Snezhnaya ดอกไม้อันเหน็บหนาวที่เบ่งบานท่ามกลางน้ำแข็งและหิมะ",
"BeginTime": "2026-08-11T00:00:00+08:00",
"Quality": 5,
"Weapon": 1,
"BaseValue": {
"HpBase": 1010.5192,
"AttackBase": 26.068,
"DefenseBase": 61.26592
},
"GrowCurves": [
{
"Type": 1,
"Value": 21
},
{
"Type": 4,
"Value": 31
},
{
"Type": 7,
"Value": 21
}
],
"SkillDepot": {
"Arkhe": 0,
"Skills": [
{
"GroupId": 15031,
"Proud": {
"Descriptions": [
"ความเสียหายขั้น 1|{param1:F1P}",
"ความเสียหายขั้น 2|{param2:F1P}",
"ความเสียหายขั้น 3|{param3:F1P}+{param4:F1P}",
"ความเสียหายขั้น 4|{param5:F1P}",
"ความเสียหายขั้น 5|{param6:F1P}",
"ความเสียหายชาร์จโจมตี|{param7:F1P}",
"ชาร์จโจมตีใช้พลังกาย|{param8:F1} หน่วย",
"ความเสียหายพุ่งลง|{param9:F1P}",
"ความเสียหายพุ่งถึงพื้นจากที่ต่ำ/สูง|{param10:P}/{param11:P}"
],
"Parameters": [
{
"Id": 1503101,
"Level": 1,
"Parameters": [
0.518571,
0.515106,
0.326112,
0.382786,
0.745732,
0.902123,
1.07414,
20,
0.639324,
1.278377,
1.596762
]
},
{
"Id": 1503102,
"Level": 2,
"Parameters": [
0.560781,
0.557033,
0.352656,
0.413943,
0.806431,
0.975551,
1.16157,
20,
0.691362,
1.382431,
1.726731
]
},
{
"Id": 1503103,
"Level": 3,
"Parameters": [
0.60299,
0.59896,
0.3792,
0.4451,
0.86713,
1.04898,
1.249,
20,
0.7434,
1.486485,
1.8567
]
},
{
"Id": 1503104,
"Level": 4,
"Parameters": [
0.663289,
0.658856,
0.41712,
0.48961,
0.953843,
1.153878,
1.3739,
20,
0.81774,
1.635134,
2.04237
]
},
{
"Id": 1503105,
"Level": 5,
"Parameters": [
0.705498,
0.700783,
0.443664,
0.520767,
1.014542,
1.227307,
1.46133,
20,
0.869778,
1.739187,
2.172339
]
},
{
"Id": 1503106,
"Level": 6,
"Parameters": [
0.753738,
0.7487,
0.474,
0.556375,
1.083912,
1.311225,
1.56125,
20,
0.92925,
1.858106,
2.320875
]
},
{
"Id": 1503107,
"Level": 7,
"Parameters": [
0.820066,
0.814586,
0.515712,
0.605336,
1.179297,
1.426613,
1.69864,
20,
1.011024,
2.02162,
2.525112
]
},
{
"Id": 1503108,
"Level": 8,
"Parameters": [
0.886395,
0.880471,
0.557424,
0.654297,
1.274681,
1.542001,
1.83603,
20,
1.092798,
2.185133,
2.729349
]
},
{
"Id": 1503109,
"Level": 9,
"Parameters": [
0.952724,
0.946357,
0.599136,
0.703258,
1.370065,
1.657388,
1.97342,
20,
1.174572,
2.348646,
2.933586
]
},
{
"Id": 1503110,
"Level": 10,
"Parameters": [
1.025083,
1.018232,
0.64464,
0.75667,
1.474121,
1.783266,
2.1233,
20,
1.26378,
2.527025,
3.15639
]
},
{
"Id": 1503111,
"Level": 11,
"Parameters": [
1.097442,
1.090107,
0.690144,
0.810082,
1.578177,
1.909144,
2.27318,
20,
1.352988,
2.705403,
3.379194
]
},
{
"Id": 1503112,
"Level": 12,
"Parameters": [
1.169801,
1.161982,
0.735648,
0.863494,
1.682232,
2.035021,
2.42306,
20,
1.442196,
2.883781,
3.601998
]
},
{
"Id": 1503113,
"Level": 13,
"Parameters": [
1.242159,
1.233858,
0.781152,
0.916906,
1.786288,
2.160899,
2.57294,
20,
1.531404,
3.062159,
3.824802
]
},
{
"Id": 1503114,
"Level": 14,
"Parameters": [
1.314518,
1.305733,
0.826656,
0.970318,
1.890343,
2.286776,
2.72282,
20,
1.620612,
3.240537,
4.047606
]
},
{
"Id": 1503115,
"Level": 15,
"Parameters": [
1.386877,
1.377608,
0.87216,
1.02373,
1.994399,
2.412654,
2.8727,
20,
1.70982,
3.418915,
4.27041
]
}
],
"Display": 0
},
"Id": 11501,
"Name": "Snow Swan Variation",
"Description": "โจมตีปกติ\nโจมตีด้วยดาบต่อเนื่องมากสุด 5 ครั้ง\n\nชาร์จโจมตี\nใช้พลังกายส่วนหนึ่ง เพื่อปลดปล่อยการฟาดฟันอันน่าทึ่งไปข้างหน้า\n\nโจมตีพุ่งลงจากอากาศ\nกระโจนจากกลางอากาศลงมายังพื้นดิน เพื่อโจมตีศัตรูที่อยู่ในเส้นทางการโจมตี โดยจะสร้างความเสียหายวงกว้างเมื่อลงถึงพื้น",
"SpecialEnergyType": 0,
"Icon": "Skill_A_01"
},
{
"GroupId": 15032,
"Proud": {
"Descriptions": [
"ความเสียหายสกิล|{param1:F1P}",
"ความเสียหายต่อเนื่องของ Coda at Dawn's Tolling|{param2:F1P}",
"ความเสียหายนำไฟฟ้าดารา/กระจายดารา ของ Coda at Dawn's Tolling|{param3:P}/{param4:P}",
"ความเสียหายท่าสะบัดขนนก|{param5:F1P}",
"ความเสียหายนำไฟฟ้าดารา/กระจายดารา ของท่าสะบัดขนนก|{param6:P}/{param7:P}",
"ความเสียหายท่าปีกหมุนวน|{param8:F1P}",
"ความเสียหายนำไฟฟ้าดารา/กระจายดารา ของท่าปีกหมุนวน|{param9:P}/{param10:P}",
"คูลดาวน์ Coda at Dawn's Tolling|{param13:F1} วิ",
"ระยะเวลาของเงาระบำเดี่ยว|{param11:F1} วิ",
"คูลดาวน์|{param12:F1} วิ"
],
"Parameters": [
{
"Id": 1503201,
"Level": 1,
"Parameters": [
1.0808,
0.9584,
3.0576,
4.5864,
0.4304,
0.27024,
0.40528,
0.51464,
0.32312,
0.48464,
20,
15,
15
]
},
{
"Id": 1503202,
"Level": 2,
"Parameters": [
1.16186,
1.03028,
3.28692,
4.93038,
0.46268,
0.290508,
0.435676,
0.553238,
0.347354,
0.520988,
20,
15,
15
]
},
{
"Id": 1503203,
"Level": 3,
"Parameters": [
1.24292,
1.10216,
3.51624,
5.27436,
0.49496,
0.310776,
0.466072,
0.591836,
0.371588,
0.557336,
20,
15,
15
]
},
{
"Id": 1503204,
"Level": 4,
"Parameters": [
1.351,
1.198,
3.822,
5.733,
0.538,
0.3378,
0.5066,
0.6433,
0.4039,
0.6058,
20,
15,
15
]
},
{
"Id": 1503205,
"Level": 5,
"Parameters": [
1.43206,
1.26988,
4.05132,
6.07698,
0.57028,
0.358068,
0.536996,
0.681898,
0.428134,
0.642148,
20,
15,
15
]
},
{
"Id": 1503206,
"Level": 6,
"Parameters": [
1.51312,
1.34176,
4.28064,
6.42096,
0.60256,
0.378336,
0.567392,
0.720496,
0.452368,
0.678496,
20,
15,
15
]
},
{
"Id": 1503207,
"Level": 7,
"Parameters": [
1.6212,
1.4376,
4.5864,
6.8796,
0.6456,
0.40536,
0.60792,
0.77196,
0.48468,
0.72696,
20,
15,
15
]
},
{
"Id": 1503208,
"Level": 8,
"Parameters": [
1.72928,
1.53344,
4.89216,
7.33824,
0.68864,
0.432384,
0.648448,
0.823424,
0.516992,
0.775424,
20,
15,
15
]
},
{
"Id": 1503209,
"Level": 9,
"Parameters": [
1.83736,
1.62928,
5.19792,
7.79688,
0.73168,
0.459408,
0.688976,
0.874888,
0.549304,
0.823888,
20,
15,
15
]
},
{
"Id": 1503210,
"Level": 10,
"Parameters": [
1.94544,
1.72512,
5.50368,
8.25552,
0.77472,
0.486432,
0.729504,
0.926352,
0.581616,
0.872352,
20,
15,
15
]
},
{
"Id": 1503211,
"Level": 11,
"Parameters": [
2.05352,
1.82096,
5.80944,
8.71416,
0.81776,
0.513456,
0.770032,
0.977816,
0.613928,
0.920816,
20,
15,
15
]
},
{
"Id": 1503212,
"Level": 12,
"Parameters": [
2.1616,
1.9168,
6.1152,
9.1728,
0.8608,
0.54048,
0.81056,
1.02928,
0.64624,
0.96928,
20,
15,
15
]
},
{
"Id": 1503213,
"Level": 13,
"Parameters": [
2.2967,
2.0366,
6.4974,
9.7461,
0.9146,
0.57426,
0.86122,
1.09361,
0.68663,
1.02986,
20,
15,
15
]
},
{
"Id": 1503214,
"Level": 14,
"Parameters": [
2.4318,
2.1564,
6.8796,
10.3194,
0.9684,
0.60804,
0.91188,
1.15794,
0.72702,
1.09044,
20,
15,
15
]
},
{
"Id": 1503215,
"Level": 15,
"Parameters": [
2.5669,
2.2762,
7.2618,
10.8927,
1.0222,
0.64182,
0.96254,
1.22227,
0.76741,
1.15102,
20,
15,
15
]
}
],
"Display": 0
},
"Id": 11502,
"Name": "Adagio: Phantom Night Dancers",
"Description": "แสดงท่วงท่าการเต้นรำอันนุ่มนวล สร้างความเสียหายน้ำแข็งวงกว้าง และอัญเชิญ{LINK#N11500001}เงาระบำเดี่ยว{/LINK}ของตนออกมา\nหากบนสนามมีเงาระบำเดี่ยว ที่ Odette อัญเชิญออกมาด้วยตนเองอยู่ จะทำการอัญเชิญใหม่ และรีเซ็ตระยะเวลาต่อเนื่อง\n\nเงาระบำเดี่ยว\nแสดงท่วงท่าการเต้นรำสะบัดขนนก และปีกหมุนวนสลับกันไปมา เพื่อทำการโจมตีศัตรูที่อยู่ใกล้เคียงเป็นระยะ ด้วยท่วงท่าที่สง่างามและพลิ้วไหว สร้างความเสียหายน้ำแข็งวงกว้าง\nนอกจากนี้ ภายใน 6 วินาทีหลังจากปล่อยสกิลธาตุ Adagio: Phantom Night Dancers สกิลธาตุ Adagio: Phantom Night Dancers ของ Odette จะถูกเปลี่ยนเป็นสกิลธาตุพิเศษ {LINK#N11500002}Adagio: Coda at Dawn's Tolling{/LINK}{LINK#N11500004}{/LINK} เพื่อร่วมเต้นรำและสร้างความเสียหายน้ำแข็งวงกว้างอย่างต่อเนื่องแก่ศัตรูที่อยู่ใกล้เคียง และเมื่อการร่วมเต้นรำสิ้นสุดลง จะสร้างความเสียหายน้ำแข็งวงกว้าง ซึ่งถือเป็นความเสียหายของปฏิกิริยานำไฟฟ้าดารา หรือกระจายดารา 1 ครั้ง",
"SpecialEnergyType": 0,
"Icon": "Skill_S_Odette_01"
}
],
"EnergySkill": {
"GroupId": 15039,
"Proud": {
"Descriptions": [
"ความเสียหายจากการฟัน|{param1:F1P}×3",
"ความเสียหายการฟันครั้งสุดท้าย|{param2:F1P}",
"เพิ่มความเสียหายปฏิกิริยาประกายดาว ของ Snow Swan's Dream|{param3:F1P}",
"ระยะเวลาของ Snow Swan's Dream|{param4:F1} วิ",
"ระยะเวลาของเงาระบำเดี่ยว|{param5:F1} วิ",
"คูลดาวน์|{param6:F1} วิ",
"พลังงานธาตุ|{param7:I}"
],
"Parameters": [
{
"Id": 1503901,
"Level": 1,
"Parameters": [
1.10176,
1.70272,
0.14,
20,
20,
15,
60
]
},
{
"Id": 1503902,
"Level": 2,
"Parameters": [
1.184392,
1.830424,
0.18,
20,
20,
15,
60
]
},
{
"Id": 1503903,
"Level": 3,
"Parameters": [
1.267024,
1.958128,
0.22,
20,
20,
15,
60
]
},
{
"Id": 1503904,
"Level": 4,
"Parameters": [
1.3772,
2.1284,
0.26,
20,
20,
15,
60
]
},
{
"Id": 1503905,
"Level": 5,
"Parameters": [
1.459832,
2.256104,
0.3,
20,
20,
15,
60
]
},
{
"Id": 1503906,
"Level": 6,
"Parameters": [
1.542464,
2.383808,
0.34,
20,
20,
15,
60
]
},
{
"Id": 1503907,
"Level": 7,
"Parameters": [
1.65264,
2.55408,
0.38,
20,
20,
15,
60
]
},
{
"Id": 1503908,
"Level": 8,
"Parameters": [
1.762816,
2.724352,
0.42,
20,
20,
15,
60
]
},
{
"Id": 1503909,
"Level": 9,
"Parameters": [
1.872992,
2.894624,
0.46,
20,
20,
15,
60
]
},
{
"Id": 1503910,
"Level": 10,
"Parameters": [
1.983168,
3.064896,
0.5,
20,
20,
15,
60
]
},
{
"Id": 1503911,
"Level": 11,
"Parameters": [
2.093344,
3.235168,
0.54,
20,
20,
15,
60
]
},
{
"Id": 1503912,
"Level": 12,
"Parameters": [
2.20352,
3.40544,
0.58,
20,
20,
15,
60
]
},
{
"Id": 1503913,
"Level": 13,
"Parameters": [
2.34124,
3.61828,
0.62,
20,
20,
15,
60
]
},
{
"Id": 1503914,
"Level": 14,
"Parameters": [
2.47896,
3.83112,
0.66,
20,
20,
15,
60
]
},
{
"Id": 1503915,
"Level": 15,
"Parameters": [
2.61668,
4.04396,
0.7,
20,
20,
15,
60
]
}
],
"Display": 0
},
"Id": 11505,
"Name": "Presto: Bluebird Finale",
"Description": "ร่ายรำด้วยท่วงท่าอันรวดเร็ว สร้างความเสียหายน้ำแข็งวงกว้างหลายครั้ง อัญเชิญ{LINK#N11500001}เงาระบำเดี่ยว{/LINK}ของตนเองออกมา และได้รับ Snow Swan's Dream: เพิ่มความเสียหายปฏิกิริยาประกายดาวที่ Odette สร้างขึ้น\nนอกจากนี้ ภายใน 6 วินาทีหลังจากปล่อยท่าไม้ตาย Presto: Bluebird Finale สกิลธาตุของ Odette Adagio: Phantom Night Dancers จะถูกเปลี่ยนเป็นสกิลธาตุพิเศษ {LINK#N11500002}Adagio: Coda at Dawn's Tolling{/LINK}{LINK#N11500004}{/LINK}\n\nหากในสนามมีเงาระบำเดี่ยวที่ Odette อัญเชิญออกมา มันจะถูกเรียกมาอยู่ข้างกาย และรีเซ็ตช่วงเวลาต่อเนื่องของมัน",
"SpecialEnergyType": 0,
"Icon": "Skill_E_Odette_01"
},
"Inherents": [
{
"GroupId": 15021,
"Proud": {
"Descriptions": [],
"Parameters": [
{
"Id": 1502101,
"Level": 1,
"Parameters": [
4,
0.15,
1
]
}
],
"Display": 1
},
"Id": 1502101,
"Name": "Spring Rite of the Chosen One",
"Description": "เมื่อ Odette อัญเชิญ{LINK#N11500001}เงาระบำเดี่ยว{/LINK} จะได้รับ {LINK#N11500003}Marvelous Splendor{/LINK} 4 ชั้น",
"SpecialEnergyType": 0,
"Icon": "UI_Talent_S_Odette_05"
},
{
"GroupId": 15022,
"Proud": {
"Descriptions": [],
"Parameters": [
{
"Id": 1502201,
"Level": 1,
"Parameters": [
1000,
0.015,
0.3
]
}
],
"Display": 1
},
"Id": 1502201,
"Name": "Pathetique of Pateticheskaya",
"Description": "สำหรับพลังโจมตีของ Odette ทุก 100 หน่วยที่เกินจาก 1,000 หน่วย จะทำให้ Odette สร้างความเสียหายปฏิกิริยาประกายดาวเพิ่มขึ้นอีก 1.5% ของความเสียหายเดิม โดยสามารถสร้างความเสียหายด้วยวิธีนี้ได้มากสุด 30% ของความเสียหายเดิม",
"SpecialEnergyType": 0,
"Icon": "UI_Talent_S_Odette_06"
},
{
"GroupId": 15023,
"Proud": {
"Descriptions": [],
"Parameters": [
{
"Id": 1502301,
"Level": 1,
"Parameters": [
0.007,
0.14
]
}
],
"Display": 0
},
"Id": 1502301,
"Name": "Stellar Jubilee: Dance of Aurore",
"Description": "เมื่ออยู่ใน{LINK#N11330003}เขตแดนดาราฉาย{/LINK} / ภายใน 8 วินาทีหลังจากตัวละครในทีมทำให้เกิดปฏิกิริยากระจายดาราในบริเวณใกล้เคียง Odette จะเข้าสู่สถานะ เจิดจรัส: นำไฟฟ้าดารา / เจิดจรัส: กระจายดารา ตามลำดับ\nเมื่อตัวละครในทีมทำให้เกิดปฏิกิริยานำไฟฟ้า / กระจายธาตุน้ำแข็ง จะเปลี่ยนเป็นการทำให้เกิดปฏิกิริยานำไฟฟ้าดารา / กระจายดาราแทน และเพิ่มความเสียหายพื้นฐานของปฏิกิริยาดังกล่าว ที่สร้างโดยตัวละครในทีม ตามพลังโจมตีของ Odette: พลังโจมตีทุก 100 หน่วย จะเพิ่มความเสียหายพื้นฐานของปฏิกิริยาดังกล่าว 0.7% โดยสามารถเพิ่มความเสียหายด้วยวิธีนี้ได้สูงสุด 14%",
"SpecialEnergyType": 0,
"Icon": "UI_Talent_S_Odette_07"
},
{
"GroupId": 15025,
"Proud": {
"Descriptions": [],
"Parameters": [
{
"Id": 1502501,
"Level": 1,
"Parameters": [
50,
10
]
}
],
"Display": 0
},
"Id": 1502501,
"Name": "Echo of Winter Daydreams",
"Description": "แสดงตำแหน่งของพิเศษเฉพาะในพื้นที่ Snezhnaya บนมินิแมป\nการซ้อมเต้นรำในเวลาว่าง ยังอาจทำให้เกิดเอฟเฟกต์อื่น ๆ อีกด้วย...",
"SpecialEnergyType": 0,
"Icon": "UI_Talent_S_Odette_08"
}
],
"Talents": [
{
"Id": 1501,
"Name": "\"On This Danceless Morn, She Gazes at Her Reflection\"",
"Description": "หลังจากใช้สกิลธาตุพิเศษ {LINK#N11500002}Adagio: Coda at Dawn's Tolling{/LINK} เมื่อการเต้นรำร่วมสิ้นสุดลง Odette จะสร้างความเสียหายน้ำแข็งวงกว้างแก่ศัตรูที่อยู่ใกล้เคียงเพิ่มอีก 1 ครั้ง โดยความเสียหายนี้ถือเป็น:\n·เจิดจรัส: นำไฟฟ้าดารา หรือไม่อยู่ในสถานะเจิดจรัส: ความเสียหายนำไฟฟ้าดารา เท่ากับ 300% ของพลังโจมตีของ Odette;\n·เจิดจรัส: กระจายดารา: ความเสียหายกระจายดารา เท่ากับ 450% ของพลังโจมตีของ Odette\n\nนอกจากนี้ พรสวรรค์เพิ่มเติม \"Spring Rite of the Chosen One\" จะได้รับการเสริมพลัง: เมื่ออัญเชิญ {LINK#N11500001}เงาระบำเดี่ยว{/LINK} Odette จะได้รับ {LINK#N11500003}Marvelous Splendor{/LINK} เพิ่มเติมอีก 2 ชั้น และเมื่อ Odette อยู่นอกสนาม ความเร็วในการลบล้าง Marvelous Splendor จะเพิ่มขึ้นเป็น 2 ชั้นต่อวินาที",
"Icon": "UI_Talent_S_Odette_01"
},
{
"Id": 1502,
"Name": "\"I Must See the Snow Swan's Unseen Dream for Myself, She Thought\"",
"Description": "พรสวรรค์เพิ่มเติม \"Spring Rite of the Chosen One\" ได้รับการเสริมพลัง: {LINK#N11500003}Marvelous Splendor{/LINK} แต่ละชั้นจะทำให้พลังโจมตี ของตัวละครเพิ่มขึ้น 7%\nนอกจากนี้ เมื่อ {LINK#N11500001}เงาระบำเดี่ยว{/LINK} อยู่ในสนาม หาก Odette อยู่ในสถานะ {LINK#N11500004}เจิดจรัส: ประกายดาว{/LINK} ความต้านทานธาตุที่เกี่ยวข้อง ของศัตรูที่อยู่ใกล้กับเงาระบำเดี่ยว จะลดลง 20%:\n·เจิดจรัส: นำไฟฟ้าดารา: ธาตุน้ำแข็ง และ ธาตุไฟฟ้า;\n·เจิดจรัส: กระจายดารา: ธาตุน้ำแข็ง และ ธาตุลม",
"Icon": "UI_Talent_S_Odette_02"
},
{
"Id": 1503,
"Name": "\"I'll Chase the Shouting Wind Along, Climbing Alone As I Go\"",
"Description": "เพิ่มเลเวลสกิลของสกิลธาตุ {LINK#S11502}Adagio: Phantom Night Dancers{/LINK} ขึ้น 3 ระดับ\nเพิ่มได้สูงสุดถึงระดับ 15",
"Icon": "UI_Talent_U_Odette_01",
"ExtraLevel": {
"Index": 2,
"Level": 3
}
},
{
"Id": 1504,
"Name": "\"Up, Up the Long, Delirious, Burning Blue\"",
"Description": "ท่าไม้ตาย Presto: Bluebird Finale ได้รับการเสริมพลัง: เมื่อ Odette ได้รับ Snow Swan's Dream จะทำให้ความเสียหายปฏิกิริยาประกายดาว ที่เกิดจากตัวละครอื่นในทีมที่อยู่ใกล้เคียงเพิ่มขึ้น โดยค่าที่เพิ่มขึ้นเท่ากับ 50% ของเอฟเฟกต์ Snow Swan's Dream\n\nนอกจากนี้ เมื่อตัวละครในทีมสร้างความเสียหายปฏิกิริยาประกายดาวแก่ศัตรู Odette จะทำการโจมตีประสานใส่ศัตรูหนึ่งครั้ง สร้างความเสียหายน้ำแข็งวงกว้าง หนึ่งครั้ง โดยทุก 3.5 วินาที จะเกิดขึ้นได้มากสุดหนึ่งครั้ง ซึ่งความเสียหายดังกล่าวจะถือเป็น:\n·เจิดจรัส: นำไฟฟ้าดารา หรือไม่อยู่ในสถานะเจิดจรัส: ความเสียหายนำไฟฟ้าดารา เท่ากับ 66% ของพลังโจมตีของ Odette;\n·เจิดจรัส: กระจายดารา: ความเสียหายกระจายดารา เท่ากับ 99% ของพลังโจมตีของ Odette",
"Icon": "UI_Talent_S_Odette_03"
},
{
"Id": 1505,
"Name": "\"Oh! I Have Slipped the Surly Bonds of Earth\"",
"Description": "เพิ่มเลเวลสกิลของท่าไม้ตาย {LINK#S11505}Presto: Bluebird Finale{/LINK} ขึ้น 3 ระดับ\nเพิ่มได้สูงสุดถึงระดับ 15",
"Icon": "UI_Talent_U_Odette_02",
"ExtraLevel": {
"Index": 9,
"Level": 3
}
},
{
"Id": 1506,
"Name": "\"Put Out My Hand, and Touched the Face of the Divine\"",
"Description": "พรสวรรค์เพิ่มเติม \"Spring Rite of the Chosen One\" ได้รับการเสริมพลัง: เมื่อ Odette มอบ {LINK#N11500003}Marvelous Splendor{/LINK} ให้แก่ตัวละครทั้งหมดในทีมที่อยู่ใกล้เคียง Marvelous Splendor ของตนเองจะไม่ลดลงอีก\nนอกจากนี้ ตัวละครที่ได้รับผลของ Marvelous Splendor ความเสียหายปฏิกิริยาประกายดาวที่สร้างต่อศัตรูจะได้รับการ{LINK#N11190007}ยกระดับ{/LINK} 25% และความเสียหายปฏิกิริยาประกายดาวที่ Odette สร้างต่อศัตรู จะได้รับการยกระดับเพิ่มเติมอีก 20%",
"Icon": "UI_Talent_S_Odette_04"
}
]
},
"FetterInfo": {
"Title": "วายุร่ายหิมะระบำ",
"Detail": "นักเต้นบัลเลต์ชื่อดังแห่ง Snezhnaya ดอกไม้อันเหน็บหนาวที่เบ่งบานท่ามกลางน้ำแข็งและหิมะ",
"Association": 15,
"Native": "คณะละคร Korolevskiy",
"BirthMonth": 2,
"BirthDay": 20,
"VisionBefore": "น้ำแข็ง",
"VisionOverrideLocked": "สลักดารา",
"VisionOverrideUnlocked": "วิชั่น",
"ConstellationBefore": "Cygnus Olor",
"CvChinese": "潘丹妮",
"CvJapanese": "上坂すみれ",
"CvEnglish": "Alexis Tipton",
"CvKorean": "Choi Hyun-ji",
"CookBonus": {
"OriginItemId": 132014,
"ItemId": 132017,
"InputList": [
101280,
100084,
110009,
100062
]
},
"Fetters": [
{
"Title": "พบกันครั้งแรก...",
"Context": "...ขอบคุณที่สนับสนุนฉันนะ ท้ายลายเซ็นอยากให้วาดรูปอะไรดีล่ะ? รูปขนนกดีมั้ย? อ้อ ไม่ใช่แฟนคลับสินะ สงสัยฉันคงเข้าใจผิดไปเอง งั้นขอแนะนำตัวอีกครั้งแล้วกัน ฉัน Odette นักเต้นบัลเลต์ของ คณะละคร Korolevskiy แห่ง Snezhnaya... ขอบคุณที่สนับสนุนฉันนะ"
},
{
"Title": "แชท - ยุ่ง",
"Context": "ถ้าไม่มีอะไรแล้ว ฉันขอตัวไปซ้อมเต้นก่อนนะ"
},
{
"Title": "แชท - เรียบง่าย",
"Context": "ไม่จำเป็นต้องอธิบายเรื่องที่ตอบกลับได้ง่าย ๆ ให้ยืดยาวหรอก"
},
{
"Title": "แชท - เวลา",
"Context": "ถ้าเพิ่มเวลาเป็นสองเท่า... ไม่สิ สามเท่าได้ก็คงจะดี"
},
{
"Title": "ในเวลาที่ฝนตก...",
"Context": "เสียงหยาดฝนพรำตอนที่ตกลงมา มักจะทำให้ฉันรู้สึกสงบเสมอ อากาศแบบนี้ เหมาะกับการซ้อมเต้นคนเดียวมาก ๆ"
},
{
"Title": "ฟ้าหลังฝน...",
"Context": "ช่วงเวลาสงบสุขและงดงามมักจะสั้นเสมอ"
},
{
"Title": "ในเวลาที่หิมะตก...",
"Context": "หิมะของ Snezhnaya มักจะหนาวเข้ากระดูก แถมไม่มีวันสิ้นสุดด้วย"
},
{
"Title": "ในเวลาที่ลมพัดแรง...",
"Context": "ทรงผม... เดี๋ยวค่อยจัดทรงใหม่ละกัน"
},
{
"Title": "ในเวลาที่อยู่ในทะเลทราย...",
"Context": "...ดีนะที่ไม่ได้จัดงานแฟนมีตในที่แบบนี้"
},
{
"Title": "อรุณสวัสดิ์...",
"Context": "ฉันอุ่นเครื่องเสร็จแล้ว พร้อมเริ่มได้ทุกเมื่อเลย"
},
{
"Title": "สวัสดีตอนเที่ยง...",
"Context": "ฉันไม่จำเป็นต้องนอนกลางวัน ช่วงบ่ายที่ไม่เหมาะกับการฝึกซ้อมแบบนี้ ฉันมักจะอ่านบทละครบัลเลต์ หืม? กระดาษจดหมายพวกนี้น่ะเหรอ? เป็นจดหมายจากแฟนคลับที่ Vodyanitsa ยัดใส่มือฉันมาน่ะ เธอให้ฉันตั้งใจอ่านให้จบด้วย"
},
{
"Title": "สวัสดีตอนเย็น...",
"Context": "ได้เวลาอาหารเย็นแล้วเหรอ? เดี๋ยวก็ต้องขึ้นเวทีแล้ว กินไข่ต้มสักฟองก็พอ ไว้คืนนี้แสดงเสร็จหมดแล้ว ค่อยหาอะไรกินง่าย ๆ แล้วกัน"
},
{
"Title": "ราตรีสวัสดิ์...",
"Context": "...ภารกิจเสร็จแล้ว ปริมาณการซ้อมก็ถึงเกณฑ์ ท่าเต้นใหม่ก็ซ้อมเรียบร้อย การควบคุมสีหน้ายังมีข้อบกพร่องอยู่บ้าง ยังต้องฝึกปรับหน้ากระจกอีกสักหน่อย... ได้เวลาแล้วเหรอ? เธอพักผ่อนก่อนเถอะ ฉันยังมีเรื่องที่ต้องทำอยู่"
},
{
"Title": "เกี่ยวกับตัวของ Odette เอง - สมาคมคำรน",
"Context": "หลังจากเริ่มใช้โปรเจกต์เหมันต์ ผู้ชมที่มาดูการแสดงที่โรงละครก็ลดน้อยลงเรื่อย ๆ ทุกคนต่างตกที่นั่งลำบาก มิหนำซ้ำยังมีพวกเหลือบไรที่คอยทำร้ายชาวเมือง ฉันไม่อาจนิ่งดูดายได้ ฉันรู้ว่าลำพังแค่ฉันคงช่วยพลิกสถานการณ์ไม่ได้ แต่ฉันก็ยังอยากทำในสิ่งที่ฉันพอจะทำได้"
},
{
"Title": "เกี่ยวกับตัวของ Odette เอง - ความจำ",
"Context": "ความทรงจำในอดีตยังคงฝังลึกอยู่ในหัว มันจะฉายซ้ำไปซ้ำมาเหมือนภาพยนตร์ในค่ำคืนที่เงียบงัน... ความจำดีเกินไปก็ใช่ว่าจะเป็นเรื่องดี"
},
{
"Title": "เกี่ยวกับเรา - ฝากความหวัง",
"Context": "การได้รับการปกป้องจากคนอื่น ก็เปราะบางเหมือนกับน้ำแข็งบาง ๆ ที่เพิ่งก่อตัว ฉันจะไม่ยอมฝากความหวังไว้ที่คนอื่นหรอก"
},
{
"Title": "เกี่ยวกับเรา - บาดแผล",
"Context": "ฉันรับรู้ถึงความเจ็บปวดได้ช้ามาก กว่าจะรู้ตัวว่าบาดเจ็บ แผลก็ตกสะเก็ดไปแล้ว แต่แบบนี้ก็ดีเหมือนกัน ไม่ว่าจะเป็นการซ้อมเต้น หรือเข้ารับการฝึกพิเศษของ Fatui ตารางเวลาของฉันจะได้ไม่ล่าช้า เพราะร่างกายไม่เอื้ออำนวย"
},
{
"Title": "เกี่ยวกับ \"สลักดารา\"...",
"Context": "ครั้งหนึ่งระหว่างการซ้อม ความหนาวเหน็บสุดขั้วกัดทำลายขาและเท้าของฉัน จนแทบจะไร้ความรู้สึก สุดท้ายฉันก็ตื่นขึ้นมาท่ามกลางแสงสว่างที่แผ่ออกมาจาก \"สลักดารา\" แต่ฉันไม่เคยได้ยินข่าวลือที่ว่า \"สลักดารา\" ปลุกคนให้ตื่นขึ้นมาได้เลยนะ หรือที่ฉันตื่นขึ้นมาตอนนั้นเป็นเพราะ... สัญชาตญาณที่อยากจะมีชีวิตรอดรึเปล่า..."
},
{
"Title": "ต้องการจะแชร์อะไร...",
"Context": "เวลาซ้อมในแต่ละครั้ง ฉันจะตั้งใจทำเหมือนเป็นการแสดงจริง"
},
{
"Title": "ข้อมูลที่น่าสนใจ...",
"Context": "Rimecurrant บางลูกกินแล้วไม่ค่อยหวาน แต่ถ้าโรยเกลือลงไปนิดหน่อยก็จะหวานอร่อยขึ้นมาเลย เขาว่ากันว่าพอมีความเค็มมาช่วยชูรส ความหวานก็จะยิ่งชัดขึ้น แฟนคลับคนหนึ่งเป็นคนบอกฉันมาน่ะ"
},
{
"Title": "เกี่ยวกับ Rosalyne - อดีต",
"Context": "Rosalyne มีบุญคุณกับฉัน แต่ฉันก็เคยเกลียดเธอเหมือนกัน เธอเข้มงวดมาก ๆ ช่วงที่ฝึกอยู่ภายใต้การดูแลของเธอ การทนหนาว เหนื่อยจนล้มพับ บาดเจ็บ และล้มป่วย ต่างก็เกิดขึ้นเป็นประจำ ฉันเคยคิดแบบไร้เดียงสาว่า ขอแค่ฉันยืนอยู่บนเวทีได้ด้วยตัวเอง และอาศัยการเต้นบัลเลต์เลี้ยงดูตัวเองกับคุณแม่ได้เมื่อไหร่ ฉันจะออกจาก Fatui ให้เธอเห็นเลย"
},
{
"Title": "เกี่ยวกับ Rosalyne - อำพันเพลิง",
"Context": "เมื่อใครสักคนจากไปแล้ว คำพูดมากมายก็พลันหมดความหมายที่จะเอ่ยออกมา \"อำพันเพลิง\" ถูกทำลายไปได้อย่างง่ายดาย แต่กลับทำให้ความเข้าใจผิดและความเจ็บปวดดูน่าขำกว่าเดิม... ทำไมต้องรอให้เรื่องมาถึงจุดนี้ พวกเราถึงเพิ่งจะเข้าใจกันได้ล่ะ?"
},
{
"Title": "เกี่ยวกับท่าน \"Tsaritsa\"...",
"Context": "ท่าน \"Tsaritsa\" เป็นศูนย์รวมความศรัทธาของชาว Snezhnaya ทั้งปวง ท่านมีภารกิจรัดตัวและแทบจะไม่ปรากฏตัวเลย โอกาสที่ฉันจะได้พบนั้นมีน้อยมาก ท่านช่างสง่างามและน่าเกรงขาม ไม่ว่าจะทอดมองไปที่ใด ก็ล้วนเย็นเยียบทว่ามั่นคง ดั่งหิมะน้ำแข็งที่ไม่ละลายมานับหมื่นปี"
},
{
"Title": "เกี่ยวกับท่าน Damselette...",
"Context": "ท่าทางการเดินของเธอ ราวกับขนนกที่ล่องลอยไปมา ไม่ว่านักเต้นคนไหนก็อิจฉาในความพลิ้วไหวของเธอกันทั้งนั้น Vodyanitsa ก็เคยคุยกับฉัน ถึงเสียงร้องอันกังวานของเธอเหมือนกัน แต่สิ่งที่เราได้เห็นและอิจฉา ล้วนเป็นภาพลักษณ์ \"เบื้องหน้า\" เท่านั้น เราไม่อาจรู้ได้เลยว่า จริง ๆ แล้วในใจของเธอกำลังแบกรับความเจ็บปวดที่ไม่มีใครล่วงรู้เอาไว้รึเปล่า ว่ามั้ยล่ะ?"
},
{
"Title": "เกี่ยวกับท่าน The Knave...",
"Context": "เด็ก ๆ บ้านแสนอบอุ่นต่างก็มองท่าน The Knave เป็น \"ท่านพ่อ\" เด็กที่มีท่านพ่อคอยปกป้อง ย่อมเจอความหนาวเหน็บและพายุฝนบนเส้นทางการเติบโตน้อยลง"
},
{
"Title": "เกี่ยวกับท่าน Marionette...",
"Context": "เมื่อก่อนพอ Rosalyne เข้าร่วมงานเลี้ยงน้ำชาของท่าน Marionette เสร็จ เธอก็จะอารมณ์ดีขึ้นกว่าปกติ... ถึงข้อเรียกร้องจะยังคงเข้มงวดอยู่ แต่น้ำเสียงก็อ่อนลงอย่างเห็นได้ชัด ไม่ว่าใครก็สังเกตเห็นได้ทั้งนั้น"
},
{
"Title": "เกี่ยวกับ Vodyanitsa - รอยยิ้ม",
"Context": "ตอนที่ท่าน \"Tsaritsa\" จะมาดูการแสดงของพวกเราที่คณะละคร Korolevskiy เป็นครั้งแรก Vodyanitsa เป็นคนเอาข่าวมาบอกฉันก่อน ฉันก็ตอบไปว่าอืม แต่เธอกลับยื่นนิ้วชี้มาดันมุมปากของฉันขึ้น เพื่อฝืนสร้างรอยยิ้ม แถมยังให้ฉันพูดไปพร้อมกับเธอว่า: \"ดี จัง เลย!\"\nฉันก็ยังคงคิดว่าท่าน \"Tsaritsa\" ไม่น่าจะชอบเห็นรอยยิ้มแบบนั้น"
},
{
"Title": "เกี่ยวกับ Vodyanitsa - หาหมอ",
"Context": "เวลา Vodyanitsa ป่วย เธอชอบมาเกาะติด และให้ฉันคอยอยู่เป็นเพื่อนเธอ... เหตุผลก็คือเธออยากจับแขนฉันไว้แน่น ๆ เพราะกังวลว่า ถ้าเกิดต้องฉีดยาหรือกินยาขม ๆ ขึ้นมา เธอจะกลัวเอาได้ ความเจ็บปวดของฉันไม่ค่อยเท่าไหร่หรอก แต่ว่าฉันก็จะไม่สะบัดเธอออกอยู่แล้วล่ะ"
},
{
"Title": "เกี่ยวกับ Alyosha...",
"Context": "การยึดอาชีพนักล่าเพื่อหาเลี้ยงตัวเองไม่ใช่เรื่องยากอะไร แต่เขาก็ชอบมาทำงานพิเศษที่โรงละครอยู่บ่อย ๆ เพื่อช่วยเหลือผู้คนที่กำลังตกทุกข์ได้ยาก... ฉันไม่แปลกใจเลยที่เขาจะเข้าร่วมสมาคมคำรน"
},
{
"Title": "เกี่ยวกับ Mitya...",
"Context": "คุณ... \"แฟนคลับ\" คนนี้ เขาชอบมาดูการแสดงของฉันกับ Vodyanitsa ที่โรงละครอยู่บ่อย ๆ แต่ทุกครั้งที่การแสดงเริ่มขึ้น เขาจะเอาแต่ก้มหน้าก้มตาเขียนอะไรบางอย่าง ซึ่งดูสะดุดตาท่ามกลางเหล่าผู้ชมที่ชะเง้อมองเวที บางทีผ้าพันคอของเขาอาจจะชื่นชมการแสดงมากกว่าตัวเขาเองซะอีก"
},
{
"Title": "เกี่ยวกับ Valeriy...",
"Context": "พันตรี Valeriy เจ้าหน้าที่ Fatui ผู้เคร่งครัดเรื่องเวลา ได้ข่าวว่า เขาชอบมอบหมายงานให้เพื่อนร่วมงาน ด้วยท่าทีที่เยือกเย็นและน่ากลัว แต่เราอยู่คนละสังกัดกันเลยแทบไม่ข้องเกี่ยวกันเลย อีกอย่าง... ฉันไม่จำเป็นต้องให้ใครมาคอยเตือนหรอกว่าควรทำอะไร"
},
{
"Title": "เกี่ยวกับ Vesna...",
"Context": "อย่ามองว่าเธอมีปีก แล้วจะเป็นผีเสื้อที่งดงามและไร้พิษสงนะ คนที่ถูกผู้คนห้อมล้อมคนนั้น คือผู้บัญชาการสูงสุดของกองทัพพันธสัญญาเหมันต์ เป็นนักล่าท่ามกลางหิมะ จงจับตามองให้ดี และอย่าถูกรอยยิ้มแสนอบอุ่นนั้นหลอกเอาล่ะ"
},
{
"Title": "อยากรู้เกี่ยวกับ Odette - 1",
"Context": "ตารางงานของฉันค่อนข้างแน่น นี่เดี๋ยวมีซ้อมต่อ ต้องขอโทษด้วย ถ้าจะคุยกันก็ขอแบบสั้น ๆ ละกันนะ"
},
{
"Title": "อยากรู้เกี่ยวกับ Odette - 2",
"Context": "คุณแม่ของฉันมาจากตระกูลนักบัลเลต์ ส่วนคุณพ่อเคยทำงานให้กับ Fatui พวกท่านพบรักกันจากการแสดงครั้งหนึ่ง มันเป็นเรื่องราวโรแมนติกที่ไม่ว่าใครได้ฟังก็จะยิ้มออกมา ตอนเด็ก คุณแม่จะพาฉันเต้นรำพลิ้วไหวไปด้วยกัน ส่วนคุณพ่อจะคอยซื้อกระโปรงเต้นรำแสนสวยตัวใหม่มาให้ ความกังวลในแต่ละวันของฉันมีแค่อย่างเดียว คือจะเลือกหยิบลูกอมชิ้นไหนจากโหลลูกอมดี"
},
{
"Title": "อยากรู้เกี่ยวกับ Odette - 3",
"Context": "ต่อมามีข่าวร้ายส่งมาว่า คุณพ่อเสียชีวิตในหน้าที่ ส่วนคุณแม่ก็เศร้าเสียใจ จนขาหักระหว่างการแสดง ลูกอมทั้งหมดในขวดโหลหกออกมาจนหมด และเป็นฉันที่ถูกขังเอาไว้ในนั้น"
},
{
"Title": "อยากรู้เกี่ยวกับ Odette - 4",
"Context": "ส่วนเรื่องหลังจากนั้นเธอก็รู้แล้ว ฉันหวนนึกถึงความทรงจำพวกนี้มานับครั้งไม่ถ้วน จนมันไม่อาจทำร้ายฉันได้อีกต่อไป แต่ความเข้มแข็งที่ได้จากการต่อสู้กับโชคชะตานั้นมาจากตัวฉันเอง ซึ่งฉันจะไม่มีวันลืมเลือนไปเลย"
},
{
"Title": "อยากรู้เกี่ยวกับ Odette - 5",
"Context": "ฉันไม่อยากพูดเรื่องพวกนี้กับแฟนคลับเลย แต่โชคดีที่เธอไม่ใช่แฟนคลับ ฉันมีตัวตนมากเกินไป ไม่ว่าด้านไหนฉันก็อยากรักษาความไร้ที่ติอย่างที่ควรจะเป็นเอาไว้... ฉันจะเต้นรำต่อไป เพื่อมุ่งสู่ความสมบูรณ์แบบที่วาดฝันไว้ในใจของฉัน"
},
{
"Title": "งานอดิเรกของ Odette...",
"Context": "ฉันรักในบัลเลต์มาตลอด และฉันจะพยายามสุดความสามารถบนเวที เพื่อมอบการเต้นรำที่ดีที่สุดเท่าที่ฉันจะแสดงได้ให้กับผู้ชมทั้งหลาย"
},
{
"Title": "เรื่องกลุ้มใจของ Odette...",
"Context": "บอกตามตรง ฉันรู้สึกมาตลอดว่าสิ่งมีชีวิตตัวน้อยไม่ค่อยชอบฉันเท่าไหร่ รอบ ๆ โรงละครมักจะมีลูกแมวมาป้วนเปี้ยนอยู่บ่อย ๆ Vodyanitsa จะลากฉันไปให้อาหารมันด้วยกัน พอฉันเดินเข้าไปหา ลูกแมวก็จะเริ่มฝนเล็บ... หืม? นั่นแปลว่ามันกำลังต้อนรับฉันอยู่งั้นเหรอ?"
},
{
"Title": "อาหารที่ชอบ...",
"Context": "ตอนที่ร้านอาหารใกล้ปิด จะชอบเอาสลัดมาขายลดราคาครึ่งหนึ่ง เมื่อก่อนมีอยู่ช่วงนึงที่ฉันกินเจ้านี่บ่อย ๆ รสชาติของสลัดที่ทิ้งไว้นาน มันเทียบกับของสดใหม่ไม่ได้อยู่แล้ว แต่ฉันกลับรู้สึกอุ่นใจเพราะรสสัมผัสที่คุ้นเคยนี้"
},
{
"Title": "อาหารที่เกลียด...",
"Context": "ในแง่ความชอบส่วนตัว ฉันไม่มีอาหารที่กินไม่ได้หรอก แต่ในฐานะนักเต้นบัลเลต์ ก็จำเป็นต้องควบคุมเรื่องอาหารการกิน และฉันมักจะหลีกเลี่ยงอาหารอย่างอื่น ที่ไม่ได้อยู่ในแผนการกินประจำวัน"
},
{
"Title": "ได้รับของขวัญ - 1",
"Context": "ช่วงสองสามวันนี้มีการแสดงค่อนข้างเยอะ บางที... เปล่า ไม่มีอะไร ขอบคุณนะ อันนี้อร่อยมาก ๆ เลย"
},
{
"Title": "ได้รับของขวัญ - 2",
"Context": "อาหารจานเดียว? มันเหมือน... อาหารสำหรับทั้งวันมากกว่าซะอีก"
},
{
"Title": "ได้รับของขวัญ - 3",
"Context": "ขอโทษทีนะ ฉันกำลังควบคุมน้ำหนักอยู่"
},
{
"Title": "วันเกิด...",
"Context": "สุขสันต์วันเกิด ฉันไม่รู้ว่าเธออยากได้ของขวัญวันเกิดแบบไหน ฉันชอบได้เป็นดอกไม้ รองเท้าบัลเลต์ กับกล่องดนตรี แต่ฉันเดาว่านั่นคงไม่ใช่สิ่งที่เธออยากได้หรอก เอาเป็นว่าเธอมาขอพรกับฉันดีกว่า ขอแค่เป็นสิ่งที่ฉันทำให้เป็นจริงได้ก็พอ"
},
{
"Title": "ความรู้สึกที่ได้เลื่อนขั้น - บทนำ",
"Context": "เหมือนจะยังขาดอะไรไป... คงต้องฝึกให้หนักกว่านี้อีกหน่อย"
},
{
"Title": "ความรู้สึกที่ได้เลื่อนขั้น - ชี้แจง",
"Context": "อืม การเคลื่อนไหวดูเฉียบคมขึ้นแฮะ รักษาระดับการฝึกซ้อมแบบนี้เอาไว้ดีกว่า"
},
{
"Title": "ความรู้สึกที่ได้เลื่อนขั้น - มุมมองอื่น ๆ",
"Context": "ตอนนี้ฉันมั่นใจว่าทำท่าหมุนตัวต่อเนื่องได้สมบูรณ์แบบแล้ว แต่ก็ต้องห้ามลดปริมาณการฝึกซ้อมเด็ดขาด"
},
{
"Title": "ความรู้สึกที่ได้เลื่อนขั้น - บทสรุป",
"Context": "\"อารมณ์ความรู้สึกเป็นส่วนที่ขาดไม่ได้ของบัลเลต์\" ตอนนี้ฉันเข้าใจความหมายของมันแล้ว ขอบคุณที่คอยอยู่เคียงข้างและสนับสนุนกันมาตลอดนะ วันนี้ฉันมีการแสดง เอาตั๋วไปสิ"
},
{
"Title": "สกิลธาตุ - 1",
"Context": "เริ่มกันเถอะ"
},
{
"Title": "สกิลธาตุ - 2",
"Context": "เงาหิมะในน้ำแข็ง"
},
{
"Title": "สกิลธาตุ - 3",
"Context": "ลุย"
},
{
"Title": "สกิลธาตุ - 4",
"Context": "เต้นรำร่วมกัน"
},
{
"Title": "สกิลธาตุ - 5",
"Context": "หมุนตัว"
},
{
"Title": "สกิลธาตุ - 6",
"Context": "หึ"
},
{
"Title": "ท่าไม้ตาย - 1",
"Context": "ทำนองแห่งน้ำแข็ง"
},
{
"Title": "ท่าไม้ตาย - 2",
"Context": "สลักเยื้องเกล็ดเหมันต์"
},
{
"Title": "ท่าไม้ตาย - 3",
"Context": "มอบสรรเสริญหงส์หิมะ"
},
{
"Title": "เปิดหีบสมบัติ - 1",
"Context": "ฉันไม่ต้องการของพวกนี้หรอก เธอเก็บไว้เถอะ"
},
{
"Title": "เปิดหีบสมบัติ - 2",
"Context": "การเดินทางก็เหมือนกับการฝึกฝน ทุกย่างก้าวล้วนมีความหมาย"
},
{
"Title": "เปิดหีบสมบัติ - 3",
"Context": "ผลของความพยายาม"
},
{
"Title": "ค่าพลังชีวิตต่ำ - 1",
"Context": "แค่เรื่องเล็กน้อย"
},
{
"Title": "ค่าพลังชีวิตต่ำ - 2",
"Context": "ก็แค่รอยข่วน"
},
{
"Title": "ค่าพลังชีวิตต่ำ - 3",
"Context": "ฉันยังไหว"
},
{
"Title": "ค่าพลังชีวิตของเพื่อนต่ำ - 1",
"Context": "เธอยังโอเครึเปล่า?"
},
{
"Title": "ค่าพลังชีวิตของเพื่อนต่ำ - 2",
"Context": "เปลี่ยนตัวเถอะ"
},
{
"Title": "หมดสติ - 1",
"Context": "ฉันยังพยายามไม่มากพอ..."
},
{
"Title": "หมดสติ - 2",
"Context": "ไม่นะ ต้องลุกขึ้นมาให้ได้สิ..."
},
{
"Title": "หมดสติ - 3",
"Context": "ที่แท้ฉันก็ยังรู้สึกเจ็บปวดได้สินะ..."
},
{
"Title": "รับการโจมตีปกติ - 1",
"Context": "...หืม?"
},
{
"Title": "รับการโจมตีปกติ - 2",
"Context": "แล้วไงต่อ?"
},
{
"Title": "โดนโจมตีอย่างหนัก - 1",
"Context": "แค่นี้เองเหรอ?"
},
{
"Title": "โดนโจมตีอย่างหนัก - 2",
"Context": "ไม่สะทกสะท้าน"
},
{
"Title": "เข้าร่วมทีม - 1",
"Context": "ฉันพร้อมแล้ว"
},
{
"Title": "เข้าร่วมทีม - 2",
"Context": "นี่เป็นการแสดงพิเศษรึเปล่า?"
},
{
"Title": "เข้าร่วมทีม - 3",
"Context": "คราวนี้จะไปที่ไหน?"
}
],
"FetterStories": [
{
"Title": "ข้อมูลตัวละคร",
"Context": "เมื่อพูดถึงคำว่า \"นักเต้น\" ในประเทศอื่น ผู้คนมักจะนึกถึงภาพลักษณ์ที่ดูอบอุ่นและเป็นมิตร ราวกับเป็นแสงสว่างที่คอยเยียวยาจิตใจ บนเส้นทางแห่งชีวิตอันยาวไกล\nแต่ใน Snezhnaya นั้น เมื่อพูดถึงนักเต้น สิ่งแรกที่ผุดขึ้นมาในหัวของคนส่วนใหญ่ กลับเป็นร่างอันแสนเยือกเย็นนั้น\nในฐานะนักเต้นบัลเลต์หลักของคณะละคร Korolevskiy เมื่อ Odette Spessiva ปรากฏตัวบนโปสเตอร์โปรโมต สีหน้าของเธอจะยังคงเหมือนเดิมเสมอ แววตาที่เรียบเฉย ริมฝีปากที่เม้มเล็กน้อย ราวกับรูปปั้นที่ปกคลุมด้วยน้ำค้างแข็งบาง ๆ\nสิ่งที่ตรงข้ามกันอย่างชัดเจน คือความชื่นชมอันแรงกล้าจากเหล่าผู้ติดตามของเธอ เหตุผลนั้นก็ง่ายมาก เพราะรูปร่างที่ไร้ที่ติ การแสดงที่ดูสงบแต่เปี่ยมไปด้วยอารมณ์ ทุกจังหวะการเต้น ทุกการยกมือ ล้วนแม่นยำราวกับอัญมณีเจียระไนเหลี่ยมมุม ซึ่งสะท้อนประกายไฟที่งดงามจับใจ\nไม่มีใครสามารถมองข้ามความพยายาม ที่ทุ่มเทอยู่เบื้องหลังท่วงท่าเหล่านี้ได้ ทันทีที่ Odette ก้าวขึ้นสู่เวที เสียงกังขาใด ๆ ก็จะหายไปในพริบตา\nและหลังจากปิดม่านการแสดง เธอแทบจะไม่มีการแสดงเพิ่มเติมอีกเลย ถึงแม้จะมีแฟนคลับมามอบดอกไม้และกล่าวชื่นชม เธอก็มักจะตอบสั้น ๆ เสมอ:\n\"อื้ม ขอบคุณที่สนับสนุน ไว้เจอกันนะ\"\nนี่ไม่ใช่เพราะเธอจงใจวางตัวหยิ่งยโส เพียงแต่เบื้องหลังเวทีที่ส่องสว่างนั้น ยังมีหน้าที่อื่นรอเธออยู่ ชีวิตของเธอเปรียบดั่งปฏิทินบนผนังที่ถูกเขียนจนเต็ม โดยไม่เหลือที่ว่างให้ตัวเองเลยแม้แต่น้อย\nหากในยามดึกบังเอิญเหลือบไปเห็นร่างหนึ่งที่โฉบผ่านไปอย่างไร้สุ้มเสียง เบาหวิวเสียจนไม่น่าใช่คนธรรมดา ทางที่ดีอย่าทำอะไรวู่วามเพราะความอยากรู้อยากเห็น เพราะถึงอย่างไรค่ำคืนที่หิมะตกใน Snezhnaya ก็หนาวเหน็บถึงเพียงนี้ พลเมืองดีทั้งหลายต่างก็นอนหลับอย่างสงบอยู่ในบ้าน คนที่ออกมาข้างนอกในเวลานี้ เกรงว่าคงมีภารกิจอื่นติดตัวอยู่\nแต่เช้าตรู่วันต่อมา Odette ก็จะมาปรากฏตัวอยู่ในห้องซ้อมเต้นของโรงละครอย่างตรงเวลาเสมอ บางครั้งก็มีเสียงดนตรีแว่วออกมาจากข้างใน บางครั้งก็มีเพียงเสียงทึบเบา ๆ ตอนที่ปลายเท้าแตะลงบนพื้น กำแพงกระจกสะท้อนภาพของเธอ ที่ยกขาขึ้นและวางลงซ้ำแล้วซ้ำเล่า ซึ่งแม่นยำราวกับเครื่องเคาะจังหวะ\nเมื่อแสงยามเช้าเริ่มสว่างขึ้น สมาชิกในคณะคนอื่น ๆ ที่ผลักประตูเข้ามา มักจะเผยสีหน้าประหลาดใจ...\nอย่าบอกนะว่านักเต้นบัลเลต์หลักคนนี้ยังไม่ได้กลับบ้านเลย?"
},
{
"Title": "เรื่องราวของตัวละคร 1",
"Context": "หลังจากการแสดงในแต่ละฤดูกาลของคณะละคร Korolevskiy แห่ง Snezhnaya ปิดฉากลง คอลัมน์ศิลปะในหนังสือพิมพ์ชั้นนำต่าง ๆ มักจะเกิดกระแสการพูดคุยอย่างดุเดือดเกี่ยวกับนักเต้นบัลเลต์หลักอย่าง Odette เสมอ\n\"สมบูรณ์แบบไร้ที่ติ เย็นชาดุจน้ำแข็ง\"... คำวิจารณ์ประโยคนี้ที่หนังสือพิมพ์วรรณกรรมฉบับหนึ่งมักนำมาใช้อยู่บ่อยครั้ง จนแทบจะกลายเป็นคำนิยามตายตัวของเธอไปแล้ว\nนักวิจารณ์ชื่อดังอย่าง Tripolev เคยเขียนไว้ในคอลัมน์ว่า \"การดู Odette เต้นรำ ราวกับได้เห็นกริชที่ถูกลับคมจนถึงขีดสุดกรีดผ่านอากาศ ทุกคนต่างชื่นชมในความคมกริบและความแม่นยำนั้น แต่จะไม่มีใครอยากยื่นมือออกไปสัมผัสมันเด็ดขาด\"\nคำวิจารณ์เช่นนี้ หากนำไปใช้กับนักเต้นคนอื่น ๆ ก็อาจส่งผลกระทบต่ออนาคตในวงการศิลปะของพวกเขาไม่มากก็น้อย ผู้ชมมักจะชื่นชอบสิ่งที่สวยงาม และจะดีที่สุดหากสิ่งที่สวยงามนั้นมีความอ่อนโยน ลึกซึ้ง และตรึงใจ ยิ่งเข้าถึงได้ง่ายเท่าไหร่ ก็ยิ่งรับรู้ได้ง่ายขึ้นเท่านั้น\nแต่ Odette แตกต่างออกไปอย่างสิ้นเชิง เธอไม่เคยแสดงความกระตือรือร้น หรือความซาบซึ้งใจ แม้กระทั่งรอยยิ้มจากใจจริงตอนปิดม่านการแสดง ซึ่งล้วนเป็นสิ่งที่ผู้ชมต่างปรารถนาจะได้เห็น\nนอกจากการแสดงสีหน้าที่จำเป็น เพื่อให้เข้ากับเนื้อเรื่องระหว่างเต้นแล้ว แม้แต่ในงานพบปะสาธารณะ หรือในโอกาสส่วนตัว เธอก็ยังคงมีสีหน้าที่เรียบเฉยอยู่ดี\nราวกับว่าเธอทุ่มเทเรี่ยวแรงทั้งหมดไปกับการขัดเกลาทักษะการเต้น เธอเข้มงวดกับตัวเองด้วยมาตรฐานที่สูงกว่านักเต้นบัลเลต์หลักไปมาก และผลลัพธ์ที่ได้ก็เป็นที่ประจักษ์ชัด แต่การปกปิดอารมณ์ของตัวเองเพื่อเอาใจผู้ชม เป็นสิ่งที่นักเต้นหลักควรทำงั้นเหรอ? เห็นได้ชัดว่าเธอไม่ได้คิดแบบนั้น\nมีเรื่องเล่าเล็กน้อยมากมายเกี่ยวกับเธอที่ถูกเล่าลือกันในหมู่ผู้คน:\nมีขุนนางคนหนึ่งทุ่มเงินมหาศาลเพื่อเหมาที่นั่งชั้นหนึ่งทั้งแถว หลังการแสดงจบลง เขาก็ถือช่อดอกไม้สีฟ้าอ่อนช่อใหญ่ ไปรอที่หน้าประตูหลังเวทีนานถึงสองชั่วโมง แต่สุดท้ายกลับได้ยินเพียงประโยคเดียวที่พนักงานฝากมาบอกว่า: \"นักแสดงหลักออกไปทางประตูข้างแล้ว\"\nจดหมายแสดงความชื่นชมยาวถึงสิบหน้า แต่จดหมายตอบกลับที่ได้รับ มีเพียงคำขอบคุณที่คอยสนับสนุนเหมือนเช่นเคย หากไม่ใช่เพราะลายมือตรงกับลายเซ็นของ Odette ก็คงแทบจะสงสัยว่ามีคนอื่นเขียนแทนให้\nหนำซ้ำยังมีแฟนคลับตัวยงคนหนึ่งที่เมาแล้วไปขวางหน้าประตูโรงละคร พูดจาไม่รู้เรื่องและพยายามจะคุยกับ Odette เรื่องอิทธิพลของบัลเลต์ที่มีต่อ Snezhnaya ซึ่งตอนที่ Odette เดินออกมา เธอไม่ได้เดินเลี่ยงไป เพียงแค่หยุดฝีเท้า แล้วมองเขาอย่างเงียบงัน... คนที่เห็นเหตุการณ์บอกเล่ากันว่า: \"เขาคนนั้นชะงักไปแป๊บนึง จากนั้นราวกับถูกราดด้วยน้ำเย็นจัด เขาบ่นพึมพำอะไรบางอย่างกับตัวเอง แล้วหันหลังเดินจากไป\"\n...\nเธอไม่ได้ปรุงแต่งความรู้สึก ไม่แต่งแต้มชีวิตให้สวยหรู แต่เธอนั้นเด็ดเดี่ยว เยือกเย็น และทรหดราวกับผืนดินเยือกแข็งใต้ฝ่าเท้า พลังของเธอคือพลังที่บริสุทธิ์และแท้จริง เป็นการสั่นสะท้อนอันแสนคุ้นเคยที่ฝังลึกอยู่ในสายเลือดของชาว Snezhnaya\nOdette ยังคงเย็นชา ผู้คนที่ต่อคิวซื้อตั๋วหน้าโรงละครยังคงหลั่งไหลเข้ามาอย่างไม่ขาดสาย ราวกับหิมะที่ตกลงมาอย่างไม่หยุดหย่อน"
},
{
"Title": "เรื่องราวของตัวละคร 2",
"Context": "แม้แต่ในคณะละคร Korolevskiy คนที่สามารถพูดคุยเล่นกับ Odette นอกเวลาการแสดงได้ก็มีน้อยจนนับนิ้วได้\nแต่ไม่ต้องสงสัยเลยว่า Vodyanitsa ก็เป็นหนึ่งในนั้น\nการสนทนาในช่วงแรกของพวกเธอ จำกัดอยู่เพียงการพูดคุยเล็กน้อยเกี่ยวกับการจัดการเวที ไม่ว่าจะเป็นการวางกำหนดการแสดง? เตรียมเครื่องแต่งกายไปถึงไหนแล้ว? รวมถึงการคอยปลอบประโลมเหล่านักแสดงที่ตื่นเต้นเกินไป กับการขึ้นเวทีครั้งแรกด้วย\n\"ทำตามที่ฝึกซ้อมกันมา ฟังจังหวะ จำจังหวะก้าวให้ดี ก้าวไปทีละก้าว\" นักเต้นบัลเลต์หลักตักเตือนอย่างใจเย็นและแทบจะไร้ซึ่งอารมณ์ใด ๆ คำพูดของเธอก็ไม่ได้ต่างจากคำสอนตอนที่ฝึกซ้อมปกติ ราวกับว่าการแสดงบนเวที ไม่ได้ต่างอะไรจากการฝึกซ้อมปกติเลย เหล่านักแสดงต่างมองหน้ากันไปมา เสียงหัวใจที่เต้นรัวค่อย ๆ สงบลงท่ามกลางคำถามที่ไม่ได้เอ่ยออกไป น้ำเสียงของนักเต้นบัลเลต์หลักช่างสงบนิ่ง ราวกับหิมะใหม่ที่ร่วงหล่นลงมา แล้วค่อย ๆ กลบเลือนรอยเท้า ที่เซซวนและลนลานบนทุ่งหิมะ\n\"เอาล่ะ สาว ๆ ตบอกตัวเองเบา ๆ ปล่อยให้หัวใจเต้นแรงขึ้นอีก พวกเธอจะได้ไปสนุกบนเวทีกันให้เต็มที่แล้ว!\" พรีมาดอนนาประกาศด้วยน้ำเสียงดังกังวาน และเต็มไปด้วยความฮึกเหิม เหล่าเด็กสาวของเธอต่างตบอกตัวเอง ใบหน้าแดงก่ำด้วยความตื่นเต้น เสียงของพรีมาดอนนา ราวกับเกลียวคลื่นที่ซัดสาดอย่างบ้าคลั่งบนผืนทะเล ขอเพียงมีความกล้าและชาญฉลาดมากพอ ก็จะสามารถโต้กระแสน้ำนี้ พุ่งทะยานไปข้างหน้าได้\nเหล่านักแสดงทยอยขึ้นไปบนเวที นักแสดงนำทั้งสองคนนั่งพักอยู่หลังเวที การแสดงของพวกเธอจบลงอย่างงดงามแล้ว ลำดับต่อไปคือฉากสุดท้ายของเหล่านักแสดงหน้าใหม่เท่านั้น\nพวกเธอทุ่มเทอย่างสุดความสามารถเพื่อการแสดงในครั้งนี้ จนกระทั่งเมื่อเสียงดนตรีบนเวทีดังขึ้น ความเงียบงันภายในห้องพักถึงได้ถูกทำลายลงอย่างแผ่วเบา\nลูกอมน้ำผึ้งเม็ดหนึ่งตกลงไปในแก้วน้ำของอิมป์น้ำ ราวกับไข่มุกที่ลื่นไหลลงบนผ้าไหม เกิดเป็นเสียง \"ป๋อม\" ขึ้นเบา ๆ\n\"...ดีต่อลำคอนะ\"\nไม่มีคำพูดอื่นใดอีก Odette เดินตรงออกไป เธอผูกรองเท้าเต้นรำของตัวเองอย่างตั้งใจ ทิ้งให้ Vodyanitsa เหม่อมองน้ำร้อนหอมหวานที่อยู่ตรงหน้าอย่างนั้น\nภายหลัง Vodyanitsa ถึงเพิ่งรู้ว่า ปกติแล้วนั่นคือสิ่งที่ Odette เก็บไว้ให้ตัวเอง... น้ำตาลที่เอาไว้เติมแรงกาย หลังจากการฝึกฝนอย่างหนักหน่วงเป็นเวลานาน ซึ่งขณะนั้นในมือของเธอก็เหลืออยู่เพียงเม็ดสุดท้าย ภายหลัง Odette ก็เพิ่งรู้เช่นกันว่า Vodyanitsa ที่เป็นอิมป์น้ำนั้น มีพรสวรรค์ด้านการร้องเพลงเป็นพิเศษ ลำคอของเธอแทบจะไม่รู้สึกเหนื่อยล้าเลย\n...และสำหรับ Vodyanitsa ในตอนนั้น เธอกลับยินดีที่จะรับความหวังดีอย่างจริงใจจากคนอื่น ยิ่งไปกว่านั้น \"คนอื่น\" ที่ว่านี้ยังใสบริสุทธิ์ราวกับก้อนน้ำแข็งที่งดงามอีก\nยังไงซะ ท่ามกลางลมและพายุหิมะอันหนาวเหน็บของ Snezhnaya หากได้พบกับความหวังดีที่หาได้ยาก ก็ต้องรีบเก็บมันไว้ในอ้อมอก ไม่อย่างนั้นมันจะถูกแช่อยู่ในความหนาวเย็นจนแข็งทื่อ และจะไม่มีใครกะเทาะมันให้เปิดออกได้อีกเลย\n...\n\"ฉันไม่มีลูกอมแล้ว\"\n\"อย่ามามั่วนะ วันนี้ฉันเพิ่งยัดใส่กระเป๋าเธอไปสามกล่องเอง เอามาให้ฉันเม็ดนึงสิ\"\n\"เธอไม่จำเป็นต้องใช้มันทำให้ชุ่มคอหรอก\"\n\"ฉันใช้เติมพลังงานต่างหาก\"\n\"เธอก็ไม่เห็นต้องเติมพลังงานอะไรเลย เมื่อกี้ฉันเป็นคนเต้นนะ\"\n\"ฉันก็ร้องประสานเสียงอยู่นะ! เธอควรจะพูดว่า: 'โอ้ Vodyanitsa ที่รัก เสียงร้องของเธอช่างไพเราะเหลือเกิน ฟังเท่าไหร่ก็ไม่เบื่อ' แล้วเอาลูกอมมาให้ฉันหนึ่งเม็ด แบบนี้สิ\"\n\"...ต้องรอการแสดงจบก่อน ฉันถึงจะประเมินได้\"\n\"แถมเมื่อกี้เธอยิ้มด้วยใช่มั้ย! ฉันเห็นนะว่าเธอยิ้ม... เอ๊ะ? นี่! ยังเต้นอยู่อีกเหรอ พอได้แล้วน่า พวกเราไปกินข้าวกันเถอะ!\"\nอิมป์น้ำผู้เฉียบแหลมไม่ได้มองผิดไป มุมปากของนักเต้นบัลเลต์โค้งขึ้นเล็กน้อยจริง ๆ\nแต่ Odette มักจะตอบกลับเช่นนี้เสมอ:\n\"นั่นเป็นแค่การคุมสีหน้าเวลาเต้นบัลเลต์เท่านั้นแหละ\""
},
{
"Title": "เรื่องราวของตัวละคร 3",
"Context": "ในปีที่ Odette เกิด ความรุ่งโรจน์ของตระกูล Spessiva ได้จางหายไปนานแล้ว เหลือเพียงภาพเหมือนสีซีดจางไม่กี่ภาพที่แขวนอยู่บนผนังบ้านเก่า ภาพเหล่านั้นคือเหล่าบรรพบุรุษที่เคยเจิดจรัสอยู่บนเวที ในเวลานั้น Violetta ผู้เป็นแม่เพิ่งได้รับเลือกให้เป็นนักแสดงสมทบคนสำคัญในละครบัลเลต์เรื่องหนึ่ง เธอคิดว่าการได้เป็นตัวเอกต่างหากที่เป็นเป้าหมายของเธอ เมื่อวันนั้นมาถึงเมื่อไหร่ ก็จะเพิ่มภาพของตัวเองเข้าไปอีกภาพ Odette ตัวน้อยราวกับได้ยินความคิดของผู้เป็นแม่ จึงส่งเสียงร้องไห้ดังลั่นขณะที่ยังอยู่ในผ้าห่อตัว เพื่อเป็นการประท้วง\n\"ขอโทษนะ Odette\" ผู้เป็นแม่ยิ้มอย่างอ่อนโยน พลางแตะที่สันจมูกเล็ก ๆ ของลูกสาว \"แน่นอนว่าต้องถ่ายรูปลูกด้วยอยู่แล้ว... ถ่ายรูปครอบครัว แล้วก็เอาไปแขวนด้วยกันทั้งหมดเลย\"\n\"ตึง ตึง ตึง...\" มีเสียงจังหวะที่หนักแน่นและสม่ำเสมอดังมาจากนอกประตู นั่นคือเสียงรองเท้าของทหารย่ำลงบนแผ่นไม้ ซึ่งเป็นสัญญาณเฉพาะของครอบครัวนี้ ผู้เป็นแม่รู้นิสัยของสามีดี ขณะที่เขายังคงกระทืบเท้าสลัดหิมะอยู่ที่หน้าประตู เธอก็ยิ้มและเดินเข้าไปต้อนรับแล้ว\nอันที่จริงบ้านหลังเก่านั้นใหญ่เกินไป ไฟในเตาผิงก็ไม่ได้ลุกโชนนัก ไออุ่นจึงมักจะแผ่ไปไม่ทั่วถึง แต่อ้อมกอดของคนในครอบครัวนั้นอบอุ่นยิ่งกว่าสิ่งใด\nต่อมา Odette ก็เติบโตขึ้น เธอจดจำจังหวะนี้ได้เหมือนกับที่จดจำใบหน้าของพ่อ \"ตึง ตึง ตึง...\" พอได้ยินเสียงนี้ ก็หมายถึงมื้อค่ำ นิทาน และความสงบสุขตลอดทั้งคืน\nพ่อเป็นทหาร ไม่เข้าใจศิลปะ บนตัวมักจะมีกลิ่นเครื่องหนัง กลิ่นดินปืนและเขม่าไฟอยู่ตลอด อีกทั้งยังมีกลิ่นอายความหนาวเย็นจากหิมะและน้ำแข็งข้างนอก แต่พ่อคือผู้ชมที่กระตือรือร้นที่สุดของครอบครัว เวลาที่แม่ฝึกซ้อม พ่อจะยกเก้าอี้มานั่งดูอยู่ที่มุมห้อง และบางครั้งก็ใช้เท้าเคาะจังหวะอย่างเก้ ๆ กัง ๆ ซึ่งไม่เคยตรงจังหวะเลยแม้แต่น้อย แม่หัวเราะแซวพ่อว่าเป็น \"ผู้ชายที่เซนส์ด้านดนตรีแย่ที่สุดใน Snezhnaya\" พ่อไม่เคยเถียง ได้แต่ฉีกยิ้มหัวเราะแหะ ๆ แล้วพูดว่า \"แต่ผมเป็นผู้ชมที่ปรบมือเก่งที่สุดใน Snezhnaya นะ\"\nซึ่งนั่นก็เป็นเรื่องจริง ไม่ว่าแม่จะเต้นรำแบบเป็นทางการ หรือแค่ฮัมเพลงแล้วเต้นไปตามอารมณ์ พ่อก็จะปรบมือเสียงดังทุกครั้งหลังจบการแสดง เสียงปรบมือนั้นเปี่ยมไปด้วยความกระตือรือร้นและดังกังวาน จนทำให้นกบนขอบหน้าต่าง พากันตกใจบินหนีไปหมด และยังทำให้ Odette ในวัยเด็กหัวเราะคิกคักไม่หยุดด้วย\nตอนนั้นเธอยังเต้นรำไม่เป็น ทำได้เพียงสวมถุงเท้าไถลไปมาบนพื้น หรือไม่ก็เหยียบลงบนรองเท้าบูททหารของพ่อ จับนิ้วของเขาเอาไว้แล้วเดินเตาะแตะ พ่อเดินหนึ่งก้าว เธอก็เดินตามหนึ่งก้าว ราวกับลูกนกตัวน้อยที่ยังยืนได้ไม่มั่นคง\n\"ดูสิ\" พ่อพูดกับแม่ทุกครั้ง \"เจ้าหงส์หิมะน้อยของเรากำลังเต้นรำแล้ว\"\n\"อย่างมากก็น่าจะได้แค่ลูกเป็ดแหละ\" แม่ยิ้มพลางพูดแก้ \"หงส์หิมะต้องยืดหลังให้ตรงสิ\"\nคุณพ่อจึงย่อตัวลง ใช้สองนิ้วแตะแผ่นหลังของเธอเบา ๆ: \"ยืดหลังให้ตรงสิ หงส์หิมะน้อย\"\nในที่สุดวันหนึ่ง แม่ก็เริ่มสอนทักษะพื้นฐานให้เธออย่างเป็นทางการ ยืดเส้น สไลด์เท้า เตะขาต่ำ... ท่าเริ่มต้นที่แสนน่าเบื่อถูกฝึกซ้ำไปซ้ำมานับร้อยครั้ง แม่ในฐานะครูนั้นเข้มงวดมาก จัดตำแหน่งเท้าผิดเพียงนิดเดียวก็ต้องเริ่มใหม่ ไม่มีโอกาสต่อรองได้เลย บางครั้ง Odette ก็ฝึกจนขอบตาแดงก่ำ แต่เธอก็ยังคงเม้มปากอย่างดื้อรั้น และฝึกฝนต่อไป\nแต่ทุกครั้งที่ฝึกซ้อมเสร็จ พ่อก็จะมาปรากฏอยู่ตรงหน้าประตูอย่างตรงเวลาเสมอ\n\"ไหนวันนี้เรียนอะไรมาบ้าง? ทำให้พ่อดูหน่อยสิ?\"\nจากนั้น Odette ก็จะแสดงท่าที่เพิ่งเรียนมาแบบเก้ ๆ กัง ๆ ไม่ว่าจะทำออกมาเป็นยังไง ปฏิกิริยาของคุณพ่อ ก็คือการปรบมือให้ก่อนเสมอ เป็นเสียงปรบมือที่ดังและหนักแน่น จากนั้นพ่อก็ย่อตัวลงมา แล้วพูดอย่างจริงจังมากว่า:\n\"ยอดเยี่ยมมาก ในอนาคตลูกสาวของพ่อจะต้องได้เป็นนักเต้นบัลเลต์หลักอย่างแน่นอน\"\nแม่ซบศีรษะลงบนไหล่ของพ่ออย่างแผ่วเบา สีหน้าที่ตึงเครียดมาตลอดคลายออก และโค้งขึ้นเป็นรอยยิ้มในที่สุด Odette ในวัยเยาว์ไม่เข้าใจว่านักเต้นบัลเลต์หลักหมายความว่าอะไร แต่สีหน้าภาคภูมิใจของพ่อตอนที่พูดประโยคนี้ และความคาดหวังซึ่งแฝงด้วยรอยยิ้มของแม่ตอนที่มองมาที่เธอ ได้แอบฝังเมล็ดพันธุ์หนึ่งลงในใจของเธออย่างเงียบงัน"
},
{
"Title": "เรื่องราวของตัวละคร 4",
"Context": "เดิมทีคิดว่าวันเวลาจะดำเนินต่อไปอย่างสงบสุขและอบอุ่นเช่นนี้\nแต่เสียงฝีเท้าของพ่อก็หายไป หนึ่งวัน สองวัน สามวัน... Odette ตัวน้อยเฝ้ารอแล้วรอเล่า ทว่าสุดท้ายสิ่งที่รอนั้น กลับเป็นเสียงรองเท้าบูททหารที่ไม่คุ้นเคย\nทหาร Fatui สองนาย ยืนอยู่หน้าประตูด้วยสีหน้าเคร่งขรึม และยื่นจดหมายฉบับหนึ่งให้แม่ นักเต้นที่สามารถควบคุมทุกสัดส่วนของร่างกายได้อย่างแม่นยำ กลับไม่สามารถหยุดอาการสั่นของนิ้วมือได้ในเวลานี้ Odette น้อยเขย่งปลายเท้าขึ้นด้วยความร้อนใจ พยายามเพ่งมองให้ชัดว่ามีอะไรเขียนอยู่บนนั้น เธอเห็นข้อความอธิบายสั้น ๆ บรรทัดหนึ่ง ซึ่งเธอหวังว่าตัวเองจะไม่เคยเห็นมันมาก่อน\nคืนนั้น ภายในบ้านเงียบสงัด ราวกับเสียงทั้งหมดถูกดูดกลืนหายไป เช้าตรู่วันต่อมา แม่ยังคงออกไปที่ห้องซ้อมเต้นของโรงละครตามปกติ วันที่สาม วันที่สี่...\nตอนที่มีการแสดงจริง Odette ที่อยู่ด้านล่างเวทีได้เห็นฉากที่แม่ล้มลง เธอหวังเหลือเกินว่า นั่นจะเป็นเพียงท่าเต้นที่ซ้อมเอาไว้แต่แรก ไม่ใช่การเสียการทรงตัวจริง ๆ หรือเธออาจจะกำลังอยู่ในฝันร้ายที่ยังไม่ตื่น แต่ม่านเวทีอันหนักอึ้ง ก็ถูกปล่อยลงมาอย่างเร่งรีบ ท่ามกลางความวุ่นวายนั้น เธอเหลือบไปเห็นใบหน้าของแม่ ความสดใสในอดีตไม่มีเหลืออยู่อีกต่อไป เหลือไว้เพียงความซีดเซียวที่น่าเศร้าหมอง\nหลังจากการรักษา หมอบอกกับเธอด้วยความเสียใจว่า ถึงแม้บาดแผลจะหายดี เธอก็ยากที่จะแสดงท่าเต้นยาก ๆ ได้อีก\n...\nเก้าอี้ในห้องนั่งเล่นที่พ่อมักจะนั่งอยู่เสมอ ถูกดันไปไว้มุมห้อง และค่อย ๆ มีข้าวของกองสุมจนเต็ม หนังสือพิมพ์ที่พ่อเคยถือไว้ในมือ เริ่มมีขอบที่ม้วนงอ หน้ากระดาษซีดเหลือง และไม่มีใครต้องการมันอีก บางครั้งเมื่อฟืนไฟในเตาผิงมอดดับลง ทั้งห้องจะหนาวเหน็บจนไม่ต่างอะไรกับด้านนอก สองแม่ลูกห่มผ้าห่มนั่งอยู่คนละฝั่งของโซฟา ตรงกลางเว้นว่างตำแหน่งที่พ่อเคยนั่งเอาไว้ โดยไม่มีใครขยับไปตรงนั้นเลย\nผู้เป็นแม่ยังคงสอนเธอเต้น แต่ก็ไม่สามารถเต้นสาธิตให้ดูเป็นตัวอย่างได้อีกแล้ว เธอมักจะนั่งอยู่บนรถเข็น ใช้ไม้เท้าเคาะพื้นเพื่อนับจังหวะ: \"ตึง ตึง ตึง...\"\nบัลเลต์คือความงดงามที่สร้างขึ้นบนความเจ็บปวดอยู่แล้ว แต่ Odette ไม่เคยร้องโอดครวญเลยสักครั้ง ถ้านิ้วเท้าเสียดสีจนพองเป็นตุ่มเลือด ก็จะใช้ผ้าพันแผลพันเอาไว้ พันซ้อนทับกันชั้นแล้วชั้นเล่า พอความเจ็บปวดเลยขีดจำกัดจุดหนึ่งไปแล้ว มันกลับกลายเป็นสิ่งที่ทนได้ง่ายดาย ราวกับว่าร่างกายได้ชินชาไปเสียแล้ว เธอปาดเหงื่อบนใบหน้า ก่อนจะมองไปยังแม่ของตัวเอง ผู้เป็นแม่ก็มองมาที่เธอเช่นกัน ในแววตาคู่นั้นเต็มไปด้วยความทุกข์ทรมานไม่ต่างกัน ทั้งสองเบือนหน้าหนีพร้อมกัน แล้วกลับมาสอนและเรียนต่อไป พวกเธอต้องอาศัยการทำท่าทางซ้ำ ๆ เพื่อเติมเต็มช่วงเวลาที่ไม่อาจหยุดนิ่งเหล่านั้น เพราะเมื่อใดที่หยุดลง ก็จะต้องนึกถึงเรื่องอะไรบางอย่างขึ้นมา\nสิ่งที่ทำลายวัฏจักรนี้ คือเสียงรองเท้าส้นสูงที่ไม่คุ้นเคย\nเธอคือหัวหน้าของพ่อตอนที่ยังมีชีวิตอยู่ Signora ผู้บริหารอันดับที่แปดของ Fatui เธอเดินทางมาปลอบขวัญภรรยาม่าย ตามคำสั่งของ The Captain\nSignora เหลือบไปเห็น ท่วงท่าการเต้นอันคล่องแคล่วของ Odette จึงเอ่ยปากขึ้น...\n\"คุณ Spessiva ฉันไม่มีเจตนาจะตอกย้ำความเจ็บปวดของคุณหรอกนะ แต่สำหรับคุณที่สูญเสียรายได้ไป ลำพังแค่เงินชดเชยคงยากที่จะเลี้ยงดูเด็กคนนี้ได้แล้ว สู้มอบเธอให้กับ Fatui ดีกว่า พวกเรายินดีที่จะบ่มเพาะต้นกล้าที่มีศักยภาพ และจะมอบเงินอุดหนุนให้เป็นการตอบแทนนะ\"\nผู้เป็นแม่ปฏิเสธอย่างไม่ลังเล ความอันตรายของ Fatui นั้นเป็นที่รู้กันดี เธอได้สูญเสียสามีอันเป็นที่รักไปเพราะเรื่องนี้แล้ว และไม่กล้าแม้แต่จะคิดถึงความเป็นไปได้ ที่จะต้องสูญเสียลูกสาวไปอีก\nแต่ Odette ที่แอบฟังทั้งสองคนคุยกันมาตลอดก็พุ่งพรวดเข้ามาทันที พร้อมพูดด้วยน้ำเสียงที่ยังดูเด็กแต่กลับหนักแน่นว่า เธอสามารถทำได้ทุกอย่าง เธอจะดูแลตัวเองให้ปลอดภัย และจะหาวิธีจัดการทั้งการซ้อมบัลเลต์ และการฝึกของ Fatui ควบคู่กันไปให้ได้อย่างแน่นอน\nSignora มองสำรวจดวงตาสีม่วงอมฟ้า อันกระจ่างใสเบื้องหน้า ช่างสุกสกาวราวกับ เปลวไฟที่ลุกโชนจากน้ำแข็ง\n\"หนูทำได้\" เมื่อเห็นว่าไม่มีใครตอบ Odette จึงพูดย้ำอีกครั้ง สีหน้าของเธอดื้อรั้น เด็ดเดี่ยว แน่วแน่และไม่สนว่าจะต้องแลกด้วยอะไร... ช่างคุ้นเคยเหลือเกิน เธอทุ่มเทอย่างสุดกำลัง พร้อมกับเม้มริมฝีปากแน่นเพื่อแสร้งทำเป็นว่ายังแข็งแกร่ง...\nSignora แค่นเสียงอย่างเย็นชา แต่ด้วยศักดิ์ศรีนั้นจึงไม่อาจถอนคำเชิญได้:\n\"งั้นก็ตามมาสิ มาดูกันว่าอีกนานแค่ไหนกันนะ กว่าเธอจะยอมแพ้\""
},
{
"Title": "เรื่องราวของตัวละคร 5",
"Context": "เมื่อภารกิจสิ้นสุดลง ท้องฟ้ากลับยังคงเต็มไปด้วยความมืดมิด ที่เย็นยะเยือกราวกับน้ำแข็ง\nOdette เก็บกริช ตรวจสอบร่างกายตัวเองด้วยสีหน้าไร้อารมณ์ เสื้อผ้าไม่มีรอยเปื้อนให้เห็น รองเท้าเปียกชื้นเล็กน้อย แต่ไม่มีผลต่อการเคลื่อนไหว เป้าหมายสำเร็จลุล่วงแล้ว อีกฝ่ายกลัวจนหัวหด คงไม่กล้าสร้างเรื่องอีก\nSnezhnaya ยามค่ำคืนนั้นเงียบสงบมาก หิมะที่ทับถมกันได้ดูดซับเสียงส่วนใหญ่ไป ฝีเท้าของเธอที่ย่ำลงบนนั้น แทบจะไม่มีเสียงเล็ดลอดออกมา ความเงียบเช่นนี้ทำให้สมองของเธอมีพื้นที่ว่าง และความว่าง มักจะหมายถึงการนึกถึงเรื่องที่ไม่จำเป็น\nอย่างเช่นท่วงท่าสุดท้ายเมื่อกี้นี้ มันเป็นการปิดฉากที่หมดจดมาก ข้อมือหมุนเข้าด้านในเพื่อกลับเข้าที่ ทั้งรวดเร็วและแม่นยำ แต่เธอรู้ดีว่าในเสี้ยววินาทีที่เก็บกริชกลับมานั้นมีความหน่วงเล็กน้อย และจังหวะที่ดึงแขนขวากลับ ปลายนิ้วของเธอก็เหยียดออกไปด้านนอกนิดหนึ่ง\nตัวเธอเองรู้ดีว่านั่นคืออะไร มันคือท่าทางของมือตอนจบการแสดงบัลเลต์\nในแฟ้มประเมินผลของ Fatui ระบุไว้ว่า สไตล์การต่อสู้ของเธอราวกับบัลเลต์ แต่แม่กลับบอกว่า บัลเลต์ของเธอขาดอารมณ์ความรู้สึก\nเวลาต่อสู้มักจะแสดงท่วงท่าการเต้นออกมาโดยไม่รู้ตัว และเวลาเต้นกลับใช้พละกำลังที่ได้จากการฝึกฝนการต่อสู้ สิ่งเหล่านี้ราวกับมวลอากาศ ที่ไหลออกมาจากร่างกายด้วยตัวของมันเอง คลอไปกับทุกลมหายใจของเธอ คลอไปกับทุกจังหวะการเต้นของหัวใจเธอ ราวกับเป็นบางสิ่งที่ฝังลึกอยู่ในความทรงจำของกระดูกและกล้ามเนื้อมาเนิ่นนาน\nคมดาบและปลายเท้า ไม่มีเส้นแบ่งภายในตัวเธอมาตั้งนานแล้ว\nบางทีเธออาจจะไม่ได้มีหลายตัวตนขนาดนั้น ตั้งแต่ต้นจนจบ ก็เป็นเพียงคนคนเดียวกันมาตลอด... คนที่ถูกฤดูหนาวแช่แข็งไปจนถึงขั้วหัวใจ ทำได้เพียง กำทุกสิ่งที่สามารถคว้าได้ให้แน่นเท่านั้น\n...\nOdette เดินไปที่ประตูหลังของโรงละคร Korolevskiy อย่างเงียบเชียบ\nในห้องซ้อมเต้น เธอเปลี่ยนมาสวมรองเท้าเต้นโดยไม่ได้เปิดไฟ แสงจันทร์อันเย็นเยียบ สาดส่องเข้ามาจากหน้าต่างบานสูง ตัดแบ่งพื้นออกเป็นด้านสว่างและด้านมืดราวกับคมมีด\nเธอร่ายรำอยู่ท่ามกลางแสงสีขาวเย็นยะเยือกที่ริบหรี่ นี่เป็นช่วงเวลาอันแสนพิเศษ ที่เป็นของเธอเพียงคนเดียว\nไม่มีเสียงดนตรี ไม่มีเสียงไม้เท้าของแม่ และไม่มีเสียงฝีเท้าของพ่อ มีเพียงเสียงลมหายใจของตัวเอง และเสียงแผ่วเบาตอนที่ปลายเท้าสัมผัสพื้น ท่วงท่าล้วนเกิดขึ้นเองตามธรรมชาติ ไม่ได้ผ่านการออกแบบล่วงหน้า และไม่ได้ทำไปเพื่อผู้ชมคนใด\nหยาดเหงื่อและน้ำตาหลอมรวมกันตามการหมุนของเธอที่เร็วขึ้นเรื่อย ๆ เธอต่อสู้ เธอปรารถนา เธอแสดงออก เธอร่ายรำ\nหากมีหิมะโปรยปรายผ่านหน้าต่างเข้ามา และได้กลายมาเป็นผู้ชมของฉากนี้ มันคงจะรู้สึกว่า...\nนักเต้นบัลเลต์หลักของคณะละคร Korolevskiy คนนี้ แท้จริงแล้วไม่ได้เย็นชาเหมือนอย่างในข่าวลือเลย"
},
{
"Title": "รูปถ่ายใบเก่าที่เลือนราง",
"Context": "ความหลงใหลที่ Violetta มีต่อบัลเลต์นั้นไม่น้อยไปกว่าสิ่งใด หลังจากที่ Odette ตัดสินใจจะเรียนบัลเลต์ เธอก็เข้มงวดกับลูกสาวมากกว่าครูทั่วไปมาก ในสายตาของ Odette ในวัยเด็ก การจะได้รับคำชมจากผู้เป็นแม่สักคำนั้น ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย\nOdette จำวันนั้นได้เสมอ วันที่เธอหมุนด้วยปลายเท้าได้จนจบเป็นครั้งแรก ท่วงท่าอาจจะโอนเอียงไปบ้าง และไม่สมบูรณ์แบบนัก แต่เธอก็หมุนได้ครบวงแล้ว นับว่าหาได้ยากที่แม่จะไม่รีบเข้ามาแก้ตำแหน่งเท้าตอนจบของเธอในทันที แต่กลับชะงักไปครู่หนึ่ง แล้วยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย\n\"ดี พัฒนาได้เร็วมาก\"\nตอนนั้นพ่อตื่นเต้นจนถึงกับลุกขึ้นยืน\n\"เอาใหม่อีกรอบนะ! เดี๋ยวก่อน พ่อต้อง...\" ผู้เป็นพ่อลุกลี้ลุกลนค้นหากล่องถ่ายรูปเก่าบนตู้ติดผนัง \"อย่าขยับ อย่าขยับนะ! ค้างท่านั้นไว้!\"\n\"ลูกไม่ใช่ตุ๊กตาหมุนบนกล่องดนตรีซะหน่อย จะให้ลูกค้างท่าไว้ได้ยังไง?\" แม่ส่ายหน้าอย่างอ่อนใจ\nสุดท้ายรูปถ่ายใบนั้นก็ออกมาเบลอ\nใบหน้าของ Odette เป็นเพียงรอยยิ้มที่พร่ามัว แม่ยกมือขึ้นปิดปากราวกับกำลังกลั้นขำ ส่วนพ่อเหลือทิ้งไว้เพียงแผ่นหลังที่รีบร้อน... เขายังมาไม่ถึงตัวพวกเธอ ในภาพความทรงจำนั้น มีเพียงเปลวไฟในเตาผิง ที่ถูกบันทึกไว้อย่างชัดเจนแจ่มแจ้ง\nแต่พ่อก็ยังคงนำภาพถ่ายใบนั้นใส่ไว้ในนาฬิกาพกอย่างจริงจัง\n\"นี่คือรูปถ่ายครอบครัวที่น่าประทับใจที่สุดเท่าที่เราเคยมีมาเลย มันบันทึกช่วงเวลาแห่งการเติบโตของหัวหน้าตัวน้อยเอาไว้\" เขาประกาศอย่างจริงจัง \"รูปแบบนี้ ต่อไปจะมีเพิ่มมากขึ้นเรื่อย ๆ แน่\"\nวัยเด็กของ Odette ประกอบไปด้วยภาพความทรงจำเหล่านี้ ทั้งคำสอนที่เข้มงวดแต่อดทนของแม่ เสียงปรบมือของพ่อที่ไม่เคยขาดหาย เสียงเปลวไฟที่ปะทุในเตาผิง รวมไปถึงเวลาพักผ่อนที่ครอบครัวสามคนเบียดตัวกันบนโซฟาผ้ากำมะหยี่ เพื่อแบ่ง Medovik แสนหวาน... พ่อมักจะแบ่งชิ้นที่ใหญ่ที่สุดให้เธอเสมอ ส่วนแม่ก็จะใช้นิ้วจิ้มจมูกของเธอเบา ๆ ตอนที่เธอยื่นสองมือออกไปรับด้วยความตะกละตะกลาม\nเมื่อ Odette เห็นรูปภาพเก่าที่เลือนรางแผ่นนั้นอีกครั้ง แม่ก็นั่งอยู่บนรถเข็นแล้ว เธอมองดูหิมะที่ปลิวว่อนอย่างหนักอยู่นอกหน้าต่างอย่างเงียบงัน เสียงลมพัดโหยหวน ราวกับสาบานว่าจะพัดเอาหิมะที่เย็นดั่งน้ำแข็งทั้งหมดเข้ามาในบ้านให้ได้ เวลาที่ Odette เต้นรำ การเคลื่อนไหวมือของเธอ มักจะแม่นยำและพลิ้วไหวเสมอ แต่ในชั่วขณะนั้น เธอกลับรู้สึกว่ามือทั้งสองข้างหนักอึ้งจนยกไม่ขึ้น เธอกัดฟันใช้แรงทั้งหมดที่มี จนในที่สุดก็เปิดนาฬิกาพกเรือนเก่าที่มีรอยสนิมและคราบเลือดนั้นออกได้...\nฤดูหนาวของ Snezhnaya ยาวนานจนไม่มีที่สิ้นสุด ราวกับว่าจะกลบฝังความหวังทั้งปวง ราวกับว่าฤดูใบไม้ผลิจะไม่มีวันมาถึง"
},
{
"Title": "สลักดารา",
"Context": "หลังจากเข้าร่วม Fatui ความไร้เดียงสาบนใบหน้าของ Odette ก็จางหายไปอย่างรวดเร็ว\nตอนกลางวันเป็นการฝึกซ้อมพื้นฐานของบัลเลต์ ตอนกลางคืนเป็นการฝึกฝนที่ขาดไม่ได้ของ Fatui เธอกระโดดจากฝั่งหนึ่งไปยังอีกฝั่ง และพักหายใจในช่องว่างระหว่างตารางเวลาทั้งสอง\nในช่วงแรกอาการประท้วงของร่างกาย เริ่มปรากฏให้เห็นชัดเจน ทั้งข้อเท้าปวดแปลบจนแทบทนไม่ไหว จากนั้นหัวเข่าก็ส่งเสียงลั่นเบา ๆ ทุกครั้งที่กระโดด ตามด้วยรอยฟกช้ำใต้ซี่โครงจากการกระแทกระหว่างทำภารกิจ ที่ไม่ยอมจางหายไปเสียที ความเจ็บปวดต่อแถวกันยาวเหยียด และทยอยปรากฏขึ้นทีละอย่าง\nเธอไม่ได้ใส่ใจ เพียงแค่พันผ้าพันแผลให้แน่นขึ้นอีกรอบ สวมอุปกรณ์ป้องกันให้หนาขึ้นอีกชั้น ฝืนกดความเจ็บปวดกลับเข้าไปในส่วนลึกของร่างกาย แล้วใช้การฝึกฝนที่หนักหน่วงกว่าเดิม มากลบเกลื่อนมัน\nในช่วงเวลานั้น แม่สังเกตเห็นว่าปริมาณการฝึกซ้อมของเธอเพิ่มขึ้นอย่างกะทันหัน ราวกับรีบร้อนที่จะพิสูจน์อะไรบางอย่าง และเมื่อเผชิญกับคำตักเตือนของแม่ คำตอบของ Odette ก็คือ \"ไม่เป็นไร\" เสมอ\nท่ามกลางการกัดฟันอดทนครั้งแล้วครั้งเล่า ที่แทบจะเป็นการทำร้ายตัวเอง การรับรู้ถึงความเจ็บปวดของเธอก็เริ่มด้านชาขึ้นเรื่อย ๆ จนสุดท้าย... ความรู้สึกเจ็บปวดก็ได้หายไป\nคืนนั้นการฝึกต่อสู้จบลงดึกมาก หลังจากกลับถึงที่พัก Odette ที่เหนื่อยล้าถอดผ้าคลุมกันลมออก เมื่อก้มมอง เธอก็เห็นว่าผ้าพันแผลที่พันอยู่บนขาชุ่มไปด้วยคราบสีเข้ม เลือดไหลออกมามากกว่าปกติมาก แผลเก่าปริแตกอีกแล้ว\nเธอจ้องมองอยู่ครู่นึง\nแต่เธอไม่รู้สึกอะไรเลย เหมือนกำลังมองดูบาดแผลของคนอื่นเสียอย่างนั้น\nเธอลองออกแรงกดลงไป... จนกระทั่งแรงของเธอมากพอที่จะกดให้กล้ามเนื้อยุบลงไปได้... แต่ขาของเธอกลับไม่ขยับเขยื้อนเลยแม้แต่น้อย\nไม่รู้สึกเจ็บปวดเลยสักนิด\nOdette เงียบไปครู่หนึ่ง เธอพันผ้าพันแผลใหม่อีกครั้ง แล้วนั่งนิ่งอยู่ในความมืดพักใหญ่\nนับจากนี้ไป เธอไม่จำเป็นต้องทำให้ประสาทสัมผัสของตัวเองด้านชา หรือปิดกั้นความรู้สึกของตัวเองอีกต่อไปแล้ว และเธอสามารถอดทนฝึกฝนได้ยาวนานขึ้น ไม่ว่าจะเป็นการฝึกฝนแบบใดก็ตาม\nเธอรู้สึกยินดีเล็กน้อยด้วยซ้ำ หากเป็นแบบนี้ต่อไป น่าจะทำให้ความปรารถนาที่จะเป็นนักเต้นบัลเลต์หลักของคณะละคร Korolevskiy เป็นจริงได้ในไม่ช้า\nเธอเต้นแล้วเต้นอีกอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย จนกระทั่งปลายเท้าที่เหยียดตึง โลดแล่นผ่านการแสดงเต้นรำทุกฉาก รวมถึงทุกจินตนาการที่รังสรรค์ขึ้นด้วยความรัก ท่ามกลางการหมุนและการกระโดด\nเธอคือสุภาพสตรีที่สมบูรณ์แบบ คือเจ้าหญิงผู้สูงศักดิ์ คือนกน้ำที่สง่างามดั่งน้ำค้างแข็งยามเช้าในฤดูหนาว คือนักเต้นผู้เร่าร้อนดุจดวงตะวันแผดเผาในฤดูร้อน คือ Milady หญิงงามดั่งนกยูง คือ Anli สตรีคู่กายของจอมโจร Reed Miller คือ Coppelia และยังเป็น Odelya อีกด้วย\nแต่ทั้งหมดนี้ล้วนไม่ใช่ \"Odette\"\n...ถ้าอย่างนั้น ฉันจะใช้ชีวิตแบบไหนกันนะ?\nม่านปิดลง เสียงที่ไม่มีใครรับรู้ก็ดังขึ้นในใจ\n...พวกเขาบอกว่า โลกใหม่จะมาถึงเสมอ หากผู้คนในโลกใหม่ นำชีวิตของฉันไปเขียนเป็นเรื่องราวบนเวที ฉันอยากให้ภาพลักษณ์นั้นออกมาเป็นแบบไหนกันนะ?\nเธอไม่รู้ การเปิดตัวบัลเลต์ควรจะโรแมนติก หรืออย่างน้อยก็ต้องงดงาม ครอบครัวที่อบอุ่น วัยเด็กที่เต็มไปด้วยเสียงหัวเราะ ทั้งหมดนี้ช่างห่างไกลเหลือเกิน ไกลยิ่งกว่าแสงไฟอันเจิดจ้าบนเวทีเสียอีก ราวกับจะแผดเผาดวงตาให้มอดไหม้ เธอจ้องมองไปยังแสงที่ขาวซีดดั่งไฟนั้นอย่างไม่ลดละ แต่กลับพบว่าตัวเองไม่ได้โหยหาความอบอุ่นนั้นอีกต่อไป และไม่ต้องการความอ่อนโยนจอมปลอมด้วยเช่นกัน\nสิ่งที่เป็นของเธอมีเพียงความเจ็บปวด ความเจ็บปวดอันเย็นยะเยือกดั่งน้ำแข็ง ทิ่มแทงกระดูก ศักดิ์สิทธิ์และเคร่งขรึม ราวกับสายลมและหิมะที่พัดโหมกระหน่ำ\nนั่นคือเพื่อนสนิทที่หล่อหลอม \"Odette\" ขึ้นมา ขัดเกลาเธอ และคอยอยู่เคียงข้างเธอมานานที่สุด\n...ใช่แล้ว ฉันหวังว่าโลกเก่าที่ตายไปแล้วจะจดจำความไม่ยอมแพ้ของฉันไว้\n...ความเจ็บปวดคือขนนกของฉัน คือปีกของฉัน ฉันจะบินไปยังที่ที่สูงที่สุดเพื่อไปดูสักครั้ง ฉันอยากจะเห็นความฝันที่หงส์หิมะไม่เคยได้พบเจอ นั่นต่างหากคือความปรารถนาของฉัน\nเมื่อคิดเช่นนี้ เธอจึงหรี่ตาลง มองไปยังดวงไฟที่แขวนอยู่สูงเหนือเวที\nดวงไฟที่พร่ามัว วูบไหว ไกลเกินกว่าจะคว้าไว้ได้ ทว่ากลับดูราวกับอยู่ใกล้แค่เอื้อม\nเช่นเคย มันเป็นการร่ายรำที่ทุ่มเทอย่างสุดกำลังอีกครั้ง ราวกับจะเผาผลาญตัวเองให้มอดไหม้\nเมื่อม่านปิดลง และเธอกลับมายังหลังเวที ผลึกสีฟ้าเหมือนน้ำแข็งชิ้นหนึ่ง ก็ก่อตัวเป็นรูปร่างท่ามกลางแสงสลัวอันเย็นเยียบ\nOdette เก็บมันขึ้นมาอย่างเงียบงัน และวางลงบนฝ่ามือเพื่อพินิจพิเคราะห์ สลักดารา ในฐานะ Fatui เธอพอจะเคยได้ยินที่มาของสิ่งนี้มาบ้างแล้ว แต่เมื่อได้สัมผัส มันกลับให้ความรู้สึกแตกต่างจากที่จินตนาการไว้... มันเย็นยะเยือกเหมือนน้ำแข็ง เบาหวิวราวกับไร้น้ำหนัก เหมือนดั่งหยาดน้ำตาที่แข็งตัวท่ามกลางสายลมและหิมะ\nเธอไม่เชื่อในน้ำตา เช่นเดียวกับที่เธอไม่เชื่อในอีกหลายสิ่ง เหมือนกับความรู้สึกเจ็บปวดที่เธอสูญเสียไป ไม่รู้ว่าเป็นความเมตตา พรประทาน หรือคำสาป\nแต่ Odette รู้ดีว่า ไม่ว่าแท้จริงแล้วมันจะเป็นอะไร เธอก็ยินดีที่จะยอมรับมัน ปีกของเธอคือ \"ทั้งหมด\" ที่เป็นของเธอ... แม้แต่เกล็ดหิมะที่พัดถาโถมเข้ามา ท้ายที่สุด ก็จะกลายเป็นส่วนหนึ่งบนปีกของเธอเช่นกัน\nนับจากนี้ไป จะไม่มีความเจ็บปวดใดทำให้เธอลังเลก่อนชักดาบ จะไม่มีความเหน็บหนาวใดทำให้เธอเชื่องช้าลง ในค่ำคืนที่หิมะโปรยปรายอีก\nOdette เงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้านอกหน้าต่าง เกล็ดหิมะร่วงหล่นลงบนพวงแก้ม ที่เธอคิดว่าเย็นชืดไปนานแล้ว จากนั้นก็ละลายไปด้วยความอบอุ่น"
}
]
},
"Costumes": [
{
"Id": 215000,
"Name": "ระบำหงส์หิมะ",
"Description": "คอสตูมของ Odette ชุดบัลเลต์ตัดเย็บสุดประณีตที่ได้รับแรงบันดาลใจจากหงส์หิมะ มันคอยอยู่เคียงข้างนักบัลเลต์ผู้ขยันขันแข็งให้ผ่านค่ำคืนอันยาวนานนับไม่ถ้วน อัญมณีบนชุดมักจะสะท้อนประกายแสงอันเรียบหรู และสง่างามเมื่อต้องกับแสงไฟบนเวที เฉกเช่นเดียวกับตัวนักเต้นผู้บริสุทธิ์ผุดผ่อง",
"IsDefault": true
}
],
"CultivationItems": [
104164,
113090,
101275,
112148,
104367,
113088
],
"NameCard": {
"Name": "Odette - หงส์",
"Description": "ลายนามบัตร\nไม่ว่าจะเป็นที่ Liyue หรือ Snezhnaya ต่างก็มองว่าหงส์เป็นนกที่ทั้งตัวใหญ่และหยิ่งทะนง แต่ในหมู่หงส์หิมะที่มักอยู่รวมกันเป็นฝูง กลับมีหงส์หิมะสีดำอยู่เพียงตัวเดียว แน่นอนว่านี่เป็นเพียงเรื่องราวใน \"หงส์หิมะดำ\"",
"Icon": "UI_NameCardIcon_Odette",
"PicturePrefix": "UI_NameCardPic_Odette"
}
}